Ernesto Valverde sluit zaterdag een van de meest legendarische hoofdstukken in de geschiedenis van Athletic Club af wanneer hij zijn 504e en laatste wedstrijd voor de Baskische ploeg leidt tegen Real Madrid in het Santiago Bernabéu. De 62-jarige, liefkozend 'Txingurri' (de mier) genoemd, stapt weg van een dug-out die hij met onderscheiding heeft bekleed gedurende twee periodes en is de trainer met de meeste wedstrijden in het 126-jarige bestaan van de club. Zijn vertrek, dat gevolgd zal worden door een sabbatical van het voetbal, markeert niet alleen het einde van een tijdperk in Bilbao, maar verwijdert ook een van de meest gerespecteerde en duurzame figuren van La Liga uit de Spaanse topcompetitie.
Valverde's associatie met Athletic begon in augustus 2003, toen hij debuteerde als topcoach met een thuisnederlaag tegen Barcelona in het oude San Mamés. Die dag droeg hij een pak en stropdas, een formele look die hij geleidelijk opgaf toen hij een reputatie opbouwde voor pragmatisch, competitief voetbal. In twee periodes — van 2003 tot 2005 en opnieuw van 2013 tot 2026 — verzamelde hij 504 officiële wedstrijden, waarmee hij alle voorgangers overtrof in levensduur. Zijn teams bereikten Copa del Rey-finales, Europese kwalificaties en een Spaanse Supercup-overwinning, hoewel een grote trofee hem in Bilbao ontglipte. Zijn tweede periode, die 13 jaar duurde, bevestigde hem als het definitieve gezicht van Athletic's moderne identiteit.
Naast Athletic omvat Valverde's trainerscarrière periodes bij Espanyol, Villarreal, Valencia en Barcelona, waar hij twee La Liga-titels en een Copa del Rey won. Zijn bijna 600 La Liga-wedstrijden plaatsen hem bij de meest ervaren coaches van de competitie. Nu, met zijn laatste fluitsignaal in de Bernabéu, zegt hij een 'haakje' in te gaan — een pauze die permanent kan worden. Op 62-jarige leeftijd blijft hij niet-committen over een terugkeer, waardoor de voetbalwereld zich afvraagt of een van haar scherpste tactische geesten voorgoed is vertrokken.
De Bernabéu biedt een passend, zij het ontmoedigend, podium voor zijn afscheid. Athletic's laatste overwinning in het thuisstadion van Real Madrid dateert van 19 februari 2005, toen een door Valverde geleid team met 2-0 won dankzij doelpunten van Asier del Horno en Andoni Iraola. Opvallend is dat verschillende figuren uit die overwinning zaterdag op de bank zullen zitten: Valverde zelf, zijn langdurige assistent Jon Aspiazu, en fitnesscoach Xabier Prieto en technisch assistent Pablo Orbaiz — laatstgenoemden speelden in die wedstrijd. Deze reünie voegt een laag nostalgie toe aan een afscheid dat al zwaar is van emotie.
Athletic reist naar Madrid met weinig meer dan trots om voor te spelen. Hun zwakke hoop op Europese kwalificatie vervloog na een 1-1 gelijkspel thuis tegen Celta Vigo, waardoor ze slechts vier punten overhielden uit de laatste 15 beschikbare punten. Het einde van het seizoen is slap verlopen, en Valverde's afscheid komt te midden van een reeks resultaten die onwaardig zijn aan de normen van zijn ambtstermijn. Een overwinning in de Bernabéu zou een daad van verzet zijn, maar de kansen zijn klein tegen een Real Madrid-ploeg die het stadion in een vesting heeft veranderd.
Terwijl Valverde's vertrek een breuk met het verleden markeert, heeft Athletic's toekomst al een gezicht: Edin Terzic. De Duitser, die bekendheid verwierf door Borussia Dortmund naar de Champions League-finale van 2024 te leiden, wordt de eerste in het buitenland geboren coach die de club leidt in het moderne tijdperk. Zijn aanstelling duidt op een mogelijke verschuiving in Athletic's traditionele afhankelijkheid van Baskisch-gebonden tactici, hoewel de toewijding van de club aan het Basken-only-spelersbeleid intact blijft. Terzic staat voor de onmiddellijke uitdaging om een ploeg te verjongen die muf is geworden en de intensiteit te herontdekken die Valverde's beste jaren kenmerkte.
Als extra subplot buiten het veld zal Athletic hun 2026-27-seizoenstenue debuteren in de Bernabéu. Het shirt, met een ontwerp dat is geïnterpreteerd als een knipoog naar de Baskische identiteit, heeft scherpe kritiek gekregen van bepaalde politieke groeperingen in Navarra. De controverse wordt door velen afgedaan als opportunistisch, maar onderstreept de unieke culturele en politieke gevoeligheden rond de club. Voor Valverde's laatste wedstrijd zal het nieuwe shirt een symbolisch kledingstuk zijn — een dat zowel hoop voor de toekomst als het gewicht van regionale politiek draagt.
Het beoordelen van Valverde's nalatenschap bij Athletic betekent consistentie en identiteit afwegen tegen zilverwerk. Hij vertrekt nadat hij de club heeft getransformeerd van een ploeg die flirtte met degradatie naar een stabiele Europese kanshebber, terwijl hij de unieke wervingsfilosofie eerde die Athletic tot een van de meest romantische voetbalinstellingen maakt. Zijn vermogen om prestaties te ontlokken uit een beperkte pool van Baskische spelers oogstte bewondering in heel Spanje. De staande ovatie die hij vorige week ontving in San Mamés — waar hij een huldetrofee kreeg — was een bewijs van de band die hij met de fans smeedde, ook al wordt het laatste hoofdstuk in de Spaanse hoofdstad geschreven.
Valverde's vertrek verkleint ook het aantal ervaren Spaanse coaches in de hoogste divisie. Samen met figuren als Diego Simeone en Carlo Ancelotti was hij een van de langstzittende managers van de competitie. Zijn vertrek laat een gat in ervaring en tactisch inzicht dat in de hele competitie voelbaar zal zijn. Voor Athletic is de overgang naar Terzic een gok die de club kan revitaliseren of de kwetsbaarheid van een model kan blootleggen dat altijd heeft vertrouwd op diepgaande institutionele kennis en een coach die de ziel begrijpt.
Wanneer het laatste fluitsignaal klinkt in de Bernabéu, zal Valverde van de zijlijn weglopen zoals hij arriveerde: met de stille waardigheid die zijn hele carrière kenmerkte. Of dit nu een permanent afscheid van het voetbal is of slechts een pauze, zijn 504-wedstrijdreis voor Athletic staat als een monument voor loyaliteit en inhoud in een tijdperk van vluchtige allianties. Voor de Basken is zaterdag niet alleen het einde van een seizoen, maar het einde van een bepalend hoofdstuk — een dat zal worden herinnerd elke keer dat de 'mier' terugkeert naar San Mamés als fan.
Gebaseerd op berichtgeving van Marca.
