OGC Nice-aanvoerder Dante stond er gebroken maar vastberaden bij na de 3-1 nederlaag van zijn ploeg tegen RC Lens in de finale van de Coupe de France. De nederlaag, die plaatsvond in het Stade de France, betekende het einde van Nice's hoop op een nationale trofee en liet de 42-jarige veteraan nadenken over een bitterzoet laatste hoofdstuk van zijn carrière. Nu de club wordt geconfronteerd met een tweebenige degradatieplay-off tegen Saint-Étienne, bruiste het interview van de Braziliaanse verdediger na de wedstrijd van emotie en een felle vastberadenheid om de positie van het team in de hoogste divisie te behouden.
“We hebben tot het einde geprobeerd te winnen – dat is positief,” zei Dante in zijn televisie-interview met France 2. “Maar mensen zeggen altijd dat je een finale moet winnen; het heeft geen zin om hem alleen maar goed te spelen.” Nice had gevochten om de hoogmis te bereiken, waarbij ze verschillende hoger geklasseerde ploegen uitschakelden, maar de nederlaag tegen Lens legde de kwetsbaarheid bloot die hun competitiecampagne had geplaagd. Het verlies was des te pijnlijker omdat het de laatste kans van Dante was om zilverwerk te veroveren in het beroemde rood-zwarte shirt.
Dante, die aan het einde van het seizoen stopt, maakte geen geheim van zijn persoonlijke pijn. “Dit was mijn laatste finale. Ik wilde hier weggaan door dit cadeau aan iedereen te geven – de supporters, de mensen die lange uren met de bus reizen, sommigen die niet eens de middelen hebben om te komen. Het was hun droom.” Het beeld van die trouwe fans, wier hoop de bodem was ingeslagen, woog duidelijk zwaar op de aanvoerder. Toch gingen zijn gedachten zelfs op dat moment meteen naar de volgende dag: de strijd om te overleven.
Het seizoen 2023–24 was een turbulent jaar voor Les Aiglons. Een zomer van omwenteling, wisselingen van managers en wisselvallige prestaties zorgden ervoor dat ze in de lagere regionen van de Ligue 1 bungelden. Ze eindigden het seizoen op de 18e plaats, precies de positie die de promotie-/degradatieplay-off in gang zet tegen de nummer drie van de Ligue 2. Die tegenstander is AS Saint-Étienne, een gevallen grootmacht die wanhopig terug wil naar de elite. Voor Nice zijn de twee wedstrijden – eerst uit, dan thuis – nu de meest cruciale wedstrijden in het recente geheugen.
Het format laat weinig ruimte voor fouten. Over twee wedstrijden moet Nice bewijzen dat ze thuishoren in de Ligue 1. Mislukking zou een eerste degradatie sinds 1996 betekenen en een catastrofale terugval voor een club die zwaar heeft geïnvesteerd en streefde naar Europese plaatsen. De financiële klap alleen al zou het project jaren kunnen terugzetten, waardoor het werk van recente transferperiodes en infrastructuurverbeteringen ongedaan wordt gemaakt. Tegen die grimmige achtergrond krijgt de oproep van Dante nog meer betekenis.
Met taal die aansluit bij de geschiedenis en trots van de club, verklaarde de aanvoerder: “Wij, de spelers, moeten deze club achterlaten waar we hem vonden – in de Ligue 1.” Het was een simpele maar krachtige boodschap, een oproep tot verantwoordelijkheid die de plicht van de spelers tegenover de instelling benadrukte. Voor Dante, die in 2016 bij Nice kwam en sindsdien een iconisch figuur is geworden, is de gedachte om de club in een lagere divisie te verlaten, in zijn woorden, “niet eens denkbaar.”
De psychologische nasleep van een zware nederlaag in een finale kan twee kanten op gaan: het kan de geest van een team breken of een vastberaden weerstand smeden. Dante's onmiddellijke focus op de play-offs suggereert dat hij van plan is de pijn te kanaliseren in een overlevingsmissie. Zijn leiderschap zal van vitaal belang zijn – jonge talenten zoals Khephren Thuram en Jean-Clair Todibo hebben begeleiding nodig om de kookpotsfeer van een degradatiewedstrijd tegen een gemotiveerd Saint-Étienne te navigeren.
De finale van de Coupe de France, ondanks alle teleurstelling, onthulde wel een collectieve geest die het grootste deel van het seizoen ontbrak. Nice vocht terug op momenten, en hoewel Lens' efficiëntie de trofee veiligstelde, benadrukte Dante dat het team een saamhorigheid en vechtlust toonde die nu moet worden versterkt. “We zagen een teamgeest die we moeten meenemen in de volgende twee wedstrijden, want die zijn beslissend,” drong hij aan. “We moeten er met vertrouwen en moed ingaan.”
De geschiedenis biedt enige troost: Ligue 1-ploegen hebben het over het algemeen goed gedaan in deze play-offs, waarbij ze vaak hun superieure middelen gebruikten om uitdagers uit de tweede divisie af te weren. Maar Saint-Étienne is geen gewone Ligue 2-ploeg – ze dragen het momentum van een sterke finish en de wanhoop van een club die smacht naar verlossing. De play-off zal waarschijnlijk spannend worden, en de geestelijke weerbaarheid van Nice, evenzeer als hun tactische opstelling, zal de uitkomst bepalen.
Voor Dante komt het allemaal neer op nalatenschap. Na titels te hebben gewonnen met Bayern München en meer dan 300 wedstrijden voor Nice te hebben gespeeld, is hij een gerespecteerd figuur aan de Côte d'Azur. Een laatste reddingsactie zou zijn status als clublegende bevestigen; omgekeerd zou een val naar de Ligue 2 een onuitwisbare vlek op zijn afscheid achterlaten. De inzet is dus zowel persoonlijk als professioneel.
De twee play-offwedstrijden – eerst in het Stade Geoffroy-Guichard, dan in de Allianz Riviera – bieden een kans op verlossing. Dante's woorden hebben de toon gezet: niets minder dan overleven is acceptabel. Zijn carrière eindigt over enkele weken, maar de toekomst van de club staat op het spel. “Ik wil de club in de Ligue 1 achterlaten,” zei hij. “Het is mijn club.” Nu moet hij zijn teamgenoten verzamelen om ervoor te zorgen dat die woorden werkelijkheid worden.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
