De San Siro mag dan de Scudetto-beslissende spanning hebben gemist, maar Inter Milan zorgde ervoor dat hun laatste Serie A-wedstrijd van het seizoen allesbehalve een formaliteit was. Al gekroond tot Italiaans kampioen voor de 20e keer, reisden de Nerazzurri naar het Stadio Renato Dall'Ara om het op te nemen tegen Bologna, dat comfortabel op de achtste plaats stond. Wat volgde was een zespunter thriller die eindigde in 3-3, een resultaat dat zowel de onvoorspelbaarheid van het voetbal als de diepte van karakter in de selectie van Simone Inzaghi onderstreepte.
De avond begon rooskleurig voor de bezoekers toen Federico Di Marco, later geëerd als Serie A-speler van het seizoen, een moment van individuele briljantheid produceerde. In de 23e minuut krulde Di Marco een sublieme vrije trap van 20 meter in de bovenhoek, waardoor Bologna-doelman Lukasz Skorupski geen kans had. Het doelpunt was een perfecte samenvatting van de schitterende campagne van de vleugelverdediger, die techniek en precisie combineerde die hem een van de gevaarlijkste spelers van Europa uit dode spelmomenten hebben gemaakt.
Echter, de voorsprong van Inter verdampte binnen twee minuten. De reactie van Bologna kwam op fortuinlijke wijze toen een voorzet in het strafschopgebied een onbedoelde afbuiging kreeg van de hiel van een terugtrekkende Inter-verdediger. De bal viel gunstig voor Federico Bernardeschi, die van dichtbij geen fout maakte. De gelijkmaker, hoewel fortuinlijk, stak het thuis publiek aan en zette de toon voor een wedstrijd waarin het geluk de Rossoblù leek te dienen.
Het tweede doelpunt van Bologna was evenzeer getint met geluk. Toen de rust naderde, haalde Tommaso Pobega uit met een volley die eruitzag alsof hij naast zou gaan, totdat hij Lautaro Martinez raakte en Inter-doelman Yann Sommer op het verkeerde been zette. De afbuiging deed de bal in het net draaien, waardoor Bologna met 2-1 de rust inging. De chaos zette zich kort na de hervatting voort toen een lage voorzet van Juan Miranda van links per ongeluk in zijn eigen doel werd gewerkt door Piotr Zielinski. De Poolse middenvelder, die probeerde te verdedigen, kon alleen maar toezien hoe de bal langs Sommer rolde, waardoor de voorsprong van de thuisploeg vergroot werd tot 3-1.
Geconfronteerd met een achterstand van twee doelpunten, greep Inzaghi naar zijn bank. Nadat Marcus Thuram rust kreeg, viel de schijnwerpers op de jongere talenten, waaronder Andy Diouf, de voormalige middenvelder van Lens, en Pio Esposito. Hun introductie injecteerde nieuwe energie in de aanval van Inter, en de comeback begon vorm te krijgen.
De reddingslijn kwam in de 64e minuut. Diouf begon aan een vastberaden solo-run in het strafschopgebied van Bologna, ontweek tackles voordat hij een krachtig schot loste dat terugkaatste van de lat. Esposito reageerde het snelst, sprong op de rebound om binnen te tikken en de achterstand te verkleinen tot 3-2. Het was een doelpunt dat de nooit-opgeven-geest van Inter weerspiegelde en een spannende finale opzette.
Terwijl de klok richting de volle tijd tikte, groeide de druk van Inter. Met nog maar vier minuten te spelen, splitste een perfect gewogen dieptepass de verdediging van Bologna, waardoor Diouf achter de achterlijn vrijkwam. De Fransman bleef kalm, schoof de bal langs de opkomende doelman om de wedstrijd in evenwicht te brengen op 3-3. De late gelijkmaker veroorzaakte wilde vieringen onder de meereizende Inter-fans en voltooide een opmerkelijke comeback van twee doelpunten.
Voor Bologna was de wedstrijd een bewijs van hun aanvallende vrijheid. Verzekerd van de achtste plaats, speelden de mannen van Thiago Motta zonder remmingen, en hoewel hun doelpunten sterk afhankelijk waren van afbuigingen en fouten, droeg hun bereidheid om aan te vallen bij aan een spektakel van twee kanten. Bernardeschi en Pobega profiteerden van de chaos, maar uiteindelijk konden de Rossoblù de meedogenloze opmars van Inter niet tegenhouden.
Het gelijkspel, hoewel zinloos in het grote geheel van de titelrace, had betekenis voor Inter. Het benadrukte de mentale weerbaarheid van de ploeg en de diepte van talent die beschikbaar is naast de reguliere basis. Het vermogen om terug te vechten van 3-1 achter op verplaatsing, zelfs in een nietszeggende seizoensfinale, is een kwaliteit die hen goed van pas zal komen terwijl ze hun kroon willen verdedigen en volgend jaar een serieuze Champions League-uitdaging willen aangaan.
De wedstrijd trotseerde ook het verhaal dat Serie A een laagscorende, defensieve competitie is geworden. Zes doelpunten, waaronder drie uit onverwachte geluksmomenten, boden entertainment dat in schril contrast stond met het gebrek aan competitieve belangen van de wedstrijd. Het was een herinnering dat Italiaans voetbal spannende ontmoetingen kan opleveren wanneer teams hun tactische remmen loslaten.
Hoewel er na de wedstrijd geen officiële citaten werden uitgegeven, spraken de taferelen op het veld boekdelen. De spelers van Inter weigerden, ondanks dat ze kampioen waren, de nederlaag te accepteren; Bologna greep, met niets te verliezen, hun momenten. Het was, in alle opzichten, een wedstrijd die de prachtige onvoorspelbaarheid van de sport vastlegde.
Het resultaat laat Inter achter met een indrukwekkend puntenaantal en momentum richting het tussenseizoen. Voor Bologna markeert het het einde van een respectabele campagne, eindigend in de bovenste helft. Beide clubs kunnen terugkijken op een avond waarop de uitslag ondergeschikt was aan het pure entertainment. Op basis van berichtgeving van L'Equipe.
