Het Etihad Stadion was getuige van een emotionele finale toen Pep Guardiola's decennialange heerschappij bij Manchester City eindigde met een 2-1 nederlaag tegen Aston Villa. In de verzengende hitte nam een recordpubliek van 60.332 toeschouwers - in het nieuw uitgebreide stadion dat nu de naam van Guardiola draagt - afscheid van niet alleen de succesvolle manager, maar ook van de steunpilaren Bernardo Silva en John Stones. Ollie Watkins had echter andere plannen en leverde een meedogenloze tweede helft af die ervoor zorgde dat Guardiola's laatste thuiswedstrijd eindigde in onkarakteristieke teleurstelling.
Lang voor de aftrap was de sfeer doordrenkt van nostalgie. Tifo's met afbeeldingen van Guardiola, Silva en Stones sierden de tribunes, waarbij de manager werd geprezen als "game changer", "history maker" en "City forever". De 55-jarige Guardiola had eerder al het sentiment voorzien toen hij terugblikte op zijn nakende vertrek: "Nu is het moment, ik ben er vrij zeker van. Toen we het aankondigden, dacht ik: misschien had ik ongelijk. Het verleden was heel goed met ons, maar de toekomst zal beter zijn zonder mij. Je moet een speciale energie hebben." Die woorden bleken profetisch toen City moeite had om hun gebruikelijke ritme te vinden tegen een Aston Villa-ploeg die barstte van het zelfvertrouwen na hun Europa League-triomf.
Villa, onder leiding van Unai Emery, liet precies zien waarom ze een kracht zijn om rekening mee te houden. Hun hoge press verstoorde de opbouw van City al vroeg, waarbij Douglas Luiz, Tyrone Mings en Ian Maatsen door het middenveld van de thuisploeg sneden. Toch was het City dat als eerste dreigde en Villa in eigen strafschopgebied vastzette tijdens een reeks aanvallen. De doorbraak kwam tegen de verhouding in in de 23e minuut toen Antoine Semenyo reageerde op een afvallende bal uit een hoekschop van links en de bal bij de verre paal binnenschoot, waarmee hij de thuisploeg een voorsprong bezorgde die leidde tot feestvreugde en een welkome drinkpauze in de verzengende temperaturen.
City bleef aandringen, met Savinho en Tijjani Reijnders die dicht bij een doelpunt kwamen, maar de wedstrijd nam dramatisch een andere wending seconden na de hervatting. Een hoekschop van rechts van Leon Bailey veroorzaakte chaos; John Stones kopte de bal per ongeluk op Watkins' rug, waarna de spits draaide en de gelijkmaker binnenschoot. Watkins hief de bal vervolgens alsof hij een trofee omhoog hield, een brutale knipoog naar Villa's recente zilverwerk. Het doelpunt schudde Villa wakker en ze werden nog dominanter, waarbij Bailey even later een kans miste om ze op voorsprong te zetten, wat Guardiola ertoe bracht in te grijpen met een dubbele wissel.
Het aangrijpende moment van de middag kwam toen Bernardo Silva werd gewisseld in zijn 460e optreden voor City. Tranen stroomden over zijn gezicht terwijl beide teams en staf een erehaag vormden, een gebaar dat zowel oprecht als enigszins overdreven aanvoelde. Guardiola omhelsde de Portugese middenvelder met tranen in zijn ogen, waarbij de zwaarte van het vertrek voelbaar was. Minuten later sloeg Watkins opnieuw toe, waarbij hij een steekbal pakte, de buitenspelval met slim voetenwerk omzeilde en met een lage schuiver de doelman passeerde om er 2-1 van te maken. De spits werd door teamgenoten de lucht in getild alsof hij zelf een trofee was, een beeld dat Villa's vreugde weergaf.
City, nu met 27 minuten te spelen op achterstand, deed wel pogingen maar miste de gebruikelijke scherpte. Villa daarentegen paste de balbezitfilosofie toe die Guardiola heeft geperfectioneerd, waardoor de thuisploeg gefrustreerd raakte. Er volgden meer wissels: John Stones, in zijn 295e en laatste wedstrijd voor de club, verliet het veld onder een erehaag en begroef zijn hoofd in een handdoek op de bank, overmand door emotie. Phil Foden dacht vlak voor tijd de gelijkmaker te hebben gemaakt, maar VAR keurde zijn treffer af wegens buitenspel - een besluit dat werd ontvangen met ongeloof, aangezien herhalingen suggereerden dat hij mogelijk buitenspel stond.
Het eindsignaal bevestigde Guardiola's ondenkbare status van verliezer op de dag, maar de uitslag was bijzaak. Dit was een afscheidsfeest, en ondanks de nederlaag klonken de eerbetonen aan Silva, Stones en hun transformerende manager luider. Guardiola's nalatenschap van 85 getrainde spelers, talloze trofeeën en een gerevolutioneerde speelstijl bleef onaangetast. Voor City is de uitdaging nu om zonder de architect van hun gouden tijdperk te herbouwen, terwijl Villa's prestatie hun geloofsbrieven als een opkomende macht onder Emery onderstreepte.
Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.
