De Italiaanse voetbalbond (FIGC) bevindt zich op een kruispunt, waarbij de presidentsverkiezingen op 22 juni enorme gevolgen hebben voor de toekomst van het nationale mannenelftal. Giovanni Malagò, voormalig voorzitter van het Italiaans Olympisch Comité (CONI) en een vooraanstaande kandidaat om de FIGC te leiden, gebruikte zijn podium bij Sky om de groeiende geruchtenmolen rond de volgende commissario tecnico te sussen. Zijn boodschap was ondubbelzinnig: focus op de institutionele reset in plaats van op individuele namen.
Malagò's opmerkingen komen in de nasleep van wat hij de 'disastro di Zenica' noemde - een catastrofale avond waarop Italië's hoop om het WK voetbal van 2026 te bereiken in rook opging en, breder gezien, het nationale team van het internationale voetbaltoneel verdween. De nederlaag in Bosnië en Herzegovina was opnieuw een dieptepunt voor een natie die de WK's van 2018 en 2022 miste, en nu een langdurige periode in de wildernis tegemoet gaat. Met de afwezigheid van de Azzurri op het wereldtoneel is de druk om de juiste coach aan te stellen nog nooit zo groot geweest.
'Ik denk dat alleen een onverantwoordelijk persoon vandaag iets kan aankondigen,' vertelde Malagò aan Sky. 'We moeten een verkiezingsuitslag hebben en de beschikbaarheid begrijpen. Over één ding heb ik geen twijfel: als ik deze last en eer krijg, moet het iemand zijn die een pad omarmt waar iedereen zich voor in moet zetten.' De opmerkingen waren een directe afwijzing van media die zowel Claudio Ranieri als Antonio Conte aan de rol hebben gelinkt, waarbij laatstgenoemde Napoli aan het einde van het seizoen zal verlaten.
Ranieri, de geliefde 74-jarige die beroemd Leicester City naar de Premier League-titel leidde en onlangs Cagliari begeleidde, blijft een sentimentele favoriet onder veel tifosi. Conte daarentegen is de bewezen winnaar die Juventus en Inter Milan transformeerde voordat zijn Napoli-periode begon, maar zijn clubgerichte, intensieve aanpak past mogelijk niet bij het langetermijnproject dat Malagò voor ogen heeft. De FIGC-kandidaat benadrukte dat de volgende coach niet kan worden beoordeeld 'met de normale oordelen die een coach zou kunnen vellen over de clubmarkt', wat wijst op een verlangen naar iemand die zich inzet voor wederopbouw van de grond af.
Dit nationale teamproject gaat niet alleen over het vinden van een hoofdcoach; het gaat over het doen herleven van een voetbalcultuur die op het wereldtoneel heeft ondergepresteerd. Italië's opeenvolgende mislukkingen om zich te kwalificeren voor het WK hebben structurele problemen blootgelegd, van jeugdontwikkeling tot de overgang van talent naar het seniorenteam. Wie de leiding krijgt, zal moeten werken met een generatie spelers die zich nog niet hebben bewezen in grote toernooien, waardoor de rol een langetermijnverbintenis is in plaats van een snelle oplossing.
Malagò's eigen politieke toekomst voegt nog een laag onzekerheid toe. De afkoelingsperiodeclausule die hem mogelijk onverkiesbaar zou kunnen maken, is een gespreksonderwerp geweest, maar hij wuifde die zorgen weg met de woorden: 'De feiten zijn vanuit veel gezichtspunten duidelijk.' Indien verkozen, zou hij onmiddellijk worden geconfronteerd met de beslissing om de volgende CT te kiezen - een keuze die zijn voorzitterschap en het traject van het Italiaanse voetbal voor de volgende cyclus zou kunnen bepalen.
Naast het mannenvoetbal raakte Malagò ook de groei van het vrouwenvoetbal in Italië aan, en noemde het 'een beweging van grote groei en grote persoonlijkheid'. Hij benadrukte de plicht om belanghebbenden aan te trekken en het publiek uit te breiden, waarmee hij hintte dat zijn FIGC-agenda een sterke impuls voor zichtbaarheid en investeringen in het vrouwenvoetbal zou omvatten. Deze tweeledige focus weerspiegelt de moderne eisen aan een bondsvoorzitter, maar de onmiddellijke prioriteit blijft het herstellen van het mannen seniorenteam.
Naarmate de FIGC-verkiezingen naderen, zal het lawaai rond potentiële coaches alleen maar toenemen. Toch dient Malagò's ingrijpen als herinnering dat het proces begint met bestuur, niet met roddels. Zijn nadruk op een projectgerichte aanpak suggereert dat glamourachtige namen niet voldoende zijn; het nieuwe FIGC-leiderschap zal een culturele transformatie eisen die aansluit bij een duurzame visie.
Het Italiaanse voetbal wacht nu op 22 juni, wanneer de nieuwe FIGC-voorzitter wordt gekozen en het echte werk kan beginnen. Ondertussen zullen de namen van Conte en Ranieri blijven rondgaan, maar hun lot hangt af van een kandidaat die duidelijk heeft gemaakt dat geduld en planning haast zullen verslaan. De ramp in Zenica kan niet ongedaan worden gemaakt, maar de reactie erop zal de voetbalidentiteit van Italië voor de komende jaren vormgeven.
Gebaseerd op berichtgeving van Tuttosport.