Stéphane Richard heeft geen tijd verloren. Nauwelijks benoemd tot voorzitter van Olympique de Marseille, nam hij de touwen in handen ruim voor de officiële datum van 3 juli, en omschreef zijn methode als 'een start met vliegende vaart, een beetje zoals bij estafetteloop in de atletiek of in sommige paardenraces'. Het beeld is veelzeggend: de voormalige hoge ambtenaar en directeur-generaal van Orange nam onmiddellijk een razend tempo aan, waarbij hij de ene na de andere krachtige beslissing nam om zijn stempel te drukken op een club waar urgentie permanent is.
Ondanks een agenda die tot 30 juni gedeeld werd met zijn verplichtingen bij de zakenbank, liep Richard door de gangen van het Vélodrome tijdens de laatste drie thuiswedstrijden (Metz, Nice, Rennes) en reisde hij op 10 mei zelfs af naar Le Havre. Zijn aanwezigheid bij de spelers werd een signaal: na de overwinning tegen Rennes op 17 mei beloonde hij Mason Greenwood, uitgeroepen tot beste speler van het seizoen door de supporters, en Leonardo Balerdi voor zijn 200e wedstrijd in het Olympique-shirt. Deze gebaren zijn niet onbeduidend: ze dragen bij aan het opbouwen van een vertrouwensrelatie met een kleedkamer die behoefte heeft aan houvast.
Strengheid ontbrak evenmin. Op 8 mei bekrachtigde Richard de straf tegen Pierre-Emerick Aubameyang, die schuldig was aan het beschadigen van een brandblusser na een wedstrijd. De nieuwe sterke man toonde dat hij zonder aarzelen kon straffen, een kwaliteit gesmeed tijdens een lange carrière in leidende publieke en private sferen, waar hij complexere crises heeft beheerd. Dit natuurlijke gezag stelt een instelling gerust die vaak wordt ondermijnd door interne spanningen.
Achter de schermen dompelde Richard zich onder in de werking van de club. Op 27 april bezocht hij verschillende sectoren van het trainingscentrum La Commanderie, en sprak hij op 11 mei de werknemers toe, verzameld in de nieuwe zetel aan de Avenue du Prado. Een aanwezige kaderlid vertrouwt toe: 'Hij had de bescheidenheid toe te geven dat hij deze bijzondere voetbalwereld echt aan het ontdekken was.' Een zeldzame houding in een omgeving waar ego's soms de rede overstijgen. Deze bereidheid tot luisteren en leren moet Richard in staat stellen de structurele zwaktes te identificeren van een club die te vaak op stemmingen heeft geleefd.
Een van de meest urgente dossiers betrof de post van sportief directeur, die al enkele weken vacant was. Na het horen van verschillende kandidaten, viel het oog van de voorzitter op Grégory Lorenzi, de voormalige architect van het succes van Brest, wiens benoeming binnenkort officieel wordt verwacht. Deze keuze is strategisch: Lorenzi heeft bewezen een concurrerend team te kunnen bouwen met beperkte middelen, een profiel dat past bij de ambities van OM terwijl het binnen een logica van verantwoord beheer blijft. Zijn komst stuurt een duidelijk signaal naar de supporters: de wederopbouw is gaande.
Er blijft een grote onbekende: de identiteit van de toekomstige trainer. Hoewel de naam van Roberto De Zerbi rondgaat, is er nog niets beslist. Richard neemt de tijd om na te denken, zich bewust dat deze keuze het sportieve project van de komende jaren zal bepalen. De zomerperiode belooft dus druk te worden, met de aanstaande afspraak bij de DNCG en een transferperiode waarin elke beweging onder een vergrootglas ligt.
Tegelijkertijd toonde Richard zijn betrokkenheid bij de internationale ontwikkeling van OM. Begin deze week vloog hij naar Ivoorkust om het partnerschap met het ministerie van toerisme te versterken, dat in 2023 werd gestart met de slogan 'Sublime Côte d'Ivoire'. 'Dit partnerschap vraagt om een belangrijke inzet, en ik ben gekomen om het veilig te stellen,' legt hij uit, gebruik makend van zijn contacten opgedaan tijdens zijn periode bij Orange. De vermeende verlenging met drie jaar zou de club een grotere zichtbaarheid in Afrika geven, een strategische markt voor haar uitstraling.
Dit bezoek was ook een gelegenheid om Didier Drogba te ontmoeten, een legende van de club en een icoon van het Ivoriaanse voetbal. Het uitgesproken doel is duidelijk: de voormalige aanvaller dichter bij het Olympique-huis brengen, mogelijk met het oog op een institutionele of ceremoniële rol. Dit zou een krachtig symbolische zet zijn, die een publiek kan verenigen dat altijd nostalgisch is naar de gloriejaren.
Uiteindelijk drukt Stéphane Richard een resoluut offensief tempo. Zijn bliksemstart geeft de toon voor een voorzitterschap dat actief wil zijn, ver verwijderd van het getreuzel uit het verleden. Maar de uitdagingen zijn enorm: een wisselvallig team rechtzetten, een vaak elektrische omgeving kalmeren en de fundamenten leggen voor een duurzaam project. Als hij deze initiële energie weet te combineren met een langetermijnvisie, zou OM eindelijk een tijdperk van stabiliteit kunnen ingaan. In afwachting is de 'start met vliegende vaart' een veelbelovende belofte. Rest de vraag of het op de lange termijn waargemaakt kan worden.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
