Brest strompelt richting de finish van een campagne die ooit zoveel meer beloofde. Na het verrassend eenvoudig veiligstellen van het Ligue 1-behoud is de ploeg van Eric Roy volledig de weg kwijtgeraakt en won geen van de laatste zeven wedstrijden in de hoogste divisie. De laatste zege dateert van 8 maart, een 2-0 thuiszege op Le Havre die hen op slechts vijf punten van een Europese plek bracht. Snel vooruit naar twee maanden later en de achterstand is opgelopen tot een onoverbrugbare 18 punten, wat een spectaculaire inzinking illustreert.
De cijfers schetsen een somber beeld. Sinds die zege op Le Havre leed Brest vernederende nederlagen, met name een 0-3 afstraffing bij Auxerre en een 0-4 pak slaag van Paris FC. Zelfs als ze tekenen van leven vertoonden, was het vluchtig: een 3-4 verlies tegen Rennes en een 3-3 gelijkspel tegen Lens boden entertainment maar geen tastbaar resultaat. In deze zeven wedstrijden werden ze herhaaldelijk doorbroken, terwijl hun ooit betrouwbare doelpuntenmakers het zwijgen zijn opgelegd.
Ludovic Ajorque en Romain Del Castillo, de twee pijlers van de aanval van Brest, zijn allebei gestuit op een muur. Ajorque, die eerder in het seizoen meer assists gaf (negen) dan scoorde, zit al meer dan twee maanden vast op zeven goals. Del Castillo, met acht, is niet beter. De interne race om topscorer te worden is een ongewenste subplot geworden, een symbool van de aanvallende verlamming van het team. Voor een ploeg die trots was op efficiëntie, is de droogte alarmerend.
Eric Roy is openhartig geweest over de urgentie van de situatie. Tegen de pers deze week benadrukte hij dat zijn spelers zich niet kunnen veroorloven het seizoen met een sisser te laten eindigen. "We hebben de mogelijkheid om goed te eindigen en te verbeteren, dus we moeten deze kans niet laten liggen," drong hij aan. De coach is zich er terdege van bewust dat de laatste twee wedstrijden een kans zijn om de glijvlucht te stoppen en te voorkomen dat ze "vier verdiepingen" dalen in prestatieniveau vergeleken met hun nipte 0-1 nederlaag tegen Paris Saint-Germain afgelopen zondag.
Die PSG-nederlaag, hoewel teleurstellend, bood een tactisch blauwdruk. Roy zette een onorthodoxe vijfmansverdediging op met een ongekend centraal trio van Le Guen, Tousart en Diaz. Het was geboren uit noodzaak: aanvoerder Brendan Chardonnet was aan de kant met een ribblessure en blijft twijfelachtig, terwijl S. Coulibaly eruitligt met een scheenbeenprobleem. Het experiment leverde een compacter vorm op, en Roy hintte dat hij erbij zou kunnen blijven, vooral als Chardonnet niet op tijd herstelt.
De blessurelijst is een aanzienlijke handicap. Chardonnet's leiderschap en rust achterin worden node gemist, terwijl Coulibaly's afwezigheid een toch al kwetsbare defensie verder verzwakt. Hun onbeschikbaarheid heeft Roy gedwongen te improviseren, maar de verdedigende stevigheid die in Parijs werd getoond, biedt een sprankje hoop dat Brest in ieder geval moeilijker te verslaan is in de resterende wedstrijden.
Buiten het veld heerst onzekerheid rond de club. De bom die barstte dat technisch directeur Grégory Lorenzi vertrekt, met Marseille als bestemming in plaats van Nice, heeft schokgolven door de organisatie gestuurd. De geplande exit van Lorenzi, eerder deze maand bevestigd, betekent dat Brest een opvolger moet vinden terwijl het tegelijkertijd een selectieherziening plant. President Denis Le Saint heeft de speculatie dat oud-international Yohan Cabaye al klaarstaat, de kop ingedrukt door verslaggevers te vertellen dat er nog niets besloten is. "Er zijn veel onzekerheden rond de club, het roept vragen op, maar ik weet ook niet meer," gaf Roy toe, waarmee hij het gevoel van onzekerheid onderstreepte.
De timing had nauwelijks slechter kunnen zijn. Met een ondermaats presterende selectie en belangrijke personeelswisselingen op komst, hebben de laatste twee wedstrijden een buitenproportioneel belang gekregen. Sterk eindigen zou niet alleen een maat van trots herstellen, maar ook een helderdere visie bieden voor de zomerreorganisatie. Omgekeerd riskeert een voortzetting van de zegeloze reeks de somberheid te verdiepen en vragen te doen rijzen over Roy's eigen toekomst, ondanks zijn contract dat tot 2027 loopt.
Brest staat op een kruispunt. Hun vroege seizoensvorm deed hen dromen van een tophelftklassering; nu proberen ze simpelweg een totale vrije val te vermijden. De resterende tegenstanders zullen net zo gemotiveerd zijn, en de marges zijn kleiner dan ooit. Een positief einde van de campagne zou de recente barsten kunnen overschilderen, terwijl een slecht einde de noodzaak van een reset zou kunnen versnellen, een reset die in de bestuurskamer al gaande is.
Voor Roy is de directe taak eenvoudig: winnen. Hij weet dat zijn spelers de kwaliteit hebben, zoals getoond in de eerste twee derde van het seizoen. De tactische aanpassing tegen PSG, de aanmoedigingen in persconferenties en de onderliggende behoefte om een onrustige achterban gerust te stellen, wijzen allemaal op een cruciale week die voor ons ligt. Brest mag deze kans niet laten glippen, opdat ze niet met niets dan spijt de zomer in drijven.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
