Australia podjęła zdecydowany krok, wydając wizy humanitarne pięciu członkiniom irańskiej kobiecej reprezentacji piłkarskiej, zapewniając im bezpieczeństwo po proteście podczas Pucharu Azji Kobiet. Odmowa śpiewania irańskiego hymnu przez zawodniczki podczas turnieju sprawiła, że irańskie media nazwały je zdrajczyniami, narażając je na poważne konsekwencje po powrocie do domu.
Pięć zawodniczek, które otrzymały wizy, to Zahra Ghanbari, kapitan drużyny, oraz Fatemeh Pasandideh, Zahra Sarbali, Atefeh Ramezanizadeh i Mona Hamoudi. Ich działania podczas Pucharu Azji przyciągnęły powszechną uwagę i uwydatniły osobiste ryzyko, jakie podjęły, broniąc swoich przekonań.
Tony Burke, australijski minister spraw wewnętrznych, ogłosił publicznie przyznanie wiz na platformie społecznościowej X, stwierdzając, że zawodniczki są mile widziane, aby pozostać w Australii i mieć tam bezpieczny dom. Ten gest odzwierciedla zaangażowanie Australii w ochronę osób prześladowanych za swoje czyny.
Podczas gdy te pięć zawodniczek zapewniło sobie schronienie, reszta irańskiej kobiecej reprezentacji piłkarskiej udała się na lotnisko Gold Coast. Władze poinformowały, że od wtorkowego poranka pozostali członkowie drużyny nie złożyli wniosków o azyl, choć poinformowano ich, że taka możliwość nadal istnieje.
Sytuacja stała się napięta, gdy protestujący otoczyli autokar drużyny, a niektórzy położyli się na ziemi, aby zablokować jego odjazd. Policja interweniowała, aby opanować tłum i zapewnić bezpieczny transport drużyny, co podkreśla ogromne zainteresowanie społeczne losem zawodniczek.
W odpowiedzi na zgłoszone groźby ze strony irańskich mediów i urzędników, australijska policja lokalna współpracowała z odpowiednimi władzami, aby zapewnić zawodniczkom bezpieczne zakwaterowanie. Wzmocniono również środki bezpieczeństwa podczas ich podróży, aby chronić je przed potencjalną krzywdą, co pokazuje proaktywne wysiłki na rzecz zapewnienia im dobrostanu.
To wydarzenie wysuwa na pierwszy plan skrzyżowanie sportu i praw człowieka, a Australia wkracza, aby wesprzeć sportsmenki, które spotykają się z krytyką za swoje pryncypialne stanowiska. Przyznanie wiz nie tylko zapewnia natychmiastowe bezpieczeństwo, ale także wysyła mocny sygnał o znaczeniu ochrony wolności wypowiedzi w świecie sportu. Na podstawie doniesień z angielskiego kanału RSS Wikinews..