De nacht waar RC Lens al tientallen jaren van droomde, brak eindelijk aan in het Stade de France, waar ze OGC Nice met 3-1 versloegen om voor het eerst in hun 118-jarige geschiedenis de Coupe de France te winnen. Het was een cathartisch moment voor een club die vaak in de schaduw heeft geleefd van de traditionele grootmachten van het Franse voetbal, en het bekroonde een seizoen 2023-24 dat alle verwachtingen overtrof.
De komst van Pierre Sage van Lyon in de zomer had de wenkbrauwen doen fronsen, maar de 47-jarige tacticus bewees snel zijn waarde. Hij erfde een selectie met potentieel maar zonder duidelijke richting, en door een mix van hoog pressen, vloeiende aanvalspatronen en defensieve solideheid transformeerde hij Lens tot geduchte kanshebbers op twee fronten. Hun tweede plaats in de Ligue 1 getuigde daarvan, en de triomf in de Coupe de France is de tastbare beloning voor een bijna foutloze campagne.
De finale zelf was in de beginfase een gespannen aangelegenheid, aangezien Nice, misschien verrassend, voortvarend begon. Elye Wahi miste een uitgelezen kans in het eerste kwartier nadat Robin Risser en Malang Sarr in de war raakten achterin, waardoor de spits een vrij zicht op doel had vanaf de strafschopstip. Hij schoot zijn poging naast, tot grote opluchting van de zee van Sang et Or achter het doel. Sofiane Diop liet vervolgens de handen van Risser tintelen met een felle afstandsschot, en Dante's koppende kopbal uit een hoekschop vereiste ook dat de jonge doelman zijn beste beentje moest voorzetten.
Terwijl Nice treurde om gemiste kansen, vond Lens de klinische scherpte die hun seizoen kenmerkte. Matthieu Udol's doordringende steekbal splijt de verdediging van Nice in de 25e minuut, en Florian Thauvin, die zijn loop perfect timede, ontsnapte aan de buitenspelval en schoof koel langs Maxime Dupé in de verre hoek. Thauvins roofdierinstinct in een-tegen-een-situaties is een belangrijk wapen geweest gedurende de campagne, en hier zorgde het voor de doorbraak op het grootste podium.
Het openingsdoelpunt zorgde voor ontspanning, en Lens begon met meer vrijheid te spelen. Net voor rust verdubbelden ze hun voorsprong. Thauvin, nu vol vertrouwen, leverde een inzwaaiende hoekschop op het hoofd van Odsonne Édouard, die boven de verdedigers van Nice uitstak en een kopbal inschoot voorbij Dupé. Het doelpunt was de belichaming van de dreiging van Lens bij dood spelmomenten en liet Nice geschokt achter richting de kleedkamers.
Elke hoop op een comeback van Nice werd na de rust de kop ingedrukt. Lens, dat het spel meesterlijk controleerde, zakte diep en nodigde druk uit alvorens voorwaarts te springen in de counter. Ze voegden een derde doelpunt toe, waarmee de wedstrijd effectief werd gedood, en hoewel Nice laat nog een tegengoal scoorde, was het niet meer dan een eerredder. Het eindsignaal ontketende een stortvloed aan emoties, terwijl spelers en staf elkaar omhelsden en de Lens-aanhang losbarstte in oorverdovende vieringen.
Robin Risser's prestatie tussen de palen was cruciaal. Minstens drie keer in de eerste helft maakte de jonge doelman reddingen die zijn ploeg op de been hielden, en bewees hij zijn waarde in spannende momenten. Zijn opkomst is een van de vele succesverhalen onder leiding van Sage, en een clean sheet was een passende beloning geweest als er niet die late tegengoal was geweest.
Naast de zilverwerk heeft deze overwinning diepgaande implicaties. Het garandeert Europees voetbal in de vorm van de Europa League, bovenop de al via de competitiepositie verzekerde Champions League-plek, en het zal de clubfinanciën en het mondiale profiel aanzienlijk versterken. Voor een team dat nog maar een paar seizoenen geleden in de Ligue 2 speelde, is de opmars meteoorachtig, en er is een voelbare overtuiging dat dit nog maar het begin is.
Voor Nice is er teleurstelling, maar ook waardevolle ervaring. Ze zetten Lens meer onder druk dan de score suggereert en creëerden voldoende kansen om er een wedstrijd van te maken. Echter, gebrek aan koelbloedigheid voor het doel en defensieve fouten op cruciale momenten kostten de ploeg duur. De club zal zich nu moeten heroriënteren op hun competitieambities en moeten overwegen hoe ze een selectie kunnen bouwen die volgend seizoen op meerdere fronten kan concurreren.
Pierre Sage's persoonlijke reis is een boeiend subplot. Na zijn overstap van Lyon, waar hij assistent was, naar zijn eerste hoofdcoachrol, heeft hij alle redelijke doelen overtroffen. Zijn naam zal nu worden gegrift naast de clublegendes, en mocht hij aan het roer blijven, dan kunnen Lens-supporters dromen van meer historische avonden.
Terwijl de Lens-spelers de beker rond het veld paradeerden, verlicht door een waterval van fakkels en rook, was het onmogelijk om geen parallel te trekken met de gouden periode van de club in de late jaren 90 en vroege jaren 2000. Deze triomf wist de teleurstellingen uit het verleden niet uit, maar het biedt zeker een schitterend nieuw hoofdstuk. De Sang et Or zijn terug bij de elite, en ze hebben het zilver om dat te bewijzen.
Gebaseerd op berichtgeving van L'Equipe.
