Op een avond vol spanning in het Stade Geoffroy-Guichard overleefden Saint-Étienne's promotiedromen een ongeëvenaarde strafschoppenserie, grotendeels dankzij het geïnspireerde keeperswerk van invaller-doelman Brice Maubleu. De ervaren sluitpost, speciaal ingebracht voor de strafschoppen, redde vier Rodez-penalty's voordat hij teamgenoot Mickaël Nadé de beslissende strafschop zag binnen schuiven om Les Verts naar de laatste ronde van de Ligue 2 promotie-playoffs te sturen.
De wedstrijd zelf was een behoedzame, hard bevochten aangelegenheid, die de hoge inzet en de recente geschiedenis tussen de twee ploegen weerspiegelde. Slechts drie weken eerder had Rodez Saint-Étienne met 2-1 verslagen, een resultaat dat extra randje aan dit playoff-duel gaf. De bezoekers arriveerden op basis van een buitengewone reeks van 21 ongeslagen wedstrijden, een streak die hen van de middenmoot naar echte kanshebbers voor een plek in Ligue 1 had gestuwd.
Saint-Étienne, in 2022 gedegradeerd uit de hoogste divisie na een turbulente campagne, heeft twee seizoenen gestreden om hun plaats onder de Franse elite terug te veroveren. Derde worden in de reguliere competitie betekende dat ze het recht verdienden om deze enkelvoudige wedstrijd te hosten, maar de druk van de verwachting was enorm. De roemrijke geschiedenis van de club—10 Ligue 1-titels, een record van zes Coupe de France-trofeeën, en een gepassioneerde fanbase die topvoetbal als hun geboorterecht beschouwt—verhoogde de spanning alleen maar.
Het treffen verliep zoals velen hadden voorspeld: strak, tactisch gedisciplineerd en beslist door kleine marges. Geen van beide partijen kon de doodlopende weg doorbreken in de reguliere speeltijd of verlenging, hoewel beiden kansen hadden. Maubleu, die vanaf de bank toekeek terwijl de eerste doelman het reguliere spel behandelde, werd in de laatste momenten gestuurd—een zet speciaal ontworpen voor de psychologie van de strafschoppenserie. De wissel zou een meesterzet blijken, zij het een die een scenario volgde dat niemand zich had kunnen voorstellen.
De strafschoppenserie begon met Rodez die hun eerste twee trappen benutten, terwijl Saint-Étienne gelijke tred hield. Toen nam Maubleu het over. De 34-jarige, die het grootste deel van zijn carrière in de lagere divisies had doorgebracht, las de bedoelingen van drie opeenvolgende Rodez-penaltynemers, wierp zich naar links en rechts om ze te stoppen en het voordeel stevig in handen van Saint-Étienne te geven. Toen de thuisploeg 4-2 voor kwam in de serie, leek de overwinning zeker.
Toch was het drama nog lang niet voorbij. Met de kans om de overwinning te bezegelen, nam Maubleu zelf de vijfde Saint-Étienne-penalty—een zelden gezien scenario. Zijn inzet werd gestopt door de Rodez-doelman, waardoor de bezoekers een herkansing kregen. Plotseling stond de serie weer op het scherp van de snede. Maubleu, die de kans om de held met zijn voeten te zijn had gemist, moest zich nu herpakken en leveren met zijn handen. Dat deed hij, met weer een verre redding om de volgende Rodez-nemer te stoppen en Saint-Étienne in leven te houden.
De strafschoppenserie ging verder in sudden death, de spanning in het stadion bijna ondraaglijk. Uiteindelijk, bij een stand van 5-4, plaatste verdediger Mickaël Nadé de bal rustig in de hoek, waardoor het thuispubliek in extase raakte en een 6-5 penaltyzege werd veiliggesteld. De bank liep leeg, spelers omhelsden elkaar en Maubleu, de onwillige held, stond in het middelpunt.
In een gesprek met beIN Sports na de wedstrijd was Maubleu zowel opgetogen als reflectief. "We zijn erg blij dat we deze ronde zijn doorgekomen—het was een moeilijke wedstrijd," zei hij. "Gefeliciteerd aan Rodez, die al lange tijd niet in open spel hebben verloren. De strafschoppenserie was ongelooflijk: we stonden 2-0 voor, we hadden een matchpoint op de vijfde, hun doelman redt hem, dan heb ik een matchpoint om te scoren en voor het team te winnen, en ik mis. Daarna was ik verplicht om de volgende te stoppen, en toen maakte Micka het af, dus het is niets dan geluk." Hij beschreef strafschoppenseries als "een beetje een loterij," ondanks dat het team er tijdens de week op had geoefend.
Verdediger Maxime Bernauer echode het gevoel van opluchting en prees Maubleu's heldendaden. "Het was een gecompliceerde wedstrijd. We wisten dat het moeilijk zou zijn, en we wilden de fouten van drie weken geleden niet herhalen," legde Bernauer uit. "Ze waren 21 wedstrijden ongeslagen, en drie dagen geleden wonnen ze, dus we wisten dat ze hongerig zouden zijn. Het belangrijkste was om te kwalificeren, te winnen. Brice redde er drie... vier? Hij redde er zoveel! Het laat zien hoe belangrijk iedereen in de selectie is."
De directe beloning voor Saint-Étienne is een plek in de finale van de promotie-playoffs, waar ze het over twee wedstrijden opnemen tegen de 18e geplaatste ploeg uit Ligue 1. Bernauer bevestigde dat het team de wedstrijden van het weekend nauwlettend zou volgen om hun tegenstander te weten te komen, waarbij Le Havre, Auxerre en Nice allemaal mogelijke tegenstanders zijn. "Het is een lang seizoen geweest en het is nog niet voorbij. We moeten goed rusten, de wedstrijden kijken en morgen klaar zijn. We hebben geen voorkeur," zei hij. De financiële en sportieve kloof tussen Ligue 2 en Ligue 1 maakt deze playoffs enorm belangrijk—niet alleen voor het prestige van de club maar voor het hele economische model.
Voor Rodez zal de nederlaag pijn doen, maar hun opmerkelijke reis naar de playoffs—gebaseerd op een 21-wedstrijden ongeslagen reeks—verdient enorme lof. Ze hebben een historische club tot het uiterste gedreven en keren volgend seizoen met opgeheven hoofd terug naar Ligue 2. Voor Saint-Étienne gaat de reis verder. Er staan nog twee wedstrijden tussen hen en een terugkeer naar Ligue 1, en als Maubleu's heldendaden een indicatie zijn, heeft dit team de veerkracht om de missie te volbrengen. Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
