Hasanbi Bidżijew, były dyrektor sportowy Lokomotiwu Moskwa, niedawno przedstawił fascynujące spojrzenie na lata formacyjne klubu i jego niezwykły wzlot. W wyłącznym wywiadzie namalował żywy obraz zespołu, który zaczynał od skromnych początków, ale wyrósł na siłę, która budziła szacunek zarówno na krajowym, jak i europejskim podwórku.
Związek Bidżijewa z klubem jest głęboki i obejmuje łącznie 17 lat w bazie Czernkizowo. Przybył w okresie znaczącego rozwoju, w czasie gdy Lokomotiw często był pomijany, a nawet poniżany. Klub był często określany jako "piąte koło u wozu", metafora sugerująca, że postrzegano go jako niepotrzebną lub zbędną część rosyjskiego krajobrazu piłkarskiego.
Jednak to postrzeganie zaczęło się dramatycznie zmieniać pod przewodnictwem kluczowych postaci. Bidżijew przypisuje zasługi kierownictwu menedżera Jurija Siomina i oficjała Nikołaja Fiłatowa za skompletowanie konkurencyjnego składu, który odmienił losy klubu. Ich praca położyła fundament pod serię imponujących osiągnięć, które wkrótce nastąpiły.
Wyniki na boisku mówiły same za siebie. W 1994 roku Lokomotiw zdobył brązowy medal, sygnalizując swoje przybycie jako poważny pretendent. Już w następnym sezonie w 1995 roku poprawili to jeszcze bardziej imponującym srebrnym medalem. Te kolejne miejsca w pierwszej trójce przyniosły zespołowi nowo zdobytą adorację i szacunek zarówno ze strony fanów, jak i rywali w całej Rosji.
Prawdziwy punkt zwrotny nastąpił jednak na europejskiej scenie. Bidżijew podkreślił słynny mecz rewanżowy z austriackim Tirol jako przełomowy moment. Dramatyczne spotkanie porwało wyobraźnię całego narodu. Wsparcie dla Lokomotiwu napływało ze wszystkich zakątków Rosji, a Bidżijew zauważył, że nawet górnicy wysyłali do klubu listy zachęty. Ta fala narodowej solidarności była bezprecedensowa dla zespołu.
Ten epicki europejski dwumecz zrobił więcej niż tylko wygranie meczu; zdobył serca i umysły. Według Bidżijewa, występ i wynikający z niego napływ wsparcia oznaczał, że Lokomotiw w końcu był "szanowany nawet w Europie". Klub z powodzeniem zrzucił wizerunek słabszego i ugruntował swoją pozycję jako drużyna godna kontynentalnego uznania.
Ta podróż od bycia odrzucanym do bycia celebrowanym pozostaje podstawową częścią współczesnej tożsamości Lokomotiwu. Wspomnienia Bidżijewa stanowią potężne przypomnienie, jak wytrwałość, silne przywództwo i kilka kluczowych momentów mogą całkowicie przedefiniować dziedzictwo i pozycję klubu w świecie piłki nożnej.
Na podstawie raportów z Чемпионат.com.