Jodi Jones gaf een masterclass in het Wembley Stadium om Notts County naar een 3-0 overwinning op Salford City te leiden in de League Two play-off finale, waarmee promotie naar League One werd veiliggesteld. De 28-jarige vleugelspeler, wiens carrière bijna ontspoorde door drie voorste kruisbandscheuren, scoorde een doelpunt en bereidde er twee voor, wat hem universele lof opleverde als de uitblinker. Zijn reis van blessure-ellende naar Wembley-heldendom vatte de heropleving van de Magpies onder de iconische boog samen.
Tussen november 2017 en augustus 2021 doorstond Jones een nachtmerrie bij Coventry City na zijn eerste ACL-scheur. Hij onderging drie operaties aan dezelfde knie, bracht 897 dagen aan de kant door en miste 130 wedstrijden. De langdurige revalidatie betekende dat hij meer dan vijf jaar geen competitiewedstrijd meer startte, van die eerste blessure in League Two tot een uitleenbeurt aan Notts County in de National League begin 2023. Gedurende die periode hing zijn professionele toekomst aan een zijden draadje, maar Coventry bleef hem contractverlengingen geven die zijn carrière levend hielden.
Oxford United bood hem een reddingsboei, maar het was een kortetermijnverhuur aan Notts County die zijn vonk deed herleven. Aanvankelijk in januari 2023 op huurbasis, werd hij al snel onmisbaar voor hun streven naar promotie terug naar de EFL. Jones scoorde een penalty in de National League promotie shootout overwinning op Chesterfield later dat jaar, waarmee zijn liefdesaffaire met Wembley begon. Het volgende seizoen verbrak hij het League Two assists-record met 24—waarmee hij een gedeeld record van Thierry Henry en Kevin De Bruyne overtrof—en werd hij verkozen tot speler van het jaar in de divisie.
In de laatste finale verspilde Jones geen tijd om zijn stempel te drukken. Hij creëerde het openingsdoelpunt met een doordringende pass die door de verdediging van Salford sneed, en leverde vervolgens een preciseer voorzet voor de tweede goal voor de rust. Na de pauze bekroonde hij een virtuoze vertoning door zelf de derde goal te scoren, waarmee hij zijn seizoenstotaal op dubbele cijfers bracht. 'Ik floreer in momenten als deze,' legde Jones achteraf uit. 'Ik zie mezelf als een grootwedstrijdspeler die kan opstaan, kansen creëren, goals scoren en assists geven.' Zijn vertrouwen aan de bal en bereidheid om risico's te nemen verlichtten een gespannen gelegenheid.
De emoties liepen hoog op toen Jones terugkeek op het moeizame pad terug. 'Dat waren donkere dagen, en ik kan alleen mijn familie en Coventry City bedanken dat ze achter me stonden,' zei hij, met emotie in zijn stem. 'Ze bleven me contracten aanbieden, zelfs toen ze misschien niet verwachtten dat ik weer zou spelen. Ik zal Coventry altijd steunen – ik ben blij dat zij ook gepromoveerd zijn. Het belangrijkste is nu dat ik weer op het veld sta en van elke minuut geniet.' Hij onthulde een opmerkelijke voorspelling van voor het seizoen in een familiegroepschat dat al zijn drie grote clubs—Arsenal, Coventry en Notts County—succes zouden behalen dit seizoen, een profetie die uitkwam.
Jones' Wembley-verhaal beslaat nu meerdere bezoeken en overwinningen. Hij maakte deel uit van de Coventry-selectie die de EFL Trophy in 2017 won en de League Two play-offs het jaar daarop, hoewel een blessure hem verhinderde om in de laatste mee te spelen. Met Notts County heeft hij nu in opeenvolgende play-off finales glorie geproefd. 'Ik heb nog niet verloren met een club op Wembley,' merkte hij op. 'Ik denk graag dat er nog een hoofdstuk op me wacht daar.'
Voor Notts County markeert de overwinning hun 14e promotie in de geschiedenis van de Engelse Football League, waarmee ze één achterblijven op het record van Grimsby Town. De oudste professionele club ter wereld is na negen jaar afwezigheid terug in League One, gesteund door een selectie die ervaring en flair combineert. Jones gelooft dat de opwaartse trend kan worden voortgezet, verwijzend naar het inzicht van zijn peetvader dat Notts 'het soort club lijkt dat de leagues zou beklimmen' en dat ze een enorme club zijn die toptalent kan aantrekken.
Manager Martin Paterson was lyrisch over Jones' individuele briljantie. 'Hij is een goochelaar, een flairspele met die individuele kwaliteit,' zei Paterson. 'Maar wat mensen niet zien, is het zwoegen dat anderen doen om hem te laten schitteren – Rod McDonald, Oli Norburn, Scott Robertson, Nick Tsaroulla, Alassana Jatta die zich helemaal doodrennen. Het is een teamprestatie. Vrijheid voor individuen komt uit een sterk raamwerk, en vandaag grepen ze hun momenten op basis van dat harde werk.'
Het uitzicht vanuit de dug-out van Salford was er een van spijt. Karl Robinson, die eerder Jones coachte bij Oxford en zijn uitleenbeurt aan Notts goedkeurde, betreurde de aanpak van zijn team. 'Jodi Jones speelde voor mij, en ik was degene die hem aanmoedigde naar Notts te gaan – dus dit is dubbel teleurstellend,' zei Robinson. 'We lieten hem settelen, en als hij eenmaal op dreef is, is hij bijna niet te stoppen. We gaven hem de ruimte om die pass voor het eerste doelpunt te geven, en dat is wat pijn doet.'
Jones' opleving heeft een bredere weerklank. Sinds hij caps heeft verdiend voor Malta, waaronder een invalbeurt tegen Engeland op Wembley in november 2023, heeft hij zijn carrière herbouwd vanuit bijna-vergetelheid. Zijn verhaal is een getuigenis van doorzettingsvermogen, moderne sportgeneeskunde en het vertrouwen dat clubs zoals Coventry toonden. Op 28-jarige leeftijd staat hij mogelijk aan het begin van zijn prime met een platform in League One om zijn talent tegen sterkere tegenstanders te tonen.
Terwijl hij nagenoot van de nasmaak, was Jones ondubbelzinnig over zijn mindset. 'Ik speel weer voetbal en geniet ervan – dat is het belangrijkste,' zei hij. Met twee promoties in vier seizoenen en een groeiende reputatie als de man voor de grote gelegenheid, is het voormalige Arsenal-academieproduct nog niet klaar met het schrijven van zijn comeback-script. Als het visioen van zijn peetvader juist blijkt, kunnen er nog meer vieringen onder de boog wachten.
Gebaseerd op berichtgeving van BBC Sport.