Benfica heeft een ongewenste plek in de voetbalgeschiedenis veroverd door een foutloos Primeira Liga-seizoen te voltooien zonder een nederlaag, maar slechts als derde te eindigen in de ranglijst. De verbluffende paradox werd bezegeld op de laatste speeldag, toen een thuisoverwinning van 3-1 op Estoril hun campagne afsloot met 23 overwinningen en 11 gelijke spelen, een ongeslagen reeks die normaal gesproken zilverwerk zou garanderen in elke grote Europese competitie. In plaats daarvan bevinden de Eagles zich in de bizarre positie van het vieren van een ongeslagen record terwijl ze treuren om wat had kunnen zijn.
In elk ander seizoen zou het behalen van 80 punten uit een mogelijke 102 voldoende zijn geweest om de top te bereiken, maar het meedogenloze tempo van kampioen Porto en de tweede geplaatste Sporting liet Benfica acht punten achter op de top. Porto's superieure winnende mentaliteit, het omzetten van krappe gelijke spelen in overwinningen, bleek het beslissende verschil. Sporting behaalde ondertussen de tweede plaats met een voorsprong van twee punten, waardoor Mourinho's mannen de hardste wiskundige realiteit onder ogen moesten zien.
De 3-1 score tegen Estoril weerspiegelde een patroon dat het hele seizoen zichtbaar was: een bewonderenswaardig veerkrachtige ploeg die echter de scherpte miste om gelijke spelen vaker in overwinningen om te zetten. Elf gelijke spelen - veel tegen ploegen waarvan ze verwacht werden comfortabel te winnen - kostten hen uiteindelijk de das. In de meedogenloze wereld van titelraces zijn gelijke spelen bijna net zo schadelijk als nederlagen wanneer je rivalen consequent maximale punten verzamelen.
Jose Mourinho, vorig september aangesteld met een tweejarig contract, heeft opnieuw zijn vermogen getoond om een solide verdedigende eenheid te bouwen, maar de campagne heeft ook debatten doen herleven over zijn conservatieve tactische aanpak. De tweede periode van de 63-jarige in het Portugese voetbal werd altijd gezien als een tussenstap, en nu zijn de fluisters een gebrul geworden: Real Madrid is in onderhandeling om hem terug te halen naar de Bernabéu, 13 jaar nadat hij de Spaanse hoofdstad verliet.
De timing is veelzeggend. Mourinho's eerste ambtstermijn bij Real Madrid, van 2010 tot 2013, leverde een La Liga-titel, een Copa del Rey en drie opeenvolgende Champions League halve finales op, maar eindigde in onmin. Deze keer is clubpresident Florentino Pérez wanhopig op zoek naar een persoon met een ijzeren vuist om een selectie te herstructureren die mentaal fragiel en onsamenhangend is geweest. Bronnen dicht bij de onderhandelingen geven aan dat een deal binnen enkele dagen kan worden aangekondigd, met alleen nog kleine contractuele details op te lossen.
Voormalig Real Madrid-verdediger Álvaro Arbeloa, die onder Mourinho speelde tijdens die eerdere periode, heeft de mogelijke terugkeer publiekelijk verwelkomd en tegen verslaggevers gezegd dat de kleedkamer het soort autoriteit en duidelijkheid nodig heeft dat Mourinho meebrengt. Die aanbeveling heeft gewicht binnen de club, waar de herinnering aan Mourinho's veeleisende normen nog levendig is.
Als Mourinho vertrekt, laat hij een historisch anoniem fenomeen achter. Dit is niet de eerste keer dat Benfica een volledig competitie ongeslagen overleeft en met lege handen eindigt. In 1977-78 werden ze gepasseerd voor de titel door Porto op doelsaldo nadat beide ploegen ongeslagen bleven. Die campagne blijft de dichtstbijzijnde parallel, maar het huidige team voegt zich ook bij een selecte en ellendige club: slechts twee andere Europese ploegen deze eeuw - FC Sheriff in Moldavië's 2024-25 seizoen en Rode Ster Belgrado in 2007-08 - hebben een topdivisieseizoen ongeslagen voltooid en niet de beker opgeëist.
Voor Benfica roept de nipte misser existentiële vragen op. Verandert het psychologische gewicht van de 'Bela Guttmann-vloek' van de club nu in een angst om te winnen? Of is dit gewoon een statistische uitschieter in een competitie waar Porto's financiële spierkracht en selectiediepte een nieuw normaal van dominantie hebben gecreëerd? De 80 punten zouden de titel hebben gewonnen in acht van de vorige tien seizoenen, een vernietigende illustratie van hoe de lat door hun noordelijke rivalen is verhoogd.
In breder perspectief versterkt Mourinho's werk dit seizoen zijn reputatie als meester in het vermijden van nederlagen, maar onderstreept het tegelijkertijd de meedogenloosheid van het moderne spel. In een tijdperk waarin drie punten voor een overwinning aanvallend voetbal beloont, kan pragmatisme zonder strafschopgebied-efficiëntie leiden tot historische eigenaardigheden zoals deze. Real Madrid huurt echter geen filosoof; ze zoeken een winnaar, en Mourinho's ongeslagen reeks - zelfs zonder trofee - dient als getuigenis van zijn organisatorische genialiteit.
De Portugese tacticus zal waarschijnlijk beweren dat het ongeslagen seizoen, hoe hol ook, een basis is voor grotere dingen. Voor Benfica is de uitdaging om de verdedigende stabiliteit te behouden terwijl ze de ontbrekende vonk in de aanval toevoegen, een taak die moeilijker wordt als Mourinho zijn methodologie naar de Spaanse hoofdstad meeneemt. De Estádio da Luz-getrouwen blijven ondertussen achter met een seizoen dat niet herinnerd zal worden om wat er is bereikt, maar om wat er is ontsnapt ondanks een onberispelijk record.
Gebaseerd op berichtgeving van BBC Sport.
