De langdurige vete tussen de Franse voetbalbond (LFP) en voormalig omroep Canal+ vertoont geen tekenen van oplossing. In een interview met L'Equipe sprak Maxime Saada, voorzitter van de Canal+ groep, voorwaardelijke bereidheid uit om Ligue 1+ te distribueren, het nieuwe toegewijde platform van de competitie dat vanaf het seizoen 2026-2027 elke Ligue 1-wedstrijd zal uitzenden. Maar zijn voorwaarden werden snel afgewezen door Nicolas de Tavernost, algemeen directeur van LFP Media, waarmee de deur voor een mogelijke deal effectief gesloten werd.
Saada verklaarde dat Canal+ nog steeds "altijd voorstander is van distributie van Ligue 1+", maar alleen op eigen voorwaarden. Cruciaal is dat de omroep zijn lopende gerechtelijke procedures tegen de LFP, die een schadevergoeding van tot €660 miljoen eisen, niet zou intrekken. Ook zou het Ligue 1+ niet opnemen in zijn premium "sportpakket" met de Champions League, Top 14 rugby, Formule 1, beIN Sports en Eurosport. Deze voorwaarden, zo betoogde Saada, zouden acceptabel moeten zijn voor een partnerschap.
De Tavernost weerlegde dat deze voorwaarden de discussie effectief beëindigen. "We zijn verheugd dat Canal+ Ligue 1 herontdekt, maar een akkoord moet aanvaardbaar zijn", zei hij. Hij stelde twee ononderhandelbare voorwaarden: Ten eerste moet Canal+ al zijn juridische claims laten vallen. "Er zijn acht procedures van Canal+ geweest – een ware gerechtelijke pesterij. En ondanks een duidelijke uitspraak tegen hen heeft Canal+ beroep aangetekend bij het Hof van Cassatie. Als Canal+ deze procedures opgeeft, zal dat een positieve stap zijn." Ten tweede ontkende hij dat de LFP een juridisch geschil had met Free, zoals Saada had gesuggereerd.
De achtergrond van deze impasse is een bitter, jarenlang conflict. Canal+ was de historische omroep van Ligue 1 totdat het in 2020 de rechten verloor, wat leidde tot een reeks rechtszaken. Het besluit van de LFP om een eigen platform te creëren, Ligue 1+, wordt gezien als een poging tot onafhankelijkheid van traditionele omroepen, maar brengt ook financiële risico's met zich mee. Zonder een grote distributiepartner kan de competitie moeite hebben om de inkomsten uit de rechtencyclus 2026-2027 te maximaliseren, vooral met stijgende productiekosten.
Voor clubs zorgt de impasse voor onzekerheid. Veel Ligue 1-clubs zijn sterk afhankelijk van uitzendinkomsten om hun begrotingen sluitend te krijgen. Een sterke distributiedeal voor Ligue 1+ is essentieel om het concurrentievermogen te behouden, vooral omdat Franse clubs qua inkomsten achterlopen op hun Engelse, Spaanse en Italiaanse tegenhangers. Het geschil bedreigt ook het vermogen van de competitie om een wereldwijd publiek aan te trekken, gezien de uitgebreide abonneebasis van Canal+.
Vanuit Canal+'s perspectief zijn de voorwaarden een kwestie van bedrijfsstrategie. Integratie van Ligue 1+ in het sportpakket zou het een premium plek geven, maar ook de zender verplichten om een product te promoten waar het in de rechtszaal tegen vecht. Door het platform apart te houden, kan Canal+ het model van de LFP niet onderschrijven en toch de dienst aanbieden aan abonnees die het willen – misschien tegen een meerprijs. Deze aanpak kan echter het bereik van Ligue 1+ beperken.
De juridische dimensie voegt een extra laag toe. De claim van €660 miljoen vloeit voort uit het verlies van rechten door Canal+ en vermeend wanbeheer door de LFP. Een rechtbank wees de eisen van Canal+ eerder af, maar het beroep houdt druk op de competitie. De Tavernost benadrukt dat elke nieuwe overeenkomst vrij moet zijn van juridische stappen: "Er kan geen partnerschap zijn zolang de gerechtelijke procedures voortduren. Dat is een principe."
Analisten suggereren dat zonder een oplossing de LFP mogelijk andere distributeurs moet zoeken, zoals Amazon of DAZN, die beide interesse hebben getoond in Frans voetbal. De ambitie van de competitie om via Ligue 1+ haar eigen uitzendbestemming te beheersen, kan in gevaar komen als geen grote speler het platform draagt. Ondertussen breidt Canal+ zijn sportportfolio verder uit, met het veiligstellen van Champions League-rechten tot 2027, waardoor het minder afhankelijk wordt van nationale competitie-inhoud.
De patstelling weerspiegelt bredere spanningen in de Europese voetbalomroep, waar competities steeds vaker direct-to-consumer-diensten lanceren, maar nog steeds partnerschappen nodig hebben om de zichtbaarheid te maximaliseren. Voorlopig blijven LFP en Canal+ ingegraven, met weinig gemeenschappelijke grond. Zoals De Tavernost het samenvatte: "Dit is geen discussie openen; het is het sluiten ervan."
De uitkomst zal diepgaande gevolgen hebben voor de financiële toekomst van het Franse voetbal. Als er geen overeenkomst kan worden bereikt, moet de LFP beslissen of ze alleen verder gaat met Ligue 1+ of een geheel nieuwe uitzendpartner zoekt. De klok tikt richting het seizoen 2026-27, en de inzet kan niet hoger zijn.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.