AS Monaco heeft officieel een einde gemaakt aan de samenwerking met hoofdcoach Sébastien Pocognoli, zo maakte de club maandag bekend. De 38-jarige Belg, die in oktober overkwam van Union Saint-Gilloise, vertrekt na iets meer dan acht maanden aan het roer, nadat de club uit het vorstendom tekortschoot in zijn Europese ambities.
In een korte verklaring bedankte Monaco Pocognoli en zijn staf voor hun 'totale inzet' en wenste hen het beste. De cijfers achter zijn ambtstermijn schetsen echter een beeld van onvervuld potentieel: 16 overwinningen, 9 gelijke spelen en 13 nederlagen in alle competities. Dat winstpercentage van iets meer dan 42% was uiteindelijk niet genoeg om de clubleiding te overtuigen het project voort te zetten.
Pocognoli erfde een team dat eerder in het seizoen al afscheid had genomen van Adi Hütter. De voormalige Belgische international kreeg de taak het schip stabiel te houden en Monaco terug naar direct Europees voetbal te leiden. Ondanks enkele mooie momenten ontbrak het een team vol talent echter aan consistentie.
De pijnlijkste tegenslag kwam in de Champions League-play-offs. Monaco vocht dapper tegen Paris Saint-Germain, maar werd in een dramatische tweeluik uitgeschakeld. Een 3-2 nederlaag in de heenwedstrijd in het Parc des Princes gaf hoop, maar een 2-2 gelijkspel thuis betekende de uitschakeling, waarmee de kans om bij de Europese elite te komen verkeken was.
Binnenlands was de campagne even teleurstellend. Een zevende plaats in Ligue 1 liet Monaco buiten de automatische kwalificatieplaatsen voor Europese competities. In plaats daarvan moeten ze deze zomer de zware Ligue Conférence-barrages doorstaan om zich een plek in de groepsfase te verzekeren. Voor een club met de middelen en ambitie van Monaco is dat een aanzienlijke stap achteruit.
Het belang van Europese inkomsten en prestige kan niet worden overschat voor een ASM-ploeg die historisch gezien spelers met winst heeft aangetrokken en verkocht. Het mislopen van de Champions League, en zelfs de Europa League, zal een heroriëntatie van de zomerse transferperiode en mogelijk een grotere selectieherziening noodzakelijk maken.
Pocognoli's korte periode herinnert aan de meedogenloze aard van het moderne voetbalmanagement. Hij arriveerde met een reputatie voor het ontwikkelen van jonge spelers – een kernprincipe van Monaco's identiteit – en zijn werk bij Union Saint-Gilloise had velen onder de indruk gebracht. De stap naar een omgeving met vijf wissels en hoge druk bleek echter een te grote uitdaging.
De zoektocht naar een nieuwe hoofdtrainer zal nu intensiveren. De leiding van Monaco, inclusief de sportief directeur, moet een profiel vinden dat in staat is de club opnieuw bij de Franse elite te brengen, terwijl ze ook de vroege start van de Conference League-kwalificatiewedstrijden moeten navigeren. Tactisch pragmatisme en ervaring in Europese wedstrijden zullen waarschijnlijk hoog op het verlanglijstje staan.
Voor de spelers markeert dit het einde van weer een overgangsfase. Velen zullen op zoek zijn naar stabiliteit na meerdere trainerswissels. De nieuwe coach zal snel een duidelijke filosofie moeten implementeren om een nieuw seizoen van doelloosheid te voorkomen.
Terwijl Monaco dit hoofdstuk afsluit, richt de schijnwerper zich nu op de vraag of het besluit gerechtvaardigd was. Pocognoli kan niet alle problemen worden verweten – blessures, een drukke speelkalender en kleine marges speelden een rol – maar de zevende plaats en een mislukte UCL-poging lieten het bestuur weinig alternatief.
De komende weken zullen de richting onthullen die de club wil inslaan. Of ze nu kiezen voor een bewezen winnaar met Ligue 1-ervaring of een andere opkomende coach uit het buitenland, het mandaat is duidelijk: zorg voor een top-6 notering volgend seizoen en doe een betekenisvolle run in Europa. De marge voor fouten is aanzienlijk kleiner geworden.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.