Juventus en AC Milan, twee van de meest illustere clubs van Italië, zullen de Europa League 2026/27 betwisten na het mislopen van kwalificatie voor de Champions League. De degradatie is niet alleen een sportieve tegenslag, maar ook een financiële klap: Juventus alleen al staat voor een inkomstentekort van ten minste €28-30 miljoen in vergelijking met wat ze zouden hebben verdiend in het belangrijkste Europese toernooi. De weg door het tweede niveau belooft onbekende tegenstanders, een slopend donderdagavondschema en onmiddellijke druk om spelers te verkopen voor het einde van het boekjaar.
De coëfficiëntenranglijst onderstreept de val: Juventus, ondanks een lage 25e plaats in de vijfjaren-UEFA-ranglijst, zal onverklaarbaar als derde reekshoofd worden geplaatst in de loting van de Europa League. Milan volgt als vierde reekshoofd. Deze schijnbare paradox ontstaat omdat 18 van de 24 clubs boven Juventus in het algemeen klassement Champions League-voetbal spelen, terwijl anderen – zoals Atalanta (Conference League) en Fiorentina, Eintracht Frankfurt en Tottenham – door slechte nationale prestaties helemaal geen Europees voetbal spelen. Alleen Bayer Leverkusen en Benfica hebben aanzienlijk hogere coëfficiënten onder de deelnemers aan de Europa League, wat de weg vrijmaakt voor een open competitie.
In de groepsfase, met 36 clubs, speelt elk team acht wedstrijden tegen tegenstanders uit vier potten. De loting in Monte Carlo zal Juve en Milan waarschijnlijk tegen een gemengd gezelschap plaatsen. Bekende namen zoals Marseille, Rangers, Real Sociedad, Bournemouth, Sunderland, PAOK en AZ Alkmaar zijn gegarandeerde deelnemers. Maar de voorrondes kunnen veel obscurdere tegenstanders opleveren: Sloveense dwergclub Aluminij Kidričevo, IJslandse ploeg Vestri, Kosovo's Drita of Faeröerse kampioen Klaksvík. Dit zijn reizen die het romantische combineren met het absurde voor clubs die gewend zijn aan Champions League-kathedralen.
Het wedstrijdschema staat al vast. Speeldag één begint op 16-17 september 2026, de groepsfase loopt tot 28 januari 2027. De knock-out play-offs volgen op 18 en 25 februari, de achtste finales op 11 en 18 maart, de kwartfinales op 8 en 15 april, en de halve finales op 29 april en 6 mei. De finale wordt gehouden in het Waldstadion in Frankfurt op 26 mei 2027 – een stadion rijk aan WK-geschiedenis. Donderdagavondwedstrijden zullen de flexibiliteit van de Serie A-indeling beperken, waardoor beide clubs een drukke kalender moeten navigeren zonder het voordeel van een zaterdagrust.
Financieel zijn de gevolgen groot. Volgens Calcio e Finanza zou Juventus alleen al voor deelname aan de Champions League ongeveer €42 miljoen hebben ontvangen. In plaats daarvan garandeert de Europa League slechts ongeveer €14 miljoen aan basisinkomsten. Zelfs een onwaarschijnlijke run naar de titel in Frankfurt zou het gat niet dichten: Tottenham's Europa League-triomf in 2024/25 leverde ongeveer €41 miljoen op, nog steeds onder Juve's hypothetische UCL-deelnamevergoeding. Dit tekort legt enorme druk op een club die naar break-even streeft.
Om te voldoen aan UEFA's Financial Fair Play-regelgeving moet Juventus voor 30 juni een aanzienlijke spelersverkoop realiseren. De Italiaanse voetbalbond heeft gereageerd door de zomerse transferperiode op 29 juni te openen, waardoor clubs een smal venster krijgen om verkopen binnen het huidige boekjaar te registreren. De speculatie zal toenemen over welk bezit – misschien een eigen jeugdproduct of een hoge salarisverdienende speler – zal worden opgeofferd. Milan, hoewel niet expliciet genoemd in de rapporten, staat onder soortgelijke druk nu het zich aanpast aan een kleiner budget.
De Europa League-campagne is ook een test van de selectiediepte en ambitie. Zowel Juventus als Milan hebben selecties die op papier veel van de concurrentie zouden moeten domineren. Maar de psychologische klap van het missen van de Champions League, in combinatie met het slopende schema, kan zwakheden blootleggen. De uitdaging is niet alleen op het veld; het is een culturele reset voor clubs die ooit Europese excellentie definieerden.
In breder perspectief weerspiegelt deze dubbele deelname aan de Europa League een veranderend landschap in de Serie A. Het Italiaanse voetbal heeft moeite gehad om financieel gelijke tred te houden met de elite van de Premier League en La Liga, en de coëfficiëntgevolgen kunnen het aantal Champions League-plekken verder doen afnemen. Succes in de Europa League zou die achteruitgang paradoxaal genoeg kunnen helpen stoppen door de Italiaanse ranglijst te verbeteren, maar de directe prioriteit is overleven en aanpassen.
In veel opzichten fungeert de Europa League 2026/27 als een spiegel: het toont hoe ver Juve en Milan zijn afgedreven van hun vroegere glorie, maar het biedt ook een pad terug – als ze de financiële en logistieke horden kunnen nemen. De schijnwerpers zullen hard zijn, de marges klein, en elke donderdagavond een herinnering aan wat verloren is gegaan. Gebaseerd op berichtgeving van Tuttosport.