Szesnaście lat po uratowaniu z krawędzi upadku, Crystal Palace podbiło Europę. W dramatycznym finale Conference League na Leipzig Stadium, gol w drugiej połowie autorstwa Jean-Philippe'a Matety zapewnił zwycięstwo 1-0 nad Rayo Vallecano, dając pierwsze kontynentalne trofeum i gorzko-słodkie pożegnanie menedżera Olivera Glasnera. Zwycięstwo zapewniło także klubowi z południowego Londynu długo oczekiwany awans do Ligi Europy, odkupienie po tym, jak zostali kontrowersyjnie wykluczeni z tych rozgrywek w tym sezonie z powodu zasad UEFA dotyczących własności wielu klubów.
Glasner, który już zapisał się w historii Palace, prowadząc ich do zeszłorocznego triumfu w FA Cup, odchodzi z trzecim trofeum w ciągu 12 miesięcy. Taktyczne zmiany Austriaka w przerwie przekształciły chaotyczną pierwszą połowę w odporny, przenikliwy występ. Jego odejście, powszechnie oczekiwane, pozostawia niezatarte dziedzictwo; pytanie brzmi, który czołowy klub pozyska jego usługi.
Dla Rayo Vallecano, w ich pierwszym finale w 102-letniej historii, noc zakończyła się rozczarowaniem. Hiszpańska drużyna, wspierana przez liczną, głośną grupę kibiców, dominowała w posiadaniu piłki w pierwszej połowie i stworzyła sobie lepsze okazje. Unai López strzelił niecelnie z płynnej akcji, a Alemão nie trafił w bramkę po tym, jak debiutant Palace Jaydee Canvot został wyciągnięty z pozycji. Tyrick Mitchell zmarnował następnie doskonałą szansę w doliczonym czasie gry, główkując obok po precyzyjnym podaniu Adama Whartona, co wyraźnie sfrustrowało Glasnera schodzącego do tunelu.
Palec zagrało z Chadiem Riadem zastępującym kontuzjowanego Chrisa Richardsa, który oglądał mecz z ławki z zerwanymi więzadłami kostki. Wharton, mimo że kilka dni wcześniej utykał z boiska w meczu z Arsenalem, został uznany za zdolnego do gry i okazał się kluczową postacią w środku pola. Mecz niósł także emocjonalny ciężar dla Óscara Trejo z Rayo, 38-letniej legendy klubu, która weszła na boisko po raz ostatni z ławki rezerwowych.
Niezależnie od tego, co powiedziano w przerwie, Palace wróciło jako inna drużyna. W ciągu kilku minut po wznowieniu Wharton popędził do przodu i oddał strzał, który bramkarz Augusto Batalla zdołał jedynie odbić. Mateta, którego proponowany transfer do Milanu w styczniu upadł z powodu niezdanych testów medycznych, zareagował najszybciej, wbijając dobitkę do siatki. Celebracja Francuza – kopnięcie chorągiewki rożnej wraz z Canvotem – oddała radość klubu, który wciąż przeciwstawia się przeciwnościom.
Gol zapoczątkował serię nieustannej presji. Zakręcony rzut wolny Yeremy'ego Pino trafił w oba słupki, a Mateta uderzył dobitką w poprzeczkę. Batalla musiał następnie rzucić się w pełnym wyproście, by odbić kolejną próbę Matety po sprytnym podaniu. Rayo, nagle balansujące na krawędzi, zobaczyło żółte kartki dla kapitana Isiego Palazóna i Pathé Cissa w nerwowym początku meczu, a Hiszpanie ryzykowali teraz przytłoczenie.
Trener Rayo Iñigo Pérez odpowiedział, opróżniając ławkę, wprowadzając Akhomacha i Trejo w desperackiej próbie uratowania dogrywki. Zespół z Madrytu oblegał pole karne Palace, ale Maxence Lacroix i linia obrony wytrzymali. Dean Henderson, który później uniósł puchar jako kapitan, dowodził swoim polem karnym z autorytetem, podczas gdy nerwy Canvota opadły wraz z upływem minut.
Końcowy gwizdek wywołał kontrastujące sceny: zawodnicy Rayo padli w płaczu, ich historyczna passa zatrzymała się na ostatniej przeszkodzie, podczas gdy kibice Palace – 15 000, którzy odbyli podróż – wybuchli radością. Gigantyczne tifo przed meczem obiecywało "Europa League Boarding", a klub ma teraz bilet. Dla prezesa Steve'a Parisha, siedzącego obok prezydenta UEFA Aleksandera Čeferina, był to wzruszający moment; człowiek, który uratował klub przed likwidacją w 2010 roku, patrzył, jak wznosi się na europejską scenę na własnych zasadach.
Zwycięski gol Matety był historią odkupienia. Odrzucony efektowny transfer do Serie A zimą, skierował swoją frustrację w moment definiujący sezon. Jego 21 goli we wszystkich rozgrywkach było kluczowe, a utrzymanie go w formie będzie istotne, gdy Palace przygotowuje się do kampanii w Lidze Europy, która może przyciągnąć nowe inwestycje i talenty.
Odejście Glasnera otwiera nowy rozdział. Podczas gdy jego następca stoi przed trudnym zadaniem kontynuowania tego sukcesu, fundamenty są solidne: skład łączący obiecującą młodzież, jak Wharton i Canvot, z doświadczonymi graczami. Saga o własności wielu klubów, która nadszarpnęła początek sezonu, wydaje się teraz odległym wspomnieniem, zastąpionym namacalną nagrodą w postaci trofeów i europejskiego postępu.
Gdy czerwono-niebieski konfetti opadło, fani Palace mogli spojrzeć wstecz na podróż od administracji do europejskiego stołu. Conference League może być trzecim poziomem, ale dla klubu o randze Palace jest to kolejny nieprawdopodobny szczyt. Z Ligą Europy na horyzoncie wyzwanie polega na tym, aby ten triumf stał się odskocznią, a nie szczytem.
Na podstawie raportów z The Guardian.
