Het seizoen 2024-25 van de Saoedi Pro League markeerde een nieuw gedurfd hoofdstuk in de voetbalevolutie van het land, met een hoofdrol voor Frans talent. Van titelvieringen tot individuele glans, een cohort van Les Bleus uit heden en verleden liet zijn sporen na in het woestijnkoninkrijk. Kampioenen Mohamed Simakan en Kingsley Coman gingen voorop, terwijl Theo Hernandez op dramatische wijze zilverwerk veroverde. Na afloop van de campagne onthult een volledige evaluatie van deze Franse exportproducten een mix van gevestigd succes en veelbelovende aanpassing.
Mohamed Simakan, de in Marseille geboren centrale verdediger, bevestigde zijn status als hoeksteen van het titelwinnende Al-Nassr. De 26-jarige startte in alle 28 van zijn competitiewedstrijden, met drie doelpunten en een onwrikbare defensieve aanwezigheid. Zijn consistentie hielp Al-Nassr op de laatste dag het kampioenschap te veroveren met een 4-1 overwinning op Damac. Naast hem maakte Kingsley Coman directe indruk in zijn debuutseizoen in Saoedi-Arabië, met 10 doelpunten en 11 assists in 30 wedstrijden, waarmee hij de vijfde beste aangever van de competitie werd. Ondanks deze indrukwekkende cijfers was Comans optreden niet genoeg voor een oproep voor de komende WK-campagne van Frankrijk, wat de felle concurrentie in de nationale ploeg benadrukt.
Theo Hernandez' eerste jaar bij Al-Hilal was ronduit spectaculair. De linksback, die ook als wingback kan spelen, kwam in 31 wedstrijden in actie en voegde vijf goals en twee assists toe. Zijn hoogtepunt was de finale van de King's Cup, waarin zijn beslissende treffer een 2-1 overwinning op Al-Kholood en de beker opleverde. Hernandez' naadloze overgang naar het Saoedi-voetbal versterkte niet alleen de prijzenkast van Al-Hilal, maar bezorgde hem ook een plek in de WK-selectie van Frankrijk - een bewijs van zijn blijvende kwaliteit op het wereldtoneel.
Karim Benzema bleef op 38-jarige leeftijd de leeftijd trotseren. De voormalige Real Madrid-spits, die het vorige seizoen werd uitgeroepen tot beste speler van de Saoedi Pro League vóór Cristiano Ronaldo, bleef een talismanfiguur. Hij begon de campagne bij Al-Ittihad en maakte in februari de midseason-overstap naar Al-Hilal, maar zijn productie daalde nauwelijks: 24 wedstrijden leverden 17 goals op. Benzema's invloed reikte verder dan zijn doelpunten; zijn ervaring en leiderschap waren onschatbare troeven, en hij kreeg opnieuw een nominatie voor de hoogste individuele eer in de competitie, wat zijn aanhoudende dominantie onderstreept.
Moussa Diaby, een andere uitblinker van Al-Ittihad, bewees zijn waarde ondanks een schorsing van drie wedstrijden. De voormalige vleugelspeler van Paris Saint-Germain was bijna altijd present, startte bijna elke competitiewedstrijd voor de club uit Jeddah en noteerde vier goals en acht assists. Ondertussen paste Alexandre Lacazette zich opmerkelijk aan bij het leven bij Neom, nadat hij een jaar geleden Lyon verliet. De spits was direct betrokken bij 17 doelpunten - 11 zelf en zes assists - wat aantoont dat zijn roofdierinstincten in een nieuwe omgeving scherp bleven.
Moussa Dembélé, in zijn derde Saoedi-seizoen, scoorde negen goals in 22 wedstrijden voor Al-Ettifaq, hoewel zijn toekomst onzeker is met een aflopend contract. Hoewel zijn cijfers bescheiden waren naar zijn maatstaven, vormde hij een betrouwbare aanvalsoptie voor een team dat in de middenmoot eindigde. Elders blonk Angelo Fulgini op huurbasis van RC Lens bij Al-Taawoon stilletjes uit: hij noteerde maar liefst 10 assists en vijf goals in 30 optredens, waarmee hij een onmisbare creatieve kracht werd.
De onbezongen helden van de Franse contingent verdienen erkenning. Yoann Barbet, de voormalige verdediger van Bordeaux, miste nauwelijks een minuut voor Al-Riyadh: hij speelde 32 van de 34 competitiewedstrijden en droeg twee goals bij. Yacine Adli, ook ex-Bordeaux, paste snel aan bij zijn nieuwe club, met 26 optredens, hoewel zijn productie - één goal en drie assists - een meer ondersteunende rol weerspiegelde. Hun professionaliteit en consistentie boden stabiliteit aan hun respectieve ploegen.
Een jonge golf Frans talent testte ook de Saoedi-wateren. Nathan Zézé, de 20-jarige centrumverdediger die Neom van Nantes overnam voor €20 miljoen, speelde 31 wedstrijden in een verder lekkende verdediging die 48 goals incasseerde. Saïmon Bouabré verhuisde in de winter van Neom naar Al-Hilal, deed waardevolle ervaring op naast Benzema met 22 wedstrijden en één enkel doelpunt. Enzo Millot, 23, beleefde een gemengd seizoen: hij startte sterk bij Al-Ahli, won de Saoedi Super Cup, maar raakte soms uit de gratie, met drie goals en drie assists in 24 wedstrijden. Valentin Atangana, die in september voor €25 miljoen van Reims kwam, overwon een trage start en scoorde vijf goals in 23 wedstrijden voor Al-Ahli, wat zijn potentieel suggereert.
Niet elke zet werpt echter vruchten af. Mathieu Patouillet, de 22-jarige doelman, beleefde een seizoen zonder een enkele competitiewedstrijd voor Al-Hilal. Zijn beslissing om Lyon te verlaten voor de Saoedische grootmacht riep vragen op over de wijsheid van zo'n zet in een vormende fase van zijn carrière. Het gebrek aan speeltijd zou zijn ontwikkeling kunnen stagneren en dient als waarschuwend voorbeeld voor andere jonge talenten die soortgelijke sprongen overwegen.
Over het algemeen blijft de Franse invloed in de Saoedi Pro League groeien, gedreven door zowel financiële prikkels als de wens voor nieuwe uitdagingen. Terwijl gevestigde namen als Benzema en Hernandez hun topniveau handhaafden, gebruikten jongere spelers als Zézé en Atangana het platform om ervaring op te doen. De gemengde lotgevallen van Coman en Patouillet illustreren de risico's en beloningen van deze voetbalexodus. Naarmate de mondiale profilering van de competitie toeneemt, zullen de prestaties van deze Franse sterren nauwlettend worden gevolgd, vooral met het WK in het verschiet. Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.