Daniel Siebert zal op zaterdag de leiding hebben over de Champions League-finale tussen Paris Saint-Germain en Arsenal, maar de Duitse scheidsrechter arriveert in de Puskas Arena onder een wolk van controverse. Hoewel hij een van de meest ervaren officials van de Bundesliga is, werd zijn seizoen gekenmerkt door hoogstaande botsingen met coaches, minachting van analisten en zelfs een directe tirade van een stadionomroeper. Voor een man die op het punt staat het hoogtepunt van het Europese clubvoetbal te leiden, roept de rumoer rond zijn prestaties vragen op over zijn gereedheid voor het grootste podium.
Siebert, 42, is al 14 jaar een vaste waarde in het Duitse voetbal, met 11 seizoenen Champions League-ervaring op zijn naam. Hij fluit zijn tiende wedstrijd in deze editie van de competitie en is geen vreemde voor topwedstrijden. Toch is zijn pad naar de finale allesbehalve soepel verlopen. Een reeks controversiële beslissingen en waargenomen afstandelijkheid hebben hem tot een van de meest polariserende figuren in het scheidsrechteren gemaakt, zelfs in eigen land.
De meest explosieve kritiek kwam na een Bundesliga-wedstrijd tussen Keulen en Borussia Dortmund in maart. Terwijl het eindsignaal nog naklonk, greep de stadionomroeper van Keulen, Michael Trippel, de microfoon en lanceerde hij een vernietigende aanval op Siebert, die door het hele stadion te horen was. 'Ik krijg er problemen mee, maar ik zeg het toch: in de blessuretijd was er een duidelijke handsbal van een Dortmund-speler en niemand merkte het op, zelfs niet de man die ervoor betaald wordt. Deze kerel is absoluut weerzinwekkend,' tierde Trippel. Het incident, live uitgezonden, legde de rauwe emotie bloot die het fluiten van Siebert kan uitlokken.
Het was geen geïsoleerde uitbarsting. Eerder in de Duitse bekerkwartfinale tussen Bayern München en RB Leipzig kwam Siebert opnieuw in een confrontatie terecht. Na het eindsignaal zocht Leipzig-coach Ole Werner de scheidsrechter op voor een gebruikelijke handdruk, maar werd volledig genegeerd. 'Ik wilde hem na de wedstrijd ontmoeten, maar hij negeerde me toen ik zijn hand probeerde te schudden. Ik weet niet wat ik hem heb aangedaan,' vertelde Werner later aan verslaggevers. 'We hadden oogcontact, maar hij koos ervoor niet te reageren om mij onbekende redenen. Ik kan zijn houding niet begrijpen.' Dergelijke episoden hebben het imago van een scheidsrechter versterkt die, hoewel kalm en beheerst, afstandelijk en afstandelijk kan overkomen wanneer communicatie het meest nodig is.
Duitsland's meest prominente voetbalanalist, Lothar Matthäus, is al even bot. Als analist bij Sky Sport Deutschland ontleedde de Wereldkampioen de tekortkomingen van Siebert met chirurgische precisie. 'Hij toont niet altijd consistentie in zijn beslissingen,' merkte Matthäus op. 'Of het nu overtredingen of buitenspel betreft, hij weet vaak niet of hij het spel moet laten doorgaan of moet fluiten. In zijn keuzes is hij te aarzelend. Hij zou veel beslissender moeten zijn. De enige kwaliteit die ik van hem ken, is dat hij over het algemeen zijn fouten toegeeft. Hij is redelijk eerlijk.' Die eerlijkheid heeft hem echter weinig geholpen om de groeiende stroom van afkeuring te ontwijken.
De pijn van professionele teleurstelling is ook blijven hangen. Uitgesloten van de lijst van scheidsrechters voor het aankomende WK – na het fluiten van het toernooi van 2022 in Qatar en de laatste twee Europese Kampioenschappen – zal Siebert de Champions League-finale zien als een gedeeltelijke redding. De gemiste mondiale oproep deed pijn, maar het leiden van PSG en Arsenal biedt de 42-jarige de grootste wedstrijd van zijn carrière.
Arsenal heeft in het bijzonder frisse herinneringen aan Siebert. Deze finale is de derde keer in minder dan twee maanden dat hij een Champions League-wedstrijd van de Gunners zal leiden, na hun kwartfinale heenwedstrijd tegen Sporting CP. Maar het is een wedstrijd uit een eerdere campagne die blijft hangen: de return van de halve finale van vorig seizoen tussen Arsenal en Atlético Madrid, waarbij Siebert's weigering om een penalty te geven na een vermeende overtreding op Antoine Griezmann woede opwekte. Die beslissing, of het ontbreken ervan, kwam weer naar boven in de aanloop naar de finale, waarbij fans en analisten zich afvroegen of Siebert de druk van een finale aankan, waar split-second beslissingen nalatenschappen bepalen.
Voor PSG, dat Siebert dit seizoen één keer tegenkwam – een 0-0 gelijkspel uit tegen Athletic Bilbao in de competitië fase – zal de zorg zijn om zijn laissez-faire stijl en terughoudendheid om in te grijpen. In een wedstrijd met spelers als Kylian Mbappé (als hij fit is) en Bukayo Saka zal de drempel voor contact en de interpretatie van handsbal onder intensief toezicht staan. Siebert's geschiedenis suggereert een scheidsrechter die het liefst het spel laat stromen, soms tot in het extreme, wat het spektakel kan verlevendigen of controverse kan uitlokken.
Binnen de scheidsrechtersgemeenschap wordt Siebert over het algemeen gerespecteerd om zijn conditie, positionering en wedstrijdanalyse. Toch zullen de psychologische eisen van een Champions League-finale – de meedogenloze druk, het partijdige publiek en het wereldwijde publiek – de uit Berlijn afkomstige man harder testen dan ooit. Zijn critici wijzen op een patroon van het vermijden van moeilijke beslissingen in cruciale momenten; zijn supporters benadrukken zijn ervaring en het respect dat hij geniet binnen de UEFA. De waarheid ligt waarschijnlijk ergens in het midden, maar in Boedapest telt alleen de prestatie op de avond zelf.
De finale zal ook een referendum zijn over Siebert's carrièrepad. Een indrukwekkende vertoning kan critici doen zwijgen en zijn plaats onder de elite bevestigen. Een nieuwe controverse kan echter zijn reputatie versterken als een official die niet in staat is tot de consistentie die vereist is op het hoogtepunt van het spel. Voor PSG en Arsenal is de hoop dat de wedstrijd herinnerd wordt om het voetbal, niet om de man in het midden.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
