Neymars relatie met het WK is een sage van onvervulde belofte, fysieke kwelling en psychologische littekens. Op 34-jarige leeftijd heeft de Braziliaanse superster een onverwachte reddingslijn gekregen van coach Carlo Ancelotti voor het toernooi van 2026 in de Verenigde Staten, Mexico en Canada — een laatste kans op de trofee die hem door drie pijnlijke campagnes is ontgaan.
De reis begon in 2010, toen toenmalig manager Dunga weerstand bood aan de toenemende druk om de 18-jarige Santos-prodigy op te nemen. Neymar keek thuis toe hoe een Braziliaans team onder leiding van Kaká en Robinho in de kwartfinales verloor van Nederland. Het was een gemiste kans die de toon zette voor een carrière geplaagd door WK-tegenslag.
Vier jaar later, op eigen bodem, was Neymar het gezicht van een natie die wanhopig de spoken van 1950 wilde verjagen. Hij scheen helder in de groepsfase, scoorde twee keer tegen zowel Kroatië als Kameroen. Maar in de kwartfinale tegen Colombia sloeg het noodlot toe. Een knie van Juan Camilo Zúñiga in de 88e minuut veroorzaakte een gebroken wervel bij Neymar. "Toen ik mijn rug bezeerde, probeerde Marcelo me overeind te helpen, maar ik kon niet. Ik probeerde mijn benen te bewegen, maar ik kon niet. Ik had geen kracht om op te staan," herinnerde hij zich later. In de kleedkamer strekte het medisch personeel zijn gebogen been, wat een elektrische schokachtige sensatie veroorzaakte. "Ik kon mijn voeten niet bewegen. En ik begon wanhopig te huilen." Artsen onthulden dat slechts twee centimeter hem hadden behoed voor permanente rolstoelopsluiting. Zonder hem leed Brazilië de beruchte 1-7 halve finale ineenstorting tegen Duitsland — de Mineirazo — een nationaal trauma verergerd door zijn afwezigheid.
Rusland 2018 bood een nieuwe start, maar Neymar arriveerde onder het gewicht van een wereldrecordtransfer van €222 miljoen naar PSG. Tegenstanders mikten genadeloos op hem: hij leed alleen al in de opener tegen Zwitserland negen overtredingen. Brazilië bereikte de kwartfinales, waar een onsamenhangende prestatie tegen België eindigde in een 1-2 nederlaag. Neymars toernooi werd meer bepaald door rollen en vermeend theater dan door beslissende momenten, wat hem een tweede bittere nasmaak bezorgde.
Toen kwam Qatar 2022, een campagne die begon met hernieuwde hoop naast Vinícius Júnior en een getalenteerde ondersteunende cast. Maar in de eerste wedstrijd tegen Servië verdraaide Neymars enkel onder een challenge, waardoor hij eraf moest met een ligamentverrekking. Hij miste de rest van de groepsfase, klaagde: "Niets in mijn leven is me gegeven, en dit overkomt me weer op een WK." Hij keerde terug voor de knock-outrondes, scoorde een briljant doelpunt in de verlenging tegen Kroatië in de kwartfinales. Maar met nog enkele minuten te gaan maakte een Kroatische counter gelijk, en de daaropvolgende penaltyreeks zag Brazilië geëlimineerd worden — Neymar nam nooit zijn strafschop, omdat hij gepland was voor de vijfde poging. Het beeld van hem snikkend op het veld, getroost door teamgenoten, werd emblematisch voor zijn WK-vloek.
Nu heeft Ancelotti de voetbalwereld verbaasd door Neymar op te nemen in zijn plannen voor 2026. De Italiaan, bekend om zijn management van spelers, was bot: "Ik wil geen sterren; Neymar heeft dezelfde rol als iedereen — om bij te dragen. Hij kan helpen een goede sfeer te creëren." Toch benadrukte hij ook meritocratie: "Neymar zal spelen als hij het verdient om te spelen." Voor Neymar is dit een laatste kans. Op een leeftijd waarop de meeste aanvallers vervagen, moet hij zijn fitheid en focus bewijzen na jaren van blessuretegenslagen.
De implicaties reiken verder dan één speler. Een succesvolle Neymar zou een Braziliaans team dat sinds 2002 geen WK heeft gewonnen, opnieuw kunnen definiëren, waardoor de verstikkende druk op een generatie met Vinícius, Rodrygo en anderen wordt verlicht. Voor Ancelotti is het een strategische gok — gebruikmaken van Neymars genialiteit terwijl hij het team beschermt tegen zijn onvoorspelbare fysieke toestand en het circus dat hem vaak omringt. Het toernooi van 2026 biedt het ultieme podium voor afsluiting, of het nu glorieus of tragisch is.
Bij het horen van zijn selectie sprak Neymars reactie boekdelen: "Ik ben er al, ik ben er," zei hij, terwijl de tranen stroomden. Die woorden vatten een reis samen van tienerfenomeen tot getekende veteraan, een speler die meer heeft doorstaan dan de meesten in het najagen van de grootste prijs in het voetbal. Terwijl hij zich voorbereidt op wat vrijwel zeker zijn laatste WK zal zijn, blijft de vraag hangen: Zal de vierde keer het patroon doorbreken, of zal de vloek zijn wreedste hoofdstuk nog schrijven?
Gebaseerd op berichtgeving van Marca.