Het vrouwenteam van Manchester City heeft een blijvende indruk achtergelaten door in hun eerste seizoen onder de Zweedse manager Andree Jeglertz een sensationele binnenlandse dubbel te behalen. De club veroverde de titel in de Women's Super League met 55 punten, gelijk aan hun beste score ooit, en won de FA Cup, waarmee ze pas het tweede team in de WSL-geschiedenis werden dat deze prestatie leverde. Het betekende een triomfantelijk einde aan een zesjarige titeldroogte en markeerde een nieuw tijdperk van dominantie, gebouwd op mentale veerkracht en tactische helderheid.
Jeglertz arriveerde met een reputatie van nauwgezette voorbereiding, maar begreep dat het potentieel van de ploeg werd belemmerd door zelfvertrouwen. Aanvoerder Alex Greenwood onthulde: 'Hij luisterde naar ieders gevoelens over wat ons tegenhield. Het kwam steeds terug op mentaliteit.' De manager veranderde de interne taal en bracht kampioensgewoonten bij, lang voordat zilverwerk ze bevestigde. Vleugelspeler Lauren Hemp, die haar eerste competitietitel vierde na acht jaar bij de club, merkte op: 'We hebben fantastisch voetbal gespeeld, maar zelfs als dat niet het geval was, vonden we een manier om te winnen.' De verschuiving van eeuwige bruidsmeisjes naar meedogenloze winnaars was voelbaar.
City's record van zes keer tweede sinds de WSL-hernoeming in 2011 drukte zwaar op de selectie. De tienjarige kloof tussen hun eerste titel en deze triomf was de langste in de competitiegeschiedenis, wat een pijnlijk patroon van net tekortschieten onderstreepte. Het label 'altijd het bruidsmeisje' werd een last die Jeglertz vastbesloten was af te schudden. Hij herformuleerde het verhaal en overtuigde de spelers ervan dat ze niet alleen kanshebbers waren, maar het meest complete team van Engeland. De psychologische ontgrendeling bleek transformerend.
Op het veld was City's autoriteit verbluffend. Ze gingen op 9 november aan de leiding na een overwinning op Everton en gaven die nooit meer uit handen. Op een gegeven moment bedroeg hun voorsprong 11 punten, waardoor achtervolgers als Chelsea en Arsenal ver achterbleven. De ploeg evenaarde clubrecords voor de meeste overwinningen in een campagne (18) en toonde een nieuwe meedogenloosheid in krappe wedstrijden. Zelfs als de prestaties terugliepen, bleven de resultaten onverbiddelijk – een kenmerk van kampioenen.
Een cruciale subplot was het behoud van spits Khadija Shaw. Ze kwam in de zomer angstig dicht bij een overstap naar Chelsea, een move die de balans in de competitie zou hebben veranderd. City's besluit om een lucratief bod te weerstaan en Shaw te overtuigen te blijven, zond een krachtig signaal van ambitie. De deal hield niet alleen een bewezen doelpuntenmaker binnen, maar stelde ook een nieuwe financiële maatstaf, waarmee werd bewezen dat de club agressief zou concurreren om zijn sterren te behouden. Shaw's aanwezigheid leverde de scherpe rand die winnaars vaak onderscheidt van ook-rans.
Jeglertz' mantra – 'nooit tevreden zijn' – weerklonk gedurende de hele campagne. Hij gaf toe enigszins verrast te zijn dat hij zo snel zoveel had bereikt, maar benadrukte dat grote trofeeën vanaf zijn eerste gesprek met de club altijd het doel waren. Zijn subtiele tactische aanpassingen, zoals het controleren van de pressing en het dicteren van het tempo, gaven City een gecontroleerde agressie die tegenstanders overweldigde. De collectieve overtuiging van de selectie, die in voorgaande jaren ontbrak, werd hun krachtigste wapen.
De implicaties voor de competitie zijn aanzienlijk. City's dubbel stelt een nieuwe standaard, die rivalen zal dwingen te investeren en te evolueren. Chelsea, tot nu toe altijd kampioen, staat tegenover een herlevende kracht met een diepe selectie en een duidelijke filosofie. De saamhorigheid buiten het veld – spelers die tijd met elkaar doorbrengen weg van het voetbal – heeft een band gesmeed die Hemp omschrijft als 'het begin van iets nog specialers'. Met Jeglertz aan het roer lijkt City gebouwd om jaren te domineren.
De historische campagne herdefinieert ook wat mogelijk is voor een team dat synoniem stond met bijna-missers. Greenwood, Hemp en nu Shaw vormen de kern van een dynastie in wording. De FA Cup-overwinning voegde glans toe, maar het is de meedogenloze competitievorm die City's komst als de belangrijkste ploeg van het land echt aankondigde. Niet langer belast door het verleden, hebben ze hun verhaal met autoriteit herschreven.
Gebaseerd op berichtgeving van Sky Sports.