Lionel Messi’s heerschappij als financiële koning van Major League Soccer duurt voort. De superster van Inter Miami blijft voor het derde opeenvolgende jaar de best betaalde speler van de competitie, met een salaris dat nu naar verluidt op $28 miljoen ligt—een aanzienlijke verhoging ten opzichte van zijn vorige voorwaarden. De bijgewerkte cijfers, bevestigd door gegevens van de MLS Players Association, bevestigen Messi's status niet alleen als wereldwijd icoon, maar ook als de onbetwiste economische krachtpatser van het Amerikaanse voetbal.
Sinds zijn blockbuster-overstap naar Inter Miami in de zomer van 2023, domineert Messi de salarisranglijsten. Zijn aanvankelijke basissalaris werd geschat op ongeveer $20 miljoen, maar bonussen, commerciële overeenkomsten en zijn aandelenbelang in de club hebben zijn totale vergoeding altijd ver boven de standaard MLS-contracten doen uitstijgen. Nu, met de expliciete verhoging die dit seizoen ingaat, duwt de gegarandeerde compensatie van de Argentijnse legende de grenzen van wat mogelijk is onder de salarisstructuur van de competitie.
Inter Miami’s uitgavenstop houdt niet op bij Messi. De totale loonlast van de club overtreft ruimschoots de rest van de competitie, met voormalige Barcelona-sterren Sergio Busquets, Jordi Alba en Luis Suárez die allen miljoenencontracten hebben. Samen vormen de vier een van de duurste selecties in de MLS-geschiedenis, een bewijs van de ambitie van eigenaar Jorge Mas om van Miami een wereldwijde voetbalbestemming te maken. Terwijl andere teams met strakkere budgetten werken, heeft Inter Miami gebruikgemaakt van de Designated Player-regel en gericht toewijzingsgeld om een melkwegstelsel van sterren samen te stellen.
De Designated Player-regel, ingevoerd in 2007 met de komst van David Beckham, is precies voor dit soort momenten ontworpen. Het stelt clubs in staat om maximaal drie spelers te contracteren wiens salaris het plafond overschrijdt, waarbij slechts een deel meetelt voor het budget. Messi bezet een van die plekken, en zijn $28 miljoen overtreft zelfs Beckhams baanbrekende deal, die destijds $6,5 miljoen per jaar waard was. Gecorrigeerd voor inflatie en de groei van de competitie, onderstreept de vergelijking hoe dramatisch de MLS-financiën zijn geëvolueerd.
Voor de MLS als geheel is Messi’s salaris zowel een mijlpaal als een uitdaging. Het geeft aan dat de competitie bereid is te investeren in echte wereldwijde supersterren, wat de kijkcijfers, kaartverkoop en internationale zichtbaarheid stimuleert. De Apple TV-streamingdeal, die naar verluidt inkomsten delende incentives bevat die gekoppeld zijn aan Messi’s aanwezigheid, betekent dat zijn prestaties op het veld direct van invloed zijn op de winstgevendheid van de competitie. In die zin is zijn salaris een investering met tastbare opbrengsten—alleen al de shirtverkoop leverde recordcijfers op binnen enkele uren na de aankondiging van zijn contract.
Toch roept de enorme ongelijkheid in uitgaven vragen op over de concurrentiebalans. Terwijl Inter Miami meer dan $28 miljoen aan één speler kan toewijzen, liggen de totale loonkosten van verschillende hele teams onder de $15 miljoen. Critici beweren dat een dergelijke ongelijkheid kan leiden tot een tweedeling in de competitie, waarbij de weinige rijke clubs domineren terwijl anderen moeite hebben om bij te blijven. Tot nu toe heeft Miami’s sterrenkracht geen garantie gegeven voor prijzen—hun overwinning in de Leagues Cup in 2023 werd gevolgd door wisselende competitiespelresultaten—maar de druk om een MLS Cup te winnen is enorm.
Historisch gezien overtreft Messi’s deal eerdere benchmarkcontracten. Vóór Messi lagen de hoogst betaalde spelers doorgaans in de orde van $7–8 miljoen: Lorenzo Insigne bij Toronto FC, Xherdan Shaqiri en Chicharito. Zelfs Zlatan Ibrahimović’s twee seizoenen bij LA Galaxy piekten rond de $7,2 miljoen. Messi’s $28 miljoen stelt het plafond volledig opnieuw in, en wat nog verbazingwekkender is, is dat het komt zonder wijziging van de DP-regel—een bewijs van de creatieve boekhouding en commerciële partnerschappen die MLS-teams nu toepassen.
De salarisverhoging weerspiegelt ook Messi’s ongekende impact. In zijn eerste volledige seizoen steeg de MLS-aanwezigheid met dubbele cijfers toen Miami uit speelde, en de cijfers over sociale media-engagement schoten omhoog. Clubs in de hele competitie verhoogden de ticketprijzen voor wedstrijden van Inter Miami, profiterend van wat sommigen het 'Messi-effect' noemen. Zijn verhoging is dus niet alleen een beloning voor prestaties op het veld—het is een marktcorrectie, die zijn salaris laat aansluiten bij de immense waarde die hij genereert.
Voor Inter Miami staan de inzet torenhoog. De franchise heeft zijn toekomst verwed op een verouderde kern van legendes van midden tot eind dertig, en het venster voor succes is smal. Met Messi onder contract tot 2025 en een optie voor 2026, tikt de klok. De agressieve uitgaven van het team hebben ook kritiek getrokken met betrekking tot de MLS-roosterregels, waarbij sommige insiders suggereren dat de competitie mogelijk verdere mechanismen moet introduceren—zoals een luxebelasting—om de balans te bewaren zonder investeringen te belemmeren.
Competitiecommissarissen en teamleidinggevenden zullen nauwlettend toekijken. Als Miami’s aanpak leidt tot aanhoudend succes, kan het meer eigenaren aanmoedigen om groot uit te geven aan opvallende aanwinsten. Omgekeerd, als het experiment mislukt, kan het argument worden versterkt dat sterren weliswaar kaartjes verkopen, maar dat diepte en samenhang kampioenschappen winnen. Hoe dan ook, Messi’s contract is een mijlpaalmoment dat het MLS-beleid jarenlang zal beïnvloeden.
Terwijl het seizoen 2025 zich ontvouwt, blijven alle ogen gericht op Messi en zijn salariscijfer, net zozeer als op zijn vrije trappen en dribbels. De $28 miljoen-markering is meer dan een getal—het is een symbool van de transformatie van de MLS van een pensioencompetitie naar een legitieme bestemming voor ’s werelds beste talent, ook al wordt de reis nog steeds geschreven.
Gebaseerd op berichtgeving van ESPN.
