Kapitan republiki Irlandii Nathan Collins jasno stwierdził, że każdy zawodnik, który chce protestować przeciwko zbliżającym się meczom Ligi Narodów z Izraelem, nie spotka się ze sprzeciwem w drużynie. Przed towarzyskim meczem Irlandii z Katarem w czwartek obrońca Brentfordu podkreślił szacunek zespołu dla indywidualnego sumienia, oświadczając, że nikt nie będzie „powstrzymywany”, jeśli ma silne przekonania dotyczące politycznie naładowanych meczów. Mecze zaplanowane na 27 września i 4 października spotkały się z ostrą krytyką ze strony grup propalestyńskich i wywołały protest przed irlandzkim parlamentem w tym tygodniu.
Irlandzki Związek Piłki Nożnej (FAI) potwierdził wcześniej w tym roku, że rozegra dwumecz pomimo wezwań do bojkotu. Związek ostrzegł, że odmowa gry może skutkować surowymi sankcjami dyscyplinarnymi ze strony UEFA, łącznie z dyskwalifikacją z Ligi Narodów. Stawia to zawodników w trudnej sytuacji, zmuszonych do równoważenia osobistych przekonań z obowiązkami zawodowymi. Collins przyznał, że sytuacja jest złożona, zauważając, że drużyna musi ufać FAI i rządowi w kwestii poradzenia sobie z tą sytuacją.
Kontrowersje mają miejsce na tle intensywnej globalnej kontroli nad kampanią wojskową Izraela w Gazie, która według ministerstwa zdrowia tego terytorium zabiła ponad 72 500 Palestyńczyków. Wojnę wywołał atak dowodzony przez Hamas 7 października 2023 r., w którym zginęło około 1200 Izraelczyków, a 251 wzięto jako zakładników. Grupa nacisku Irish Sport For Palestine głośno domaga się odwołania meczów, oskarżając Izrael o „apartheid i ludobójstwo” oraz powołując się na naruszenia statutów UEFA i FIFA dotyczących meczów na okupowanej ziemi. Izrael odrzuca zarzuty, twierdząc, że jego działania są samoobroną.
Collins, który będzie kapitanem drużyny w meczu z Katarem, a później z Kanadą 6 czerwca, podkreślił, że chociaż drużyna jest zjednoczona, indywidualne decyzje będą szanowane. „Trudno powiedzieć, o czym byśmy rozmawiali, bo potrzebujemy całej grupy razem. Ale jeśli jednostki chciałyby zająć stanowisko, nie będziemy się im sprzeciwiać, nie będziemy ich powstrzymywać” – powiedział dziennikarzom. 25-latek dodał, że zawodnicy „mają prawo do własnych opinii”, a kultura szatni nie będzie ich tłumić.
Słowa kapitana odzwierciedlają delikatne balansowanie. Jeśli jeden lub więcej starszych zawodników odmówi gry, może to rozbić jedność drużyny i osłabić wyniki Irlandii w konkurencyjnej grupie Ligi Narodów, w której znajdują się także Anglia, Finlandia i Grecja. Jednak zmuszanie zawodników do gry wbrew sumieniu może wywołać długotrwałą urazę i zaszkodzić morale zespołu. Podejście Collinsa – dopuszczenie indywidualnego wyboru przy jednoczesnym pozostawieniu logistyki FAI – ma na celu uniknięcie otwartego kryzysu.
Poza debatą geopolityczną Collins wykorzystał okazję do refleksji nad własnym rozwojem przywódczym. Po mianowaniu go kapitanem klubu Brentford i odziedziczeniu opaski kapitańskiej Irlandii przyznał, że na początku miał trudności. „Na początku sezonu brałem na siebie dużo… Próbowałem zmienić zbyt wiele tego, co musiałem robić dla drużyny” – wyznał. Cichsza druga połowa sezonu, jak powiedział, nauczyła go, że bycie kapitanem polega na wzmacnianiu innych, a nie robieniu wszystkiego samemu. To dojrzałe spojrzenie może mu się przydać w radzeniu sobie z wrażliwą kwestią Izraela.
Pomimo szumu wokół boiska Collins zapewnił, że jego entuzjazm do piłki nożnej na arenie międzynarodowej pozostaje niezmieniony. Rozdzierająca serce porażka w barażu o mistrzostwa świata z Czechami w marcu wciąż boli, ale środkowy obrońca jest zdeterminowany, by cieszyć się każdą chwilą w zielonej koszulce. „Nadal mogę reprezentować swój kraj. Nadal mogę wyjść na boisko w zielonej koszulce. Nadal mogę grać na międzynarodowej scenie” – powiedział, dodając, że doświadczenie nauczyło go, by nigdy nie uważać takich okazji za coś oczywistego.
Najbliższym celem Irlandii jest mecz towarzyski z Katarem, pożyteczny test po rozczarowaniu związanym z niezakwalifikowaniem się do mistrzostw świata. Następnie wyjazd do Montrealu na mecz z Kanadą, współgospodarzem turnieju w 2026 roku. Te mecze dają selekcjonerowi Keithowi Andrewsowi szansę na eksperymenty, ale rozmowy o meczach z Izraelem nieuchronnie zdominują obóz. Precedens ustanowiony przez Collinsa – że zawodnicy nie będą naciskani – może zachęcić tych z silnymi uczuciami do zabrania głosu w nadchodzących miesiącach.
W miarę zbliżania się dat wrześniowych FAI będzie pod rosnącą presją ze strony aktywistów, a być może także niektórych głosów w rządzie, aby ponownie rozważyli swoją decyzję. Jednak ramy dyscyplinarne UEFA pozostawiają niewiele miejsca na polityczne bojkoty. Każde wycofanie się może skutkować oddaniem meczów walkowerem oraz nałożeniem wysokich kar finansowych lub zakazem udziału w przyszłych rozgrywkach. Zaufanie Collinsa do hierarchii jest pragmatyczne, ale napięcie między zasadami sportowymi a kwestiami praw człowieka raczej nie wygaśnie po cichu.
Stanowisko kapitana podkreśla również szerszy dylemat stojący przed sportowcami na całym świecie: czy wykorzystać swoją platformę do protestu, nawet ryzykując karierę. W tym przypadku FAI skutecznie przerzuciło decyzję na swoich zawodników, chroniąc związek przed bezpośrednią winą, pozostawiając jednostkom rozważenie własnej etyki w konfrontacji z ambicjami sportowymi. Jak to się rozegra w szatni, pozostaje do zobaczenia, ale uwagi Collinsa sugerują wspierające środowisko dla każdego dysydenckiego głosu.
Ostatecznie reprezentacja Irlandii musi przejść przez ten okres definiujący sezon z dyscypliną i empatią. Liga Narodów oferuje drogę powrotu do szacunku po bliskim niepowodzeniu w mistrzostwach świata, ale moralne pytania dotyczące meczów z Izraelem wystawią spójność zespołu na próbę jak nigdy dotąd. Dla Collinsa to egzamin przywódczy, któremu wydaje się gotowy stawić czoła z przejrzystością i spokojem.
Na podstawie doniesień BBC Sport.