Arsenal zakończył swój historyczny sezon mistrzowski Premier League zwycięstwem 2-1 nad Crystal Palace w ostatniej kolejce, kończąc 22-letnie oczekiwanie na krajową chwałę. Kanonierzy, już potwierdzeni jako mistrzowie po remisie Manchesteru City z Bournemouth w środku tygodnia, zakończyli sezon z 85 punktami, siedem więcej niż drużyna Pepa Guardioli, który pożegnał się porażką z Aston Villą.
Mikel Arteta dokonał dziewięciu zmian, mając na horyzoncie finał Ligi Mistrzów UEFA, i dał szansę debiutu w podstawowym składzie Maxowi Dowmanowi. Mając 16 lat i 144 dni, wychowanek akademii został najmłodszym zawodnikiem, który rozpoczął mecz Premier League, bijąc poprzedni rekord. Wczesne zaangażowanie Dowmana pomogło przełamać impas, gdy jego sprytne podanie uwolniło Gabriela Martinelliego na lewym skrzydle, pozwalając Gabrielowi Jesusowi strzelić z bliska.
Jesus, który wcześniej zmarnował okazje, nie pomylił się z bliskiej odległości, dając Arsenalowi zasłużone prowadzenie. Kliniczne wykończenie brazylijskiego napastnika nadało ton, ale Palace – również przygotowujące się do europejskiego starcia – odpowiedziało za sprawą Jean-Philippe'a Matety. Francuski napastnik zmniejszył straty, tworząc napiętą końcówkę na Selhurst Park.
Arsenal odbudował przewagę z rzutu rożnego, swojego rekordowego 19. gola w sezonie z kornera. Rezerwowy Kai Havertz zgrał głową głębokie podanie z powrotem w pole karne, gdzie Noni Madueke potężnym wolejem przez tłum przywrócił dwubramkowe prowadzenie. Ta liczba podkreśliła zagrożenie Arsenalu przy stałych fragmentach gry, będące znakiem rozpoznawczym taktycznej ewolucji Artety.
Palace myślało, że wyrównało, gdy Yeremy Pino trafił do siatki, ale VAR interweniował z powodu spalonego Evanna Guessanda w akcji. Ta odsiecz pozwoliła Arsenalowi świętować 26. ligowe zwycięstwo w sezonie, co było odpowiednim zakończeniem sezonu krajowej dominacji.
Zwycięstwo miało głębsze znaczenie niż tylko trzy punkty. Oznaczało pierwszy tytuł Arsenalu w angielskiej najwyższej klasie rozgrywkowej od czasów Niezwyciężonych z sezonu 2003-04, obejmując pokolenie. Arteta przekształcił klub z aspiranta do czołowej czwórki w nieustępliwego mistrza, łącząc młodość z mądrymi transferami. Zdobycie 85 punktów, choć nie jest rekordem ligi, podkreśliło ich konsekwencję, przegrywając tylko trzy razy w całym sezonie.
Dla Palace porażka była drobnym niepowodzeniem przed finałem Ligi Konferencji Europy z Rayo Vallecano. Zespół Olivera Glasnera, już zapewniony sobie miejsca w górnej połowie tabeli, teraz czeka z niepokojem na Adama Whartona, który opuścił boisko z kontuzją o nieokreślonym charakterze. Arsenal tymczasem otrzymał na czas zastrzyk energii dzięki powrotowi Mikela Merino po kontuzji stopy jako rezerwowy w drugiej połowie, wzmacniając swoje opcje przed finałem Ligi Mistrzów.
Ostatni dzień przyniósł również emocjonalny koniec kadencji Pepa Guardioli w Manchesterze City. Guardiola, który wcześniej w tym sezonie ogłosił, że 2025-26 będzie jego ostatnim, pożegnał się porażką na Villa Park, pozostawiając Arsenal jako punkt odniesienia w lidze. 78 punktów City było najniższym wynikiem pod wodzą Katalończyka, co sygnalizuje okres przejściowy na Etihad.
Patrząc w przyszłość, lato zapowiada się wypełnione piłkarskim kalendarzem. Mistrzostwa Świata 2026 rozpoczynają się 11 czerwca, a Anglia zmierzy się z Chorwacją 17 czerwca, a Szkocja z Haiti 14 czerwca. Terminarz Premier League na sezon 2026-27 zostanie opublikowany 19 czerwca, a nowy sezon rozpocznie się 22-23 sierpnia. Okno transferowe otwiera się 15 czerwca i zamyka 1 września, z Deadline Day o godzinie 23:00 czasu brytyjskiego.
Triumf Arsenalu, zbudowany na solidnych podstawach defensywnych i innowacyjnych wzorcach ofensywnych, zmienił krajobraz Premier League. Podczas gdy Kanonierzy skupiają się na europejskiej chwale, ich krajowa supremacja oferuje plan na trwały sukces. Na podstawie doniesień Sky Sports.
