De La Liga-campagne van 2025-26 is een nachtmerrie geworden voor Athletic Club, met de Baskische ploeg die zakt naar 18 nederlagen in 36 wedstrijden – een verbluffend verliespercentage van 50% dat hen gevaarlijk dicht bij de degradatiezone heeft gebracht. Manager Ernesto Valverde, een clublegende, heeft al zijn vertrek aan het einde van het seizoen aangekondigd, maar de catastrofale vorm van het team heeft het gevoel van crisis versterkt. Zelfs met twee resterende wedstrijden is veiligheid niet wiskundig gegarandeerd, en het voorheen ondenkbare vooruitzicht van een val naar de tweede divisie hangt boven San Mamés. Dit is onbekend terrein voor een club die trots is op haar topdivisieconsistentie en een unieke identiteit die is opgebouwd rond Baskisch talent.
Valverde's tweede ambtstermijn, die in 2022 begon, was bedoeld om te stabiliseren en te streven naar Europese kwalificatie. In plaats daarvan is zijn laatste seizoen de slechtste statistische prestatie van zijn ambtsperiode. De 44 punten uit 36 wedstrijden vertegenwoordigen een punten-per-wedstrijd-gemiddelde dat het laagste van de club in decennia zou zijn als het standhoudt. Ter vergelijking: Athletic heeft de helft van zijn competitiewedstrijden verloren – een record dat onder normale omstandigheden een club diep in de degradatiezone zou zien. Alleen een combinatie van gunstige resultaten elders en een iets beter doelsaldo heeft hen boven water gehouden. Valverde zelf erkende de ernst en merkte op dat het team zich nooit heeft aangepast aan de eisen van de competitie en dat, ondanks eerdere sprankjes hoop op veiligheid, de dreiging acuut blijft.
Het directe overlevingsscenario is beladen met spanning. Athletic's lot is nu verweven met dat van hun bittere Baskische rivalen, Real Sociedad. Als Real Sociedad ten minste een punt pakt tegen Girona in hun komende wedstrijd, is Athletic veilig, ongeacht hun eigen resultaat tegen Celta Vigo op de laatste dag. Maar als Girona wint, dan moet Athletic iets halen uit die laatste wedstrijd in San Mamés – een stadion dat dit seizoen een alarmerend aantal nederlagen heeft gezien, waaronder kostbare verliezen tegen Valencia en een voorheen in 2026 zegevierend Espanyol. De ironie van het afhankelijk zijn van La Real voor redding is niet verloren aan een fanbase die lokale bravoure boven bijna al het andere stelt, maar zo groot is de wanhoop dat pragmatisme de trots heeft overtroffen.
De psychologische tol op de selectie is duidelijk. Doelman Unai Simón heeft publiekelijk gewaarschuwd dat als het team er niet in slaagt punten te pakken, degradatie een reële dreiging is. De kleedkamer is in een staat van zenuwen, niet in staat de cyclus van slechte prestaties te doorbreken. Zoals Valverde het stelde, is het niveau van bezorgdheid 'extreem hoog', en het gevoel blijft bestaan dat zelfs wanneer je denkt de bodem te hebben bereikt, je nog verder kunt vallen. Dat sentiment vat de angst samen dat zelfs als de val wordt vermeden, de schade aan de reputatie van de club en het vertrouwen van de spelers jaren kan duren om te herstellen. De ooit zo sterke sfeer van San Mamés is verdwenen, met het thuispubliek dat steeds onrustiger wordt naarmate elke week nieuwe teleurstelling brengt.
Te midden van de chaos heeft de club al een koers uitgezet voor de toekomst door Edin Terzic aan te stellen als nieuwe manager voor de komende twee seizoenen. De Duitse coach, voorheen van Borussia Dortmund, werd officieel aangekondigd na Athletic's overwinning op Alavés op speeldag 34 – een zeldzaam lichtpuntje dat nu als een verre herinnering aanvoelt. Sinds die aankondiging heeft Terzic alleen maar nederlagen gezien, een harde introductie tot de omvang van de taak die voor hem ligt. Hij erft een team dat, tegen de tijd dat hij de leiding overneemt, een La Liga-ploeg kan zijn die haar wonden likt of, in het ergste geval, een Segunda División-project dat een onmiddellijke wederopbouw nodig heeft. Zijn tactische scherpzinnigheid en mensenmanagement zullen vanaf dag één worden getest, met het unieke transferbeleid van de club – het beperken van aanwinsten tot spelers uit de Baskische regio – als een extra laag van complexiteit.
