Paris Saint-Germain staat op één punt van een recordverlengende 14e Ligue 1-titel na een moeizame 1-0 overwinning op Brest in het Parc des Princes. Hoewel de titel zondagavond niet wiskundig werd veiliggesteld, zorgde Désiré Doué's prachtige winnende goal in de 83e minuut voor uitbundige vreugde bij de Parijzenaars, die weten dat de kroning nu een formaliteit is. De taferelen bij het eindsignaal - technisch directeur Luis Campos en de bank omhelsden elkaar alsof de beker al binnen was - vertelden het verhaal van een club aan de vooravond van weer een nationale triomf.
Vier dagen na hun heroïsche overwinning in de halve finale van de Champions League tegen Bayern München, die hen naar hun eerste Europese finale in vijf jaar bracht, sloot Luis Enrique's ploeg een foutloze week af. De Spaanse coach verheeld zijn prioriteiten niet: hij bracht negen wijzigingen aan ten opzichte van de opstelling die in Beieren begon. Alleen aanvoerder Marquinhos en middenvelder Fabian Ruiz behielden hun plek, een duidelijk signaal dat de diepte van de Parijzenaars nu een wapen is in plaats van een zwakte. Maar het geroteerde elftal miste aanvankelijk de vloeiendheid waarmee Bayern werd ontmanteld.
Brest, dat zelf strijdt voor Europees voetbal, arriveerde met een gedisciplineerd verdedigingsplan en kwam er bijna mee weg. Grégoire Coudert keerde een venijnige volley van Lucas Hernandez vroeg in de wedstrijd, terwijl de bezoekers zelf kansen creëerden - Raphaël Le Guen en Eric Junior Dina Ebimbe testten beiden inval-doelman Renato Marin, die alert was om zijn clean sheet te behouden. De thuisploeg domineerde het balbezit, maar vond duidelijke kansen schaars, omdat de verdediging van de Piraten, die de afgelopen weken vaak poreus was (15 tegendoelpunten in vijf wedstrijden), tot ver na het uur standhield.
De injectie van sterrenkwaliteit bleek doorslaggevend. Désiré Doué was al in de 53e minuut ingevallen, maar het was de komst van Khvitcha Kvaratskhelia en Ousmane Dembélé in de 60e minuut die de wedstrijd echt deed kantelen. Het samenspel van het trio, gecombineerd met de frisse benen van de invallers, begon eindelijk een vermoeide Brest-verdediging uit te rekken. De tijd tikte echter weg. Toen, met zeven minuten te gaan in de reguliere tijd, kreeg Doué de bal op de linkerflank, sneed naar binnen en krulde een schot dat buiten het bereik van de wanhopige duik van Coudert belandde - een schot van pure inspiratie dat nog jaren zal worden herhaald.
Doué's moment van magie was zijn laatste bijdrage aan een opmerkelijk debuutseizoen in Parijs. Het voormalige Rennes-talent, afgelopen zomer voor een aanzienlijk bedrag aangetrokken, is gestaag in invloed gegroeid en zijn vermogen om op kritieke momenten te leveren onderstreept de angstaanjagende diepte die Luis Enrique heeft opgebouwd. Het was ook het laatste doelpunt van het Ligue 1-seizoen in het Parc des Princes, een passend slotakkoord van een nationale campagne die werd gekenmerkt door explosief aanvallend voetbal en een ijzeren greep op de titelstrijd.
De drie punten vergrootten de voorsprong van PSG op nummer twee Lens naar zes punten, maar het gat voelt onoverbrugbaar vanwege een 15 doelpunten beter doelsaldo. Wiskundig gezien kan de titel al op woensdag worden veiliggesteld, wanneer de twee teams elkaar treffen in een verplaatste wedstrijd in het Stade Bollaert-Delelis - een duel dat oorspronkelijk stond gepland voor de 29e speelronde. Zelfs een gelijkspel zou PSG tot kampioen kronen, waardoor de resterende twee wedstrijddagen volledig ceremonieel worden. Het zou de vijfde opeenvolgende landstitel zijn, een tijdperk van nationale dominantie zonder precedent in de Franse voetbalgeschiedenis.
Hoewel de Ligue 1-trofee bijna routine is geworden, heeft dit seizoen een diepere betekenis. Luis Enrique's project heeft vroege turbulentie overleefd, waarbij jonge talenten als Doué, Warren Zaïre-Emery en Bradley Barcola worden gecombineerd met wereldklasse spelers als Dembélé en Marquinhos. De Champions League-finale en een binnenlandse quadruple die nog binnen handbereik ligt (met de Coupe de France-finale in het verschiet) suggereren dat deze PSG-iteratie misschien wel de meest complete is sinds het begin van de Qatarese revolutie. De trouwe fans van het Parc des Princes, die hun spelers lang na het eindsignaal toejuichten, voelen dat er iets bijzonders opgebouwd wordt.
Voor Brest was de nederlaag hard, maar verre van oneervol. Éric Roy's mannen voerden hun plan van inperking bewonderenswaardig uit en hadden op een andere avond een resultaat kunnen behalen. Hun aandacht gaat nu uit naar het veiligstellen van een plek in de tophelft - een opmerkelijke prestatie gezien de bescheiden middelen van de club. Lens moet zich intussen snel herstellen van de teleurstelling van het wiskundig onttroond zijn; een midweekse confrontatie met een oppermachtig PSG dat graag op hun eigen terrein wil vieren, is een afschrikwekkend vooruitzicht.
Toen de Parijzenaars de tunnel in liepen, was er geen trofeeheffing, geen confetti, geen officiële champagne. Maar de boodschap was duidelijk: de champagne staat koud en alleen een trip naar Lens staat tussen hen en de officiële bevestiging van hun nieuwste nationale kroning. De titelstrijd mag dan effectief voorbij zijn, voor een selectie die op meerdere fronten naar onsterfelijkheid jaagt, is het echte werk pas net begonnen.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.