Een gebouw op een van de meest waardevolle adressen van São Paulo is verlaten na bijna twee decennia van bezetting, met een grimmig portret van stedelijk verval achterlatend. Gelegen op de hoek van Rua Oscar Freire en Rua Peixoto Gomide in de chique wijk Jardins, was het pand het onderwerp van een gerechtelijke reintegração de posse (terugvordering) die 33 gezinnen verwijderde.
De uitzetting, vreedzaam uitgevoerd door de Militaire Politie op een woensdag, volgde op een gerechtelijk bevel ingegeven door technische rapporten die waarschuwden voor ernstige structurele degradatie en een dreigend instortingsgevaar. De Civiele Bescherming van de stad benadrukte de dringende noodzaak van verwijdering van de bewoners. Ambtenaren van de stadsregering van São Paulo verklaarden dat de 33 geregistreerde gezinnen al huurtoeslag ontvingen en werden ondersteund door het gemeentelijke sociale dienstennetwerk.
Een dag na de operatie bood het interieur van het gebouw een somber beeld, een wereld verwijderd van de luxe boetieks en chique restaurants die de straat buiten sieren. De lucht was dik van de urinegeur. Binnen waren muren bedekt met schimmel en vuil, houten vloeren waren verbrijzeld en plafonds in sommige appartementen hadden grote gaten. Schoonmaakmedewerkers meldden ratten en zelfs menselijke uitwerpselen in bepaalde kamers.
Ondanks de diepe achteruitgang dienden persoonlijke bezittingen verspreid over de woningen als een aangrijpende herinnering dat tientallen gezinnen deze plek nog maar een dag eerder thuis noemden. Achtergelaten voorwerpen waren onder meer een papieren dinosaurus, weggegooide kleding, een ingelijste foto, een wandklok, een knuffel sneeuwpop, een droogrek en zelfs een dvd van de band Queen. Een badkamer bevatte een badkuip, een luxe voorziening die nu volledig misplaatst is in de verwoeste omgeving.
De problematische geschiedenis van het gebouw begon in 2004 toen een vastgoedbedrijf, Santa Alice Empreendimentos Imobiliários, probeerde alle appartementen te kopen om een luxe project te ontwikkelen. Twee minderheids eigenaren weigerden te verkopen. Volgens gerechtelijke documenten keurde het bedrijf, dat de meeste eenheden bezat, VvE-kosten goed van ongeveer R$ 7.000 en moedigde later naar verluidt een eerste bezetting aan om de weigerachtigen onder druk te zetten. Het gebouw raakte vervolgens in verval, werd door de stad veroordeeld en stond vijf jaar leeg.
Na in 2013 te zijn ontruimd, kende het pand meerdere golven van bezetting. In 2015 nam de Unie van Daklozen (União dos Sem Teto) het gebouw over, maar vertrok maanden later na een gerechtelijk bevel. Het jaar daarop trokken ongeveer 120 mensen, verplaatst van een bezetting in Alto de Pinheiros, erin. Ze beweerden geen banden te hebben met georganiseerde huisvestingsbewegingen. Bewoners spraken destijds over het ervaren van vooroordelen omdat ze in een kraak op de prestigieuze Oscar Freire woonden. "De inwoners van Jardins hebben een verfijnde, aristocratische sociale standaard en ze kijken naar ons alsof we een circusattractie zijn," vertelde een bewoner, een ontwerper, in 2017 aan g1.
In een poging de vijandigheid van de buurt te verminderen, plakten bewoners ooit pagina's uit modetijdschriften op de muren van de ingang van het gebouw, als een soort artistieke straatposter. Omgekeerd klaagden winkeliers en omwonenden over het afval, lawaai en de sterke geur die van het pand uitging. Een fitnessinstructeur die al meer dan vijf jaar in een naburige sportschool werkt, zag de uitzetting positief in, noemde de situatie "een zooitje" en uitte opluchting. Een straatverkoper die bij het nabijgelegen verkeerslicht werkte, meldde dat hij vaak vermoedelijke dieven het gebouw in zag rennen en merkte geruchten op over een gestolen fiets van R$ 40.000 die daarheen was gebracht.
Na de uitzetting werden arbeiders gezien die ramen en toegangspunten betonneerden om opnieuw betreden te voorkomen. De persoon die toezicht hield op de schoonmaak meldde dat er tot dusver ongeveer R$ 30.000 was uitgegeven en bekritiseerde het gebrek aan steun van de stadsregering. Nieuwsgierige toeschouwers in auto's, op motorfietsen en te voet vertraagden om de provisorische renovatie gade te slaan en na te denken over de toekomst van het pand na zoveel jaren van conflict en verwaarlozing. G1 probeerde contact op te nemen met de eigenaarsfamilie van het gebouw om hun plannen voor de locatie te begrijpen, maar kreeg ten tijde van publicatie geen antwoord. Gebaseerd op berichtgeving van g1.