Wayne Rooney en Jordan Pickford delen een unieke band, gesmeed door hun dubbele loyaliteit aan Everton en Engeland. In een openhartig gesprek in de Wayne Rooney Show reflecteerden de twee op hun verweven carrières, waarbij Pickfords onwrikbare passie voor zijn club centraal stond. 'Ik ben een gepassioneerde kerel en ik hou van Everton,' verklaarde Pickford, waarmee hij de loyaliteit samenvatte die zijn reis van een nerveus Engels debuut tot de onbetwiste nummer één van de Three Lions heeft bepaald.
Hun eerste ontmoeting zette de toon. Pickford, een late oproep voor de Engelse selectie in 2016, stapte de bus in en ging nerveus naast Rooney zitten. 'Ik trilde,' gaf Pickford toe, terwijl hij zich herinnerde hoe hij vrienden sms'te over het naast 'Wazza' zitten. Rooney, geamuseerd, kon niet wachten om de jonge doelman in de training te testen. Dat wederzijdse respect vertaalde zich al snel naar het veld, waarbij Pickford uiteindelijk 82 caps verdiende en het record voor de meeste opeenvolgende clean sheets door een Engelse doelman verbrak. Rooney gelooft nu dat Pickford de grootste ooit in zijn positie voor het land zou kunnen worden.
Pickford heeft in elke Engelse wedstrijd van de laatste vier grote toernooien gespeeld, waarbij hij de pijn van twee verloren Europese finales en een WK-halve finale meemaakte. De 32-jarige weigert zich door die bijna-successen te laten definiëren. 'Als je zo dichtbij bent geweest, doet het pijn, maar het moet je drijven,' zei hij. 'We zouden voor altijd legendes zijn als we iets winnen. We weten wat er nodig is om er te komen.' Met het WK 2026 in Noord-Amerika in het verschiet brandt Pickfords vastberadenheid om het 60-jarige wachten van Engeland op een mannenbeker te beëindigen feller dan ooit.
Zijn clubcarrière is een bewijs van diezelfde vastberadenheid. Pickford kwam in 2017 van Sunderland naar Everton voor een initiële €25 miljoen, met het gewicht van de duurste Britse keeper op dat moment. Hij maakte onmiddellijk indruk met een cruciale redding in zijn eerste Premier League-thuiswedstrijd, waarin Rooney de winnende goal scoorde. 'Ik wist dat ik iets moest doen om de fans achter me te krijgen,' herinnerde Pickford zich. Die prestatie zette de toon voor een diepe band met de Goodison Park-aanhang.
Ondanks de problemen van Everton – geen top-acht finish sinds zijn komst en een achtjarige Europese droogte – wankelde Pickford nooit. Toen hem werd gevraagd waarom hij niet naar een Champions League-club is gegaan, was zijn antwoord nadrukkelijk: 'We hebben gewoon die band... de mensen, het personeel, het is waar we wonen. Ze namen een gok op mij als 22-jarige jongen, en ik heb het terugbetaald.' Die loyaliteit werd geformaliseerd in oktober toen hij een nieuw contract tekende dat hem tot 2029 bij de club houdt, een beslissing die aanhoudende transferspeculaties de kop indrukt.
Pickford erkent de vragen die buitenstaanders opwerpen over een Engelse nummer één die bij een club buiten de top blijft. 'Als we dat Europa League-niveau van toen je terugkwam hadden volgehouden, zouden die vragen niet ontstaan,' zei hij tegen Rooney. 'Mensen beseffen niet hoe groot Everton is.' De aanstaande verhuizing naar een nieuw stadion in Bramley-Moore Dock symboliseert de ambitie van de club, en Pickford is vastbesloten deel uit te maken van een heropleving die zilverwerk terugbrengt naar de blauwe helft van Merseyside.
De laatste wedstrijden van het seizoen doemen op. Everton ontvangt zondag Sunderland – Pickfords voormalige club – in hun laatste thuiswedstrijd, een emotionele gebeurtenis voordat ze de campagne afsluiten bij het met degradatie bedreigde Tottenham. Deze wedstrijden gaan niet alleen om de competitieposities; ze vertegenwoordigen het einde van een tijdperk in Goodison en een kans voor Pickford om zijn erfenis verder te versterken voordat hij zich op internationale taken richt.
Zijn gedachten dwalen al af naar het WK. Engeland is in een groep geloot met Kroatië, Ghana en Panama, een podium waar Pickford reikhalzend naar uitkijkt. 'Ik kan niet wachten, het is een ervaring,' zei hij, onthullend dat zijn moeder hem elke keer sms't voor bevestiging wanneer een selectie wordt aangekondigd. Het is een herinnering aan de reis van een jonge hoopvolle naar een speler die records vasthoudt en het vertrouwen van zijn natie.
Gedurende het gesprek was Rooney's bewondering duidelijk. Voor hem is de loyaliteit van Pickford een zeldzaamheid in het moderne voetbal. 'Met jouw kwaliteiten zou je kunnen zeggen: 'Wil je Champions League gaan spelen?' Maar je bent bij Everton gebleven. Waarom?' Het antwoord ligt in Pickfords karakter: een passie die trofeeën overstijgt, een band met de gemeenschap en een overtuiging dat zijn beste dagen – voor zowel club als land – nog voor hem liggen.
Pickfords evolutie van een nerveuze buspassagier tot een leider die meer van zichzelf eist, vat de hoop van Engeland samen. 'Ik wil blijven verbeteren, grenzen verleggen op de training,' zei hij. Met een nieuw contract, een nieuw stadion en een WK in het verschiet, schrijft Pickford een verhaal waarin loyaliteit en ambitie niet elkaar uitsluiten, maar juist de kenmerken zijn van een modern icoon.
Gebaseerd op verslaggeving van BBC Sport.