Hoewel de primaire focus op overleving ligt, is er nog een wiskundige draad van hoop voor Europese kwalificatie. Met nog zes punten te verdienen, staat Athletic vier punten achter op Getafe voor de Conference League-plek. Getafe staat op zijn beurt slechts twee punten achter op Celta Vigo, dat jaagt op Europa League-voetbal. Echter, Athletic's inferieure onderlinge record tegen Getafe betekent dat ze de tiebreak verliezen, wat de klim nog steiler maakt. Voor een terugkeer naar Europa zou Athletic de beide resterende wedstrijden moeten winnen en vertrouwen op meerdere misstappen van de teams boven hen. Gezien de vorm van het team – slechts één overwinning in de laatste vijf – grenst dat scenario aan fantasie.
De diepere oorzaken van Athletic's neergang zijn veelzijdig. De selectie heeft moeite gehad om tactisch aan te passen, waarbij Valverde geen consistent recept kon vinden. Blessures hebben een rol gespeeld, maar diepere kwesties zoals een gebrek aan scherpte in de aanval en defensieve kwetsbaarheid zijn hardnekkig gebleken. Het besluit om afscheid te nemen van Valverde, een coach die hen niet lang geleden naar Copa del Rey-glorie leidde, was pijnlijk, maar weerspiegelde het geloof van het bestuur dat een nieuw geluid nodig is. Toch kan de timing van de aankondiging de spelers hebben verstoord, waardoor een onbedoeld machtsvacuüm is ontstaan terwijl Valverde zijn laatste dagen in functie uitzit. De overgang, bedoeld om soepel te verlopen, is in plaats daarvan een turbulente aftelling geworden.
Voor Terzic is de directe prioriteit duidelijk: de club naar veiligheid loodsen en vervolgens de basis leggen voor een competitieve campagne in 2026-27. Hij moet snel beoordelen welke spelers in zijn systeem passen en welke kunnen worden afgestoten, allemaal binnen de beperkingen van Athletic's transferfilosofie. De jeugdacademie, Lezama, zal kritischer zijn dan ooit, evenals het vermogen om maximale prestaties te halen uit ervaren krachten als Iñaki Williams, Oihan Sancet en Unai Simón. Het herstellen van vertrouwen zal net zo belangrijk zijn als tactische aanpassingen. De nieuwe coach zal ook moeten navigeren door het emotionele gewicht van een fanbase die een seizoen van vernedering heeft doorstaan na jaren van relatieve trots.
Kijkend naar het grotere plaatje, zijn Athletic's worstelingen een waarschuwend verhaal voor clubs die uitsluitend vertrouwen op een beperkte talentenpool. Hoewel het beleid een bron van identiteit en af en toe succes is geweest, laat het geen ruimte voor fouten. Wanneer de academieproductie daalt of sleutelspelers vertrekken of ouder worden, zijn de gevolgen onmiddellijk. Dit seizoen heeft de dunne lijn tussen stabiliteit en crisis blootgelegd. Degradatie voorkomen zou betekenen dat ze hun status als een van de historische altijd aanwezige topdivisieclubs van Spanje behouden – een record dat alleen wordt gedeeld met Real Madrid en Barcelona – maar het zou de onderliggende problemen niet uitwissen. Een grondige audit van het sportieve project is overduidelijk, en Terzic's aanstelling is slechts de eerste stap.
Naarmate de laatste twee speeldagen naderen, is elke trainingssessie en elke minuut op het veld beladen met angst. De spelers van Athletic moeten de mentale kracht vinden om onder extreme druk te presteren, iets wat ze dit seizoen consistent hebben nagelaten. Het scenario waarin Real Sociedad hen een plezier doet, is de meest waarschijnlijke weg naar veiligheid, maar afhankelijk zijn van je stadsrivaal is een bittere pil om te slikken. Als het op de wedstrijd tegen Celta Vigo aankomt, verwacht dan een bloedhete sfeer in San Mamés, gedreven door angst net zozeer als passie. De inzet kan niet hoger zijn: de 100-jarige geschiedenis van een club in de topdivisie hangt aan een zijden draadje.
Uiteindelijk zal de sage van Athletic Club's seizoen 2025-26 herinnerd worden vanwege de schokkende omvang van de ineenstorting, het einde van het Valverde-tijdperk en de onzekere dageraad onder Terzic. Of het team nu blijft of degradeert, de wederopbouwklus zal monumentaal zijn. De hoop is dat het trauma van deze campagne dient als katalysator voor een meer moderne, maar nog steeds trouw Baskische aanpak. Voor nu zijn alle ogen gericht op de resultaten van de Reale Arena en het laatste fluitsignaal in San Mamés. Een club die ooit een pijler van het Spaanse voetbal was, smeekt nu om uitstel, haar lot niet volledig in eigen hand.
Gebaseerd op berichtgeving van Marca.