Aston Villa's opleving onder Unai Emery bereikte nieuwe hoogten toen ze Liverpool met 4-2 versloegen in Villa Park en zo terugkeerden naar de Champions League. Ollie Watkins scoorde twee keer, Morgan Rogers krulde een prachtige openingstreffer binnen en John McGinn voegde een late vierde goal toe aan een prestatie die de defensieve zwaktes van Liverpool blootlegde en Arne Slot's ploeg opzadelt met een teleurstellend seizoen.
Met een Europa League-finale in het vooruitzicht stelde Emery zijn sterkst mogelijke elf op, wat het belang aangaf van het voorbijstreven van Liverpool naar de top vier. De bezoekers werden daarentegen geplaagd door blessures. Alexander Isak was beperkt tot een invalbeurt nadat hij fit was verklaard voor slechts 'een paar minuten', terwijl Jeremie Frimpong zich bij een lange lijst van afwezigen voegde. Mohamed Salah en Florian Wirtz keerden terug naar de selectie, maar waren verre van wedstrijdfit, waardoor Slot een gefabriceerde opstelling had met tiener Rio Ngumoha en een herschikte aanval.
De eerste helft kabbelde rustig voort, zonder dat een van beide partijen grote kansen creëerde. Watkins dwong Giorgi Mamardashvili tot een vroege redding, en Cody Gakpo kreeg een doelpunt afgekeurd vanwege een duidelijke buitenspelpositie, maar echte klasse was schaars. Liverpool oogde ongeorganiseerd, een schim van het vloeiende team dat vorig seizoen de titel won, terwijl Villa zonder urgentie aandrong.
Toen, drie minuten voor de rust, doorbrak Villa's vindingrijkheid bij dode spelmomenten de impasse. Austin MacPhee, Villa's specialistische coach, leek een cornervariant te hebben ontworpen waarbij McGinn en Lucas Digne elkaar aanspeelden voordat ze Rogers aan de rand van het strafschopgebied bereikten. Rogers krulde een verfijnd schot in de verre hoek, waardoor Mamardashvili roerloos bleef staan. Het doelpunt was een pijnlijke herinnering aan Liverpool's achilleshiel van het seizoen: ze hebben nu een competitiehoog aantal van 20 goals uit dode spelmomenten geïncasseerd.
Slots rustpreek moet een venijnige toon hebben gehad, want Liverpool kwam na de pauze met meer intensiteit uit de kleedkamer. Ngumoha stoof langs Matty Cash en krulde een voorzet die leidde tot een scrimmage voor het doel, waarbij Villa fel protesteerde dat de bal over de lijn was geweest. Even later kopte Virgil van Dijk Dominik Szoboszlai's vrije trap binnen na een lichte duw tegen Cash, en na een VAR-check bleef het doelpunt staan. Liverpool was terug in de wedstrijd en het geloof steeg.
Maar de gelijkstand duurde slechts zeven minuten. Szoboszlai, Liverpool's beste speler in een moeilijk seizoen, verloor zijn evenwicht bij het ontvangen van een inworp van Milos Kerkez. Rogers profiteerde van de losse bal en stuurde Watkins aan, die knap afrondde langs Mamardashvili. Watkins klopte op het Villacrest tijdens zijn feestviering voor de Holte End, wetende dat zijn team dichter bij het elitegezelschap van Europa kwam.
Watkins was onverzadigbaar. Hij dwong een scherpe redding af van Mamardashvili nadat hij was bediend door Emiliano Buendía, en vervolgens schoot Buendía zelf de lat met een kruller van afstand. Villa's derde goal kwam opnieuw uit een nachtmerrie voor Liverpool bij dode spelmomenten. Toen Mamardashvili Youri Tielemans' afstandsschot pareerde, was Watkins alert om de rebound van dichtbij binnen te tikken, een goal die te danken was aan de chaos veroorzaakt door een hoekschop van Villa.
McGinn zette de kroon op een gedenkwaardige avond door een laag schot van de rand van het strafschopgebied binnen te schuiven nadat Liverpool's verdediging niet had kunnen opruimen. Van Dijk scoorde in de stoppeltijd nog een tweede kopbal, maar dat was schrale troost. De 4-2 eindstand viel nog gunstig uit voor Liverpool, dat lange tijd werd overklast en zorgwekkend kwetsbaar oogde achterin.
Voor Villa heeft deze overwinning een enorme betekenis. Na een wankele periode in de competitie sinds het begin van het jaar staan ze nu met nog één wedstrijd te spelen op een Champions League-plek, wat het vertrouwen herstelt voor hun eerste Europese finale in meer dan veertig jaar. Emery's project blijft versnellen, en het vooruitzicht om volgend seizoen het Champions League-volkslied te horen in Villa Park getuigt van de transformatie van de club.
Liverpool moet daarentegen ongemakkelijke waarheden onder ogen zien. Slot's ploeg heeft moeite gehad om de samenhang van vorig jaar te evenaren, en hun zwakte bij dode spelmomenten heeft hen herhaaldelijk opgebroken. De honger die hen naar de titel dreef lijkt te zijn gedimd, en het missen van belangrijke spelers is slechts een gedeeltelijke verklaring voor een prestatie waarin ze in alle fases werden blootgesteld. Nu Champions League-voetbal afhankelijk is van resultaten elders, zal de analyse pijnlijk zijn.
Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.
