Bondscoach Sabri Lamouchi van Tunesië heeft zijn 26-koppige selectie voor het FIFA WK 2026 bekendgemaakt, waarmee hij de basis legt voor een mogelijke doorbraak in Noord-Amerika. De aankondiging, vrijdag in Tunis, markeert een beslissend moment voor de Carthage Eagles terwijl ze zich voorbereiden op wedstrijden tegen Zweden, Japan en Nederland in Groep F van het toernooi, dat loopt van 11 juni tot 19 juli.
Lamouchi, die op 14 januari de leiding overnam na de teleurstellende uitschakeling van Tunesië in de achtste finales van de Afrika Cup tegen Mali, heeft niet geaarzeld om gedurfde beslissingen te nemen. De 54-jarige in Frankrijk geboren tacticus, die 12 interlands speelde voor Les Bleus voordat hij het land van zijn afkomst vertegenwoordigde, heeft verschillende ervaren steunpilaren laten vallen ten gunste van opkomend talent. Deze selectieherziening duidt op een duidelijke intentie om de langdurige vloek van Tunesië in de groepsfase te doorbreken — in zeven eerdere WK-deelnames zijn ze nooit verder gekomen dan de groepsfase.
De toevoegingen benadrukken een defensieve ruggengraat die bekend is voor volgers van het Franse voetbal. Centrale verdediger Montassar Talbi van Lorient, een 27-jarige met 62 interlands en vier doelpunten, maakt zich op voor zijn tweede WK. Naast hem brengt linksback Ali Abdi van Nice, 32, 45 caps en bewezen veelzijdigheid aan de flank. Beide spelers waren actief tijdens het toernooi van 2022 en bieden een mix van relatieve jeugd en uitgebreide internationale ervaring waar Lamouchi op hoopt om de verdediging te versterken.
Misschien wel de meest intrigerende selectie is de 21-jarige aanvaller Khalil Ayari, die zijn kunsten vertoont in de jeugdopleiding van Paris Saint-Germain. Ondanks slechts twee interlands, verdiende Ayari zijn plek na indruk te hebben gemaakt in de oefenwedstrijden eind maart tegen Haïti en Canada. Zijn toevoeging onderstreept Lamouchi's toewijding aan het integreren van nieuw bloed, waarbij de PSG-belofte wordt gezien als een wildcard die verdedigingen kan openbreken met zijn snelheid en techniek.
Omgekeerd zijn de weglatingen evenveelzeggend. Voormalig aanvoerder Ferjani Sassi, een 34-jarige middenvelder met 101 interlands en negen doelpunten, is niet geselecteerd, een beslissing die door het Tunesische voetbal zal galmen. Sassi, een kleedkamerleider en specialist in stilstaande fasen, was al meer dan een decennium een vaste waarde. Ook centraal verdediger Yassine Meriah, 32, met 95 optredens en zes goals, en spits Seiffeddine Jaziri, 33, met 44 caps en 11 goals, ontbreken. Deze ingrepen halen in totaal 240 interlands uit de selectie, wat een generatiewisseling benadrukt.
“We moeten bouwen aan de toekomst terwijl we onze huidige uitdagingen respecteren,” zou Lamouchi hebben kunnen redeneren, hoewel er geen direct citaat beschikbaar is. De keuze om zulke doorgewinterde spelers weg te laten suggereert een strategische verschuiving naar atletisch vermogen en tactische flexibiliteit, kwaliteiten die essentieel kunnen zijn tegen de hoge druk van Zweden, het technische middenveld van Japan en het totaalvoetbal van Nederland. Critici zullen zich afvragen of het gebrek aan ervaring kan terugslaan in spannende momenten, maar de coach lijkt bereid dat risico te nemen.
De loting in Groep F is zwaar. Zweden, een kwartfinalist in 2018, brengt fysiek en discipline. Japan heeft zich ontwikkeld tot een consistente deelnemer aan de knock-outfase met een selectie vol in Europa spelende sterren. Nederland, finalist in 2010 en halvefinalist in 2014, is altijd een van de favorieten. Om door te gaan, moet Tunesië waarschijnlijk punten pakken tegen ten minste twee van deze tegenstanders, een taak die bijna perfecte defensieve organisatie en klinische counters vereist.
Voorbereiding is cruciaal en Tunesië heeft stevige tests ingepland. Op 1 juni spelen ze een oefenwedstrijd tegen Oostenrijk, gevolgd door België op 6 juni. Deze wedstrijden tegen UEFA-landen bieden een meetlat voor Lamouchi's vernieuwde selectie, een kans om tactieken aan te scherpen voordat de groepsfase begint. De oefenwedstrijden in maart — een 1-0 overwinning op Haïti en een 0-0 gelijkspel tegen Canada — gaven een glimp van het potentieel, met de verdediging die twee keer de nul hield, maar de aanval miste scherpte.
Lamouchi's eigen reis voegt een extra laag toe. Een voormalige verdedigende middenvelder voor Rennes en Inter Milan, hij leidde Rennes als manager voordat hij Ivoorkust en nu Tunesië overnam. Zijn ambtstermijn begon in de schaduw van AFCON-teleurstelling, waarbij Tunesië op strafschoppen verloor van Mali na een 1-1 gelijkspel in de achtste finales. Die pijnlijke nederlaag versnelde waarschijnlijk de noodzaak voor vernieuwing, en Lamouchi heeft het mandaat met kracht omarmd.
De spelers die de schifting overleefden — zoals Talbi en Abdi — moeten nu de nieuwe leiders worden. Talbi's rust aan de bal en Abdi's meedogenloze overlappende runs zijn cruciaal, terwijl Ayari de x-factor van de bank vertegenwoordigt. De gemiddelde leeftijd van de selectie is gedaald, en daarmee moeten de verwachtingen mogelijk worden bijgesteld, maar het voordeel is een hongeriger, minder voorspelbare eenheid.
Terwijl de aftelling naar het WK intenser wordt, zullen Tunesische fans hopen dat deze mix van continuïteit en verandering eindelijk een historische achtste finale kan opleveren. De weg is ruw, maar Lamouchi's gedurfde keuzes kunnen net de katalysator zijn voor een langverwachte doorbraak. Alleen de tijd zal leren of het opofferen van ervaring voor potentieel zijn vruchten afwerpt op het wereldtoneel.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.