Gdy Lens potrzebowało wzmocnić swoje finanse zimą 2025 roku, masowy odpływ defensywnych filarów pozostawił skład prawie pusty. Kevin Danso, Abdukodir Khusanov, Przemysław Frankowski i Brice Samba odeszli, zmuszając klub do gorączkowego szukania zastępców. Wśród pospiesznie sprowadzonych był Nidal Celik, wysoki na 1,92 m środkowy obrońca kupiony z FK Sarajevo za prawie €3 miliony. 21-latek przybył na początku lutego z nadziejami, ale szybko okazało się, że jest daleki od gotowości do Ligue 1. Wczesne sesje treningowe ujawniły jego surowość, a w La Gaillette zaczęły krążyć szepty niezadowolenia z powodu opłaty.
Mierzący imponujące 1,92 metra i ważący 85 kilogramów Celik ma fizyczne atrybuty klasycznego, rzeczowego środkowego obrońcy. Jednak jego doświadczenie w lidze bośniackiej sprawiło, że był słabo przygotowany na szybkość i techniczne wymagania francuskiej ekstraklasy. Skauci dostrzegli surowy potencjał, ale przejście zawsze miało być strome. Niewielu jednak przewidziało, jak szybko jego sytuacja zmieni się z zapomnianego gracza w zbawcę meczu.
Celik został natychmiast przeniesiony do drużyny rezerw, gdzie nawet jego miejsce nie było pewne – często znajdował się na ławce. Jego kariera w Lens wydawała się skazana na anonimowość, przypis w chaotycznym oknie transferowym. Potem nastał Walentynki i nadzwyczajny kryzys kontuzji. Kluczowi obrońcy Jonathan Gradit, Samson Baidoo i Kyllian Antonio byli wykluczeni z gry, a Arthur Masuaku był zawieszony. Trener Pierre Sage nie miał wyboru i musiał dać Celikowi debiut w pierwszym składzie przeciwko Paris FC. Rezultat? Miażdżące zwycięstwo 5-0, a Celik zaskoczył pewnym występem.
Ten mecz okazał się wytchnieniem, a nie jednorazowym wydarzeniem. Tymczasowy status Celika rozciągnął się na dwa miesiące, ponieważ lista kontuzji nie chciała się skrócić. Jednak w miarę upływu meczów jego ograniczenia wychodziły na jaw. Najniższy punkt nastąpił w gorącym derby z Lille na początku kwietnia, gdzie Lens zostało rozbite 3-0. Celik przeżył koszmarny wieczór, zdobywając druzgocącą ocenę 1/10 od L'Équipe. Po tym upokorzeniu, z powracającymi Baidoo i Antonio, Celik ponownie zniknął z pierwszego zespołu. Wydawało się, że jego krótki moment minął.
Jednak, jak ujął to jeden ze źródeł blisko zespołu: 'Z tym gościem, nawet gdy drzwi się zamykają, zawsze znajdzie okno, przez które się przecisnie.' Najnowszy pech Samsona Baidoo – kontuzja lewego uda – ponownie otworzyła to okno. Wrzucony do wyjściowej jedenastki na wyjazd do Lyonu zaledwie kilka dni po derbach, Celik odpowiedział solidnym występem w oszałamiającym zwycięstwie 4-0. Jego odporność stała się legendarna wśród kolegów z drużyny, którzy żartują, że przy takiej szczęśliwej gwieździe może kiedyś nawet strzeli gola na Stade de France.
Podróż Celika podkreśla zarówno niebezpieczeństwa, jak i korzyści desperackiej rekrutacji. Lens sprowadziło go jako projekt, ale okoliczności zmusiły do przyspieszenia jego rozwoju. Chociaż jego braki techniczne i pozycyjne są ewidentne – często był narażony na szybsze, inteligentniejsze ataki – jego fizyczność i obecność w powietrzu oferują inny wymiar. Pod wieloma względami uosabia ducha 'krwi i złota': szorstki, surowy, ale zaciekle zdeterminowany.
Historia Bośniaka podkreśla także głębsze problemy strukturalne Lens. Wyprzedaż defensywnych talentów przez klub była koniecznym złem, aby zrównoważyć budżet, ale pozostawiła skład silnie uzależniony od hazardu, takiego jak Celik. Jego wielokrotne zmartwychwstania zamaskowały pęknięcia, ale nie mogą ukryć potrzeby bardziej niezawodnej głębi składu, jeśli zespół ma konsekwentnie rywalizować w Ligue 1 i potencjalnych kampaniach europejskich.
Na razie Celik pozostaje zagadką – częściowo bohaterem, częściowo obciążeniem. Z Graditem, Baidoo i Antonio walczącymi o miejsce, jego droga do regularnej gry jest zablokowana, chyba że kontuzje się utrzymają. Jednak jeśli historia jest jakąś wskazówką, nie zostanie łatwo skreślony. Jego zdolność do wykorzystywania niespodziewanych szans stała się już definiującą narracją burzliwego sezonu Lens.
Kontekst finansowy nie może być zignorowany. Lens zainwestowało €3 miliony w zawodnika, który początkowo uznawany był za niewystarczająco dobrego nawet dla rezerw – ogromny hazard, który mógł spektakularnie się nie udać. Zamiast tego, dzięki połączeniu losu i siły woli, Celik przyczynił się do dwóch kluczowych zwycięstw, które utrzymały Les Sang et Or na dobrej drodze. Czy klub będzie dążyć do dalszego wzmocnienia, czy zaufa jego dalszemu rozwojowi, pozostaje kluczowym pytaniem na następne okno transferowe.
Metafora feniksa jest trafna. Za każdym razem, gdy płomień Celika wydaje się gasnąć, odradza się, często wbrew przeciwnościom. Czy utrzyma tę formę i wyeliminuje niespójności, zadecyduje, czy stanie się stałym elementem, czy zniknie w zapomnieniu. Dla klubu walczącego na wielu frontach posiadanie gracza, który nie poddaje się łatwo, jest cennym, choć niekonwencjonalnym atutem. Na podstawie raportów z L'Equipe.