Didier Deschamps onthulde donderdagavond zijn 26-koppige Franse selectie voor het WK 2026, en de lijst bevatte een opvallende omissie voor Ligue 1-volgers: geen enkele speler van Olympique de Marseille haalde de selectie. De afwezigheid markeert de eerste keer sinds 1986 dat het Franse nationale team naar een WK gaat zonder een enkele OM-vertegenwoordiger, waarmee een periode van 40 jaar van Marseille-betrokkenheid op het grootste voetbalpodium ten einde komt.
Het besluit, hoewel opvallend, was niet geheel onverwacht. Van de huidige selectie van Marseille leek alleen verdediger Benjamin Pavard een realistische kans op selectie te hebben. Pavard was echter de laatste interlandperiodes uit de gratie bij Deschamps, en zijn uitsluiting van de voorlopige gedachten weerspiegelde een bredere realiteit: de selectie van de Foceërs mist de diepgang aan Franse internationals die ooit een handelsmerk van de club was.
Om een historische parallel te vinden, moet men terugkeren naar het WK 1986 in Mexico, toen de selectie van Les Bleus onder Henri Michel ook geen Marseille-spelers telde. Destijds bevond OM zich in een turbulente periode, pas teruggekeerd uit een periode in de tweede divisie. De club eindigde dat seizoen als 12e in Divisie 1, hoewel ze wel een run naar de finale van de Coupe de France wisten te maken – een zeldzaam hoogtepunt in een verder vergeten campagne.
Dat WK van 1986 zag Frankrijk de halve finales bereiken, waar het met 2-0 verloor van West-Duitsland, een team dat aan de vooravond stond van een gouden tijdperk. Ironisch genoeg was er, zelfs zonder huidige OM-spelers in de selectie, een Marseille-connectie: Jean-Pierre Papin, de productieve spits, werd geselecteerd terwijl hij op de loonlijst stond bij de Belgische club Club Brugge. Papin voegde zich direct na het WK bij OM, en zijn komst kondigde een transformerende periode voor de club aan.
Papins overstap zorgde voor een opleving die Marseille de late jaren '80 en vroege jaren '90 zou zien domineren in het Franse voetbal, culminerend in hun Champions League-triomf in 1993. De club werd een vaste leverancier van talent voor Les Bleus, met sterren als Fabien Barthez, Didier Deschamps (die later een WK-winnende manager werd) en Marcel Desailly, die allemaal OM-banden hadden tijdens hun interlandcarrière.
Vooruit naar 2026, en het contrast is groot. "Voor een club van het formaat van Marseille is het niet hebben van een enkele speler in de WK-selectie een harde herinnering aan de kloof die is ontstaan tussen OM en de eliteclubs van Frankrijk," merkte een Franse voetbalanalist op. Het moderne OM heeft moeite gehad om de consistentie terug te vinden die nodig is om top-Frans talent te ontwikkelen, en wisselt vaak van selecties en managers zonder een duidelijke langetermijnvisie.
De implicaties reiken verder dan trots. Nationale teamvertegenwoordiging dient vaak als barometer voor de gezondheid en het prestige van een club. Jonge Franse talenten kunnen nu kijken naar Lyon, Monaco of het buitenland voor duidelijkere wegen naar het nationale team. OM's huidige situatie kan het vermogen van de club om veelbelovende eigen jeugd aan te trekken en te behouden belemmeren, waardoor de cyclus van middelmatigheid in stand wordt gehouden.
Deschamps' selectie put in plaats daarvan zwaar uit Paris Saint-Germain, Bayern München en Real Madrid – clubs op het toppunt van Europees voetbal. Zelfs Ligue 1-concurrenten als Monaco en Rennes hebben meer oproepen, wat onderstreept hoe Marseille achterop is geraakt in de hiërarchie. De vraag voor de leiding van OM is of dit moment als wake-up call dient om te investeren in een duurzaam academiegedreven project, zoals de herbouw na 1986.
De historische symmetrie is intrigerend. In 1986 was OM een club in transitie, en hun WK-afwezigheid was een symptoom van diepere structurele problemen. Toch tekenden ze binnen enkele maanden Papin en begonnen ze aan een reeks die een tijdperk zou definiëren. Zou 2026 een soortgelijk keerpunt kunnen markeren? De gepassioneerde aanhang van Marseille hoopt dat de geschiedenis zich kan herhalen, ook al zijn de directe vooruitzichten ontnuchterend.
Voor het eerst in veertig jaar zal het Stade Vélodrome niet een van zijn eigen spelers het blauwe shirt van Frankrijk zien aantrekken op een WK. Nu het toernooi in Noord-Amerika nadert, dient de afwezigheid van een OM-speler als een ontroerende herinnering aan de wisselvallige fortuin van de club en hun zoektocht om een plek aan de top van het Franse voetbal terug te veroveren.
De laatste keer dat dit gebeurde, duurde de droogte slechts een paar jaar voordat Marseille een grootmacht werd. Of de huidige leiding die prestatie kan evenaren, moet nog blijken, maar de parallellen met 1986 bieden een sprankje hoop te midden van de teleurstelling.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.