Aston Villa stoi u progu historii, gdy w środowy wieczór zmierzy się z niemieckim Freiburgiem w finale Ligi Europy. Dla klubu z Birmingham zwycięstwo oznaczałoby zakończenie 43-letniej przerwy bez europejskiego trofeum, od czasu triumfu w Pucharze Europy w 1982 roku. Mecz stawia odrodzoną siłę Premier League przeciwko drużynie Freiburga zdeterminowanej, by sprawić niespodziankę, ale wszystkie oczy zwrócone są na dążenie Villi do odzyskania kontynentalnej chwały.
Ostatnim razem, gdy Villa podnosiła europejskie trofeum, pokonali Bayern Monachium w Rotterdamie, koronując się na mistrzów Europy. W kolejnych dekadach losy klubu jednak gwałtownie się pogorszyły. Spadek do Championship w 2016 roku był najniższym punktem, a Villans spędzili trzy sezony poza angielską najwyższą klasą rozgrywkową. Nawet po ustabilizowaniu się w Premier League, poważne trofea pozostawały nieuchwytne – klub nie zdobył żadnego znaczącego srebra od Pucharu Ligi w 1996 roku. Środowy finał stanowi szansę na przepisanie tej narracji.
Sercem odrodzenia Villi jest menedżer Unai Emery, specjalista w tych rozgrywkach. Hiszpan jest rekordzistą z pięcioma triumfami w Lidze Europy, zdobytymi z Sevillą (trzykrotnie), Arsenalem i Villarrealem. Teraz goni za osobistym szóstym tytułem, co wydłużyłoby jego własny rekord i jeszcze bardziej umocniłoby jego dziedzictwo jako „Króla Ligi Europy”. Taktyczna przenikliwość i europejskie doświadczenie Emery'ego przekształciły Villę w groźną siłę na kontynencie.
Kampania Villi była oparta na kontrolowanej dominacji. Zajęli drugie miejsce w odnowionej fazie ligowej, bez problemu radząc sobie z nowym formatem. W fazie pucharowej eliminowali przeciwników z kliniczną skutecznością, szczególnie w półfinale, gdzie rozgromili rywala z Premier League, Nottingham Forest, 4-0 w dwumeczu. Przez cały turniej zespół Emery'ego łączył solidność defensywną z ofensywnym polotem, tracąc niewiele bramek i stwarzając okazje do woli.
Freiburg natomiast wchodzi do finału bez presji. Niemiecka drużyna pod wodzą Christiana Streicha jest stałym bywalcem europejskich pucharów w ostatnich latach, ale nigdy wcześniej nie dotarła do tego etapu. Ich droga do finału to historia odporności, ale będą musieli pokonać zespół Villi, który był niemal bezbłędny w tych rozgrywkach. Historia i forma wyraźnie wskazują na angielski klub.
Konsekwencje zwycięstwa Villi wykraczają daleko poza pojedyncze trofeum. Dla klubu oznaczałoby to definitywny powrót do europejskiej elity, zapewnienie miejsca w Lidze Mistrzów na następny sezon i ogromny zastrzyk finansowy. Potwierdziłoby również ambitny projekt właścicieli Nassefa Sawirisa i Wesa Edena, którzy zainwestowali ogromne środki, aby przywrócić Villa Park do rangi twierdzy. Dla kibiców przyzwyczajonych do dziesięcioleci rozczarowań emocjonalna satysfakcja byłaby niezmierzona.
Sam Emery stoi u progu bezprecedensowego osiągnięcia. Jeśli poprowadzi Villę do tytułu, zostanie pierwszym menedżerem, który wygra Ligę Europy sześć razy i z czterema różnymi klubami. To świadectwo jego mistrzostwa w piłce pucharowej i umiejętności wydobywania maksymalnych osiągów z zespołów, gdy jest to najbardziej potrzebne. W kontekście jego kariery może to być jego najbardziej imponujący triumf – poprowadzenie klubu ze środka tabeli do mistrzostwa Europy.
Dla Premier League zwycięstwo Villi potwierdziłoby dominację angielskiego futbolu w Europie, dodając do niedawnych sukcesów Liverpoolu, Chelsea i West Hamu w tych rozgrywkach. Podkreśliłoby również głębię talentu menedżerskiego w lidze, z Emerym dołączającym do Pepa Guardioli i Jürgena Kloppa w gronie elitarnych taktyków pracujących w Anglii.
W miarę zbliżania się finału, ciężar historii spoczywa na Villi. Czterdzieści trzy lata to długi czas oczekiwania na kontynentalny sukces, ale Unai Emery zrobił karierę, dostarczając właśnie w takich momentach. Scena jest gotowa, aby Aston Villa zakończyła jedną z najdłuższych europejskich posuch w angielskim futbolu i odzyskała swoje miejsce wśród arystokracji tej gry.
Na podstawie doniesień z L'Equipe.
