De degradatie van West Ham United naar de Championship werd bevestigd op de laatste dag van het seizoen 2025/26, ondanks een 3-0 overwinning op Leeds United. Het resultaat kon een campagne vol slechte beslissingen vanaf de bank en een selectie die was uitgehold door een massale zomerse uittocht niet maskeren. Na 14 opeenvolgende seizoenen in de hoogste divisie staat de club nu voor de financiële en sportieve reset die komt kijken bij een val naar het tweede niveau.
De bui hing al vanaf de openingsweekend. Een vernederende 3-0 nederlaag bij het gepromoveerde Sunderland zette een sombere toon, en Graham Potters ambtstermijn ontrafelde snel. Hij boekte slechts één overwinning in vijf competitiewedstrijden – ironisch genoeg tegen Nuno Espírito Santo's Nottingham Forest – en werd ontslagen op 27 september met de club op de 19e plaats en een doelsaldo van min acht. Op dat moment had Potter slechts zes overwinningen in 23 Premier League-wedstrijden sinds zijn komst in januari, het laagste punten-per-wedstrijd gemiddelde in de geschiedenis van West Ham.
Nuno's aanstelling slaagde er niet in de verwachte opleving teweeg te brengen. Zijn tactische experimenten trokken al snel kritiek, met name bij een 2-0 thuisnederlaag tegen Brentford. In die wedstrijd werd de natuurlijke linksback Oliver Scarles aan de rechterkant opgesteld, terwijl rechtsback Kyle Walker-Peters links werd geposteerd. Lucas Paqueta, een creatieve middenvelder, werd geïsoleerd als enige spits, en de onbewezen Andy Irving werd in het centrale middenveld geduwd naast Tomas Soucek. Het resultaat was een onsamenhangende prestatie: West Ham kreeg slechts één schot op doel gedurende de hele wedstrijd, terwijl Brentford het doel van Alphonse Areola bestookte met 22 pogingen. Fans stonden perplex van de keuzes van de Portugees, die de veelbelovende samenwerking van Freddie Potts en Soungoutou Magassa in de week ervoor bij het gelijkspel tegen Everton leken te negeren.
Halverwege het seizoen was de schade diep. Er was slechts één overwinning meer – tegen degradatieconcurrent Burnley in november – en een rampzalige december leverde geen overwinningen op. Een reeks van 10 wedstrijden zonder overwinning werd doorbroken met een 2-1 overwinning op Tottenham op 17 januari, maar de psychologische klap van die magere maanden kon niet ongedaan worden gemaakt. Het team was te ver achter geraakt en elke vorm van momentum werd snel gedoofd.
Een chronisch onvermogen om voorsprongen te beschermen werd een bepalende zwakte onder Nuno. In zijn eerste 16 competitiewedstrijden verzamelde West Ham slechts 11 punten uit een mogelijke 48. Ze stonden echter voor in vijf van die wedstrijden, waarbij ze 11 punten verspeelden vanuit winnende posities. Een 2-2 gelijkspel bij Bournemouth was typerend voor de broosheid, evenals late instortingen tegen Crystal Palace en anderen. Het verlies van deze punten zou fataal blijken in een seizoen waar de marges voor overleving flinterdun waren.
De chaos op het veld werd versterkt door een radicale zomerse verbouwing van de selectie. Sleutelfiguren vertrokken: Mohamed Kudus, Said Benrahma, Manuel Lanzini, Pablo Fornals, Michail Antonio, Aaron Cresswell, Emerson Palmieri en Vladimir Coufal verlieten het London Stadium. In januari vertrok ook Lucas Paqueta naar een club in Brazilië, waarmee de meest inventieve speler werd weggehaald. Inkomende transfers omvatten de permanente overname van Jean-Clair Todibo voor £24 miljoen, een recordbedrag van £38,5 miljoen voor Southampton's Mateus Fernandes, en de komst van Taty Castellanos, El Hadji Malick Diouf van Slavia Praag voor £19 miljoen, Crysencio Summerville, Kyle Walker-Peters en een huurdeal voor Axel Disasi. De enorme hoeveelheid veranderingen verhinderde elke vorm van samenhang, en Nuno worstelde om een functionele eenheid te vormen uit de haastig samengestelde onderdelen.
Tactisch leek Nuno's aanpak vaak de sterke punten van zijn selectie te negeren. De beslissing om de energieke Potts en Magassa op de bank te laten na een veerkrachtige vertoning bij Everton en in plaats daarvan een onbekend middenveld op te stellen tegen Brentford was symptomatisch voor een seizoen waarin de basiself nooit vaststond. De verkeerde inzet van Paqueta als spits verspilde zijn creativiteit, en het team raakte vaak overrompeld op het middenveld. Zelfs de late komst van Castellanos kon het gebrek aan een samenhangende aanvalsstructuur niet compenseren.
Degradatie zal ingrijpende gevolgen hebben. West Ham krijgt te maken met een drastische vermindering van inkomsten uit uitzendrechten, waardoor de club zijn resterende hoogverdieners zal moeten verkopen en zal moeten overschakelen naar een promotiegerichte wederopbouw. Het 14-jarige Premier League-tijdperk, met Europese avonturen en een Europa Conference League-titel, verdampt naar een toekomst van Championship-grind. De financiële klap kan jaren duren om te absorberen, en de identiteit van de club als stabiele topclub ligt aan diggelen.
De directe vraag betreft Nuno's toekomst. Zijn aanstelling is niet geslaagd en de fanbase heeft het geduld verloren met zijn grillige beslissingen. Of hij het vertrouwen krijgt om de Championship-strijd te leiden, is twijfelachtig, maar het diepere probleem is structureel: slecht scoutingsbeleid, gebrek aan langetermijnplanning en een achteruitgang die al lang voor de eerste aftrap van dit seizoen begon. De 3-0 overwinning op Leeds dient slechts als een pijnlijke voetnoot, een herinnering aan wat had kunnen zijn als basisfouten waren vermeden.
Uiteindelijk was West Ham's degradatie niet alleen het gevolg van een paar slechte resultaten, maar de culminatie van strategische missers, desintegratie van de selectie en tactische verwarring. De Hammers hebben de ultieme prijs betaald voor een campagne van chaos. Gebaseerd op berichtgeving van Sky Sports.