Relacja Neymara z Mistrzostwami Świata to saga niespełnionych obietnic, fizycznych udręk i psychicznych blizn. W wieku 34 lat brazylijska supergwiazda otrzymała nieoczekiwaną szansę od trenera Carlo Ancelottiego na turniej w 2026 roku w Stanach Zjednoczonych, Meksyku i Kanadzie – ostatnią szansę na puchar, który umykał mu przez trzy bolesne kampanie.
Podróż rozpoczęła się w 2010 roku, gdy ówczesny menedżer Dunga oparł się rosnącej presji, aby włączyć 18-letniego cudownego dziecka z Santosu. Neymar oglądał z domu, jak brazylijska drużyna prowadzona przez Kakę i Robinho przegrała z Holandią w ćwierćfinale. Była to stracona szansa, która nadała ton karierze nękanej przez pech na Mistrzostwach Świata.
Cztery lata później, na własnym terenie, Neymar był twarzą narodu desperacko pragnącego wypędzić duchy 1950 roku. Błyszczał w fazie grupowej, zdobywając dwie bramki przeciwko Chorwacji i Kamerunowi. Ale w ćwierćfinale z Kolumbią doszło do katastrofy. Kolano Juana Camilo Zúñigi w 88. minucie spowodowało u Neymara złamanie kręgu. "Kiedy zraniłem się w plecy, Marcelo próbował mi pomóc wstać, ale nie mogłem. Próbowałem poruszyć nogami, ale nie mogłem. Nie miałem siły wstać," wspominał później. W szatni personel medyczny rozciągał jego zgiętą nogę, co wywołało wrażenie porażenia prądem. "Nie mogłem poruszyć stopami. I zacząłem rozpaczliwie płakać." Lekarze ujawnili, że zaledwie dwa centymetry uchroniły go przed trwałym unieruchomieniem na wózku inwalidzkim. Bez niego Brazylia doznała osławionego załamania 1-7 w półfinale z Niemcami – Mineirazo – narodowej traumy spotęgowanej jego nieobecnością.
Rosja 2018 oferowała nowy start, ale Neymar przybył pod ciężarem światowego transferu za 222 miliony euro do PSG. Przeciwnicy bezlitośnie go atakowali: w samym meczu otwarcia ze Szwajcarią odniósł dziewięć fauli. Brazylia awansowała do ćwierćfinału, gdzie niespójny występ z Belgią zakończył się porażką 1-2. Turniej Neymara był bardziej definiowany przez turlenie i postrzegane teatralności niż decydujące momenty, pozostawiając go z drugim gorzkim posmakiem.
Potem nadszedł Katar 2022, kampania, która rozpoczęła się z odnowioną nadzieją u boku Viníciusa Júniora i utalentowanej obsady wspierającej. Ale w pierwszym meczu z Serbią kostka Neymara wykręciła się w wyniku starcia, zmuszając go do opuszczenia boiska z powodu skręcenia więzadeł. Opuścił resztę fazy grupowej, lamentując: "Nic w moim życiu nie zostało mi dane, a to przydarza mi się ponownie na Mistrzostwach Świata." Wrócił na fazę pucharową, zdobywając wspaniałą bramkę w dogrywce przeciwko Chorwacji w ćwierćfinale. Jednak na kilka minut przed końcem chorwacki kontratak doprowadził do wyrównania, a w następującej serii rzutów karnych Brazylia została wyeliminowana – Neymar nigdy nie oddał swojego karnego, ponieważ był wyznaczony do piątej próby. Obraz jego szlochu na boisku, pocieszanego przez kolegów z drużyny, stał się symbolem jego klątwy na Mistrzostwach Świata.
Teraz Ancelotti zszokował piłkarski świat, włączając Neymara do swoich planów na 2026 rok. Włoch, znany z zarządzania ludźmi, był bezpośredni: "Nie chcę gwiazd; Neymar ma taką samą rolę jak wszyscy – wnosić wkład. Może pomóc stworzyć dobrą atmosferę." Podkreślił jednak także merytokrację: "Neymar zagra, jeśli będzie na to zasługiwał." Dla Neymara to ostatnia szansa. W wieku, w którym większość napastników gaśnie, musi udowodnić swoją sprawność i skupienie po latach niepowodzeń związanych z kontuzjami.
Konsekwencje wykraczają poza jednego gracza. Udany Neymar mógłby na nowo zdefiniować brazylijską drużynę, która nie wygrała Mistrzostw Świata od 2002 roku, łagodząc przytłaczającą presję na pokolenie z Viníciusem, Rodrygo i innymi. Dla Ancelottiego to strategiczny gamble – wykorzystanie geniuszu Neymara przy jednoczesnym osłanianiu zespołu przed jego nieprzewidywalnym stanem fizycznym i cyrkiem, który go często otacza. Turniej w 2026 roku oferuje ostateczną scenę do zamknięcia, czy to chwalebnego, czy tragicznego.
Po poznaniu swojego powołania reakcja Neymara mówiła wiele: "Już tam jestem, jestem tam," powiedział, płynąc łzami. Te słowa podsumowują podróż od nastoletniego fenomenu do naznaczonego bliznami weterana, gracza, który wycierpiał więcej niż większość w pogoni za największym trofeum piłkarskim. Gdy przygotowuje się do tego, co prawie na pewno będzie jego ostatnimi Mistrzostwami Świata, pozostaje pytanie: Czy czwarty raz przełamie schemat, czy klątwa napisze swoje najokrutniejsze rozdanie?
Na podstawie raportów z Marca.