De weg van DR Congo naar het WK begon met een grimmige maar doelpuntloze remise tegen Denemarken in Luik, België, waarbij de ploeg van Sébastien Desabre leunde op defensieve stevigheid om met een schone lei te ontsnappen, ondanks dat ze meerdere keren geluk hadden. De Luipaarden, die zich voorbereiden op een groepsfase waarin ze het opnemen tegen Portugal, Oezbekistan en Colombia, toonden de compacte organisatie die essentieel zal zijn tegen meer favoriete tegenstanders, maar het gebrek aan aanvallende scherpte riep vroege vragen op over hun vermogen om veerkracht om te zetten in overwinningen.
Denemarken, zelf afwezig op het zomerse spektakel, domineerde grote delen van de wedstrijd en trof driemaal het houtwerk in een wedstrijd die geleidelijk aan hun controle ontsnapte. Linksback Joakim Mæhle was de eerste die het frame deed trillen, zijn zwaaiende afstandsschot in de 25e minuut liet de doelman hulpeloos en raakte de buitenkant van de paal. Het uitstel bracht DR Congo ertoe om hun vorm strakker te maken, maar de Denen bleven zoeken en kwamen tien minuten later nog dichterbij toen Christian Eriksen's kenmerkende krullende vrije trap de staander kuste met de doelman vastgenageld op zijn plek.
De in Frankrijk geboren Desabre had zijn team opgesteld in een diep, gedisciplineerd blok dat het Deense ritme voor lange periodes frustreerde, en die structuur hield stand tot de rust. Toch was het na de rust hetzelfde verhaal: Midfielder Pierre-Emile Højbjerg van Marseille vuurde een venijnig schot af van de rand van het strafschopgebied in de 51e minuut, om te zien hoe de bal voor de derde keer het houtwerk deed schudden. Op een andere avond had Denemarken drie goals voor kunnen staan, maar het geluk van de Luipaarden onderstreepte de waarde van een goed gedrild verdedigingssysteem, zelfs als het zwaar leunde op laatste reddingen en een beetje geluk.
Naarmate de tweede helft vorderde, daalde het tempo en groeide DR Congo in de wedstrijd. De invoering van Simon Banza, Noah Sadiki en de levendige Yoane Wissa injecteerde nieuwe energie in de aanval, waarbij Wissa in het bijzonder de Deense achterhoede in verlegenheid bracht met zijn directe loopwerk en slimme bewegingen. De komst van het trio verschoof het momentum en creëerde een reeks halfkansen die hintten naar wat dit team kan produceren wanneer het overgaat van containment naar counteraanval.
Het beslissende moment arriveerde diep in de blessuretijd. Joris Kayembe steeg op om een voorzet te ontvangen en dirigeerde een stevige kopbal die bestemd leek voor het net, maar de Deense doelman Filip Jørgensen produceerde een verbluffende reflexredding, waarbij hij de bal van de lijn haalde om de gelijkmaker te behouden. Het was een bitterzoet einde voor DR Congo, die genoeg hadden gedaan om de wedstrijd te winnen in de laatste momenten, maar uiteindelijk de scherpe rand misten om de impasse te doorbreken.
Desabre zal moed putten uit de verdedigende organisatie—zijn ploeg heeft nu in drie van de laatste vier wedstrijden de nul gehouden—toch zal de afwezigheid van een echte doelbedreiging tegen een niet-WK-deelnemer Denemarken een zorg zijn. De route van de Luipaarden naar de knock-outfases in een groep met het vuurkracht van Portugal en de vasthoudendheid van Oezbekistan en Colombia vereist meer dan alleen veerkracht; ze moeten een scherpe rand vinden in het laatste derde, een kwaliteit die hen in Luik ontging.
De voorbereiding wordt gecompliceerd door de annulering van de geplande tweede oefenwedstrijd van DR Congo tegen Chili. De wedstrijd, die in Spanje zou worden gehouden, werd geannuleerd door de lokale burgemeester uit angst voor overdracht van het ebolavirus, waardoor Desabre alleen deze enige oefenwedstrijd overhoudt voor het toernooi begint op 11 juni. De verstoring ontneemt de ploeg een essentiële kans om tactieken te verfijnen en chemie op te bouwen tegen Zuid-Amerikaanse tegenstand, waardoor de technische staf moet vertrouwen op interne trainingswedstrijden om wedstrijdomstandigheden te simuleren.
De ebolagerelateerde annulering is niet ongekend in het voetbal—vergelijkbare gezondheidszorgen hebben in het verleden internationale wedstrijden beïnvloed—maar de timing kan niet slechter zijn voor een natie die terugkeert naar het wereldtoneel. Met nog weken tot hun openingswedstrijd moet DR Congo nu genoegen nemen met beperkte externe tests, waardoor nog meer nadruk komt te liggen op de lessen die zijn getrokken uit de remise tegen Denemarken.
Ondanks de frustratie waren er tastbare positieve punten: de opkomst van Sadiki en Banza als invallers, het onvermoeibare werk van Wissa over de frontlinie, en het ervaren leiderschap van de verdedigende eenheid. Desabre heeft een ploeg gebouwd die moeilijk te kraken is, en die basis kan van onschatbare waarde blijken wanneer ze het opnemen tegen de zwaargewichten van het toernooi. De uitdaging is nu om het aanvallende arsenaal te verscherpen zodat de ontsnappingen aan het houtwerk en reddingen op de lijn goals worden in plaats van slechts gespreksonderwerpen.
Terwijl de Luipaarden een verkorte laatste trainingsfase ingaan, zal de balans tussen pragmatische stevigheid en offensieve ambitie hun WK-lot bepalen. Met slechts één oefenwedstrijd op zak is de foutenmarge klein, maar de veerkracht die in Luik werd getoond, suggereert dat deze DR Congo-ploeg niet gemakkelijk te verslaan zal zijn voor wie dan ook. Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
