Bradley Barcola's tweede seizoen bij Paris Saint-Germain volgt een frustrerend patroon: uitstekende prestaties in de Ligue 1, maar een aanhoudende bankrol in de belangrijkste momenten van de Champions League. Maandagavond ontbrak de 23-jarige opvallend bij de genomineerden voor de UNFP-trofee, ondanks dat hij een sleutelrol speelde in PSG's aanstaande 14e landstitel. De negering, door de club afgedaan als een bijproduct van spelersstemming, weerspiegelt een dieper probleem — Barcola's status als de eeuwige 12e man.
De cijfers spreken boekdelen. In de Ligue 1 heeft Barcola 10 goals en 2 assists in 26 optredens (18 keer basis), een aantal dat rivaliseert met dat van andere aanvallende leiders van PSG. Intern wordt hij geprezen als de speler die "het team op zijn schouders droeg" toen Khvicha Kvaratskhelia worstelde met vorm, Désiré Doué kritiek kreeg om individualisme, en Ousmane Dembélé aan de kant stond door blessures. Maar wanneer de knock-outrondes van de Champions League aanbreken, zit Barcola vaak op de bank.
In de halve finale heenwedstrijd tegen Bayern München speelde hij slechts 20 minuten. In de terugwedstrijd kwam hij pas in de 65e minuut binnen. De kwartfinale terugwedstrijd tegen Liverpool begon hij op de bank. Het patroon is griezelig vergelijkbaar met vorig seizoen, toen Barcola een brace scoorde in de finale van de Coupe de France maar een week later op de bank zat voor de Champions League-finale tegen Inter Milan.
Blessures hebben een rol gespeeld. Barcola had last van aanhoudende hamstringproblemen, waardoor hij een oproep voor Frankrijk in oktober moest missen, en liep een linkerenkelverstuiking op in Stamford Bridge tijdens de achtste finale tegen Chelsea — een wedstrijd waarin hij net thuis en uit had gescoord. Hij keerde te laat terug voor de terugwedstrijd tegen Liverpool en heroverde nooit zijn basisplaats.
Intern erkennen PSG-bronnen de frustratie, maar verdedigen de beslissingen van coach Luis Enrique. "We hebben vier spelers die zo goed zijn dat als er één buiten blijft, we kritiek krijgen," zei een clubinsider. "We begrijpen zijn frustratie, maar dit zijn de keuzes van de coach. Het is geen kwestie van niveau." De boodschap is consistent: Barcola wordt gewaardeerd, maar zijn rol in grote wedstrijden blijft onveranderd.
De UNFP-negering voegt externe pijn toe. Hoewel de club benadrukt dat het buiten hun controle ligt — "de spelers stemmen, wij hebben geen invloed" — geven ze toe: "we weten wat we aan hem te danken hebben. Hij is het grootste deel van het seizoen ongelooflijk geweest." De kloof tussen interne erkenning en publieke eer is een terugkerend thema.
Barcola's entourage maakt zich nu zorgen over een herhaling van het verhaal van vorig seizoen. Na de heldendaden in de Coupe de France werd hij gepasseerd voor de Champions League-finale. Dit jaar, met de finale tegen Arsenal op 30 mei in Boedapest, hangt dezelfde vraag boven de markt: kan hij het script veranderen? De reactie van de club is pragmatisch: "Als Luis Enrique Doué boven hem verkiest en we verliezen, zal iedereen hem bekritiseren. Dat is voetbal. Maar dit zijn goede problemen voor een coach."
Voorlopig ondersteunen de resultaten Enrique's aanpak. PSG staat in de Champions League-finale na het uitschakelen van Bayern München en Liverpool. Barcola's bijdragen, hoewel significant in de competitie, hebben niet geleid tot vaste basisplaatsen in het eliteclubtoernooi van Europa. Of dat verandert tegen Arsenal kan zijn nalatenschap bij Parijs bepalen.
Gebaseerd op berichtgeving van Foot - actualités, mercato, info & vidéo en continu.
