Decyzja Thomasa Tuchela o włączeniu Ivana Toneya do najnowszej kadry Anglii, mimo że napastnik zagrał zaledwie pięć minut w swoim klubie w ostatnich tygodniach, wywołała gorącą debatę. Selekcjoner reprezentacji Anglii musiał odpowiedzieć na lawinę pytań podczas konferencji prasowej, ostatecznie wskazując na połączenie kwestii klimatycznych, kryzysu kontuzjowego i umiejętności Toneya w rzutach karnych jako siły napędowe kontrowersyjnego powołania.
Sezon Toneya nie jest prosty. Po odbyciu ośmiomiesięcznego zawieszenia za naruszenia przepisów dotyczących zakładów bukmacherskich, 28-latek wrócił do gry w Brentford, a następnie sfinalizował głośny transfer do saudyjskiego klubu Al-Ahli. Jego czas gry w Zatoce Perskiej był jednak ograniczony – w ciągu ostatniego miesiąca zaliczył zaledwie pięciominutowe wejście z ławki. Ten wyraźny brak meczowego rytmu zdziwił wielu obserwatorów, gdy jego nazwisko pojawiło się w 26-osobowej kadrze Tuchela na kluczowe nadchodzące mecze.
Odnosząc się do mediów, Tuchel nie unikał tematu. „Rozumiem zaskoczenie” – przyznał, a następnie przedstawił swoje uzasadnienie. „Przyjrzeliśmy się klimatowi, z jakim zmierzymy się w czerwcowych meczach, kontuzjom, z którymi się borykamy w linii ataku, oraz specyficznym wymaganiom piłki turniejowej, gdzie rzuty karne mogą zadecydować o wszystkim. Ivan spełnia kryteria, których inni nie spełniają”. Komentarze zostały sparafrazowane z konferencji prasowej, ale odzwierciedlają tok myślenia menedżera.
Czynnik klimatyczny jest szczególnie intrygujący. Anglia ma grać w krajach, gdzie temperatury mogą przekraczać 35°C, a Tuchel uważa, że fizyczność Toneya i doświadczenie w ligach o ciepłym klimacie dają mu przewagę. Grając w Arabii Saudyjskiej, Toney jest przyzwyczajony do ekstremalnych upałów, co może dać taktyczną przewagę w utrzymywaniu piłki i skutecznym pressingu, gdy inni mogą opaść z sił. Ta adaptacja środowiskowa, jak zdaje się obliczył Tuchel, przeważa nad ryzykiem braku ostatnich minut.
Problemy zdrowotne dodatkowo zmusiły Tuchela do działania. Z kapitanem Harrym Kanem zmagającym się z przewlekłym urazem kostki i Olliem Watkinsem wykluczonym z powodu naciągnięcia mięśnia dwugłowego uda, głębia składu Anglii na pozycji środkowego napastnika została poważnie wystawiona na próbę. Mimo że młodsi kandydaci, jak Liam Delap czy Dane Scarlett, wykazują obiecujące umiejętności, Tuchel postawił na sprawdzony międzynarodowy dorobek Toneya – cztery gole w sześciu meczach – oraz jego fizyczną obecność, która może zaniepokoić nawet najsolidniejsze obrony. Selekcjoner zdaje się przedkładać niezawodność w sytuacjach wysokiego napięcia nad aktualną formę.
Ekspertyza w rzutach karnych okazała się decydującym czynnikiem. Skuteczność Toneya w wykonywaniu „jedenastek” należy do najlepszych w światowym futbolu – wykorzystał 28 z 30 prób w piłce profesjonalnej, w tym ze stalowymi nerwami dla Anglii. Ponieważ wielkie turnieje często rozstrzygane są w seriach rzutów karnych, Tuchel nie zostawia niczego przypadkowi. „Jeśli dojdziemy do karnych w półfinale, chcę Ivana na tej liście” – powiedział rzekomo Tuchel swojemu sztabowi szkoleniowemu, według źródeł bliskich zgrupowaniu. Tego rodzaju wyspecjalizowane umiejętności są rzadkie i cenne.
Krytycy argumentują, że wybór zawodnika z tak małą ilością czasu gry w ostatnim czasie stanowi niebezpieczny precedens, podważając znaczenie formy klubowej. Komentatorzy wskazywali na takich graczy jak Dominic Solanke i Callum Wilson, którzy byli w doskonałej strzeleckiej dyspozycji, ale zostali pominięci. Jednak odpowiedź Tuchela na taką krytykę była typowo dosadna: „Wybieram piłkarzy za to, co mogą zrobić dla Anglii, a nie za to, co robią dla swoich klubów w innym systemie. Ivanowe cechy są unikalne i odpowiadają naszym bieżącym potrzebom.” Ta filozofia rezonuje z menedżerem znanym z przedkładania dopasowania taktycznego nad sentymenty.
Konsekwencje tej decyzji wykraczają poza boisko treningowe. Dla Toneya jest to ogromny wyraz zaufania, który może ożywić jego karierę i zwrócić uwagę czołowych europejskich klubów na jego dostępność. Dla Anglii sygnalizuje pragmatyczną zmianę pod wodzą Tuchela – taką, w której o powołaniach decydują konkretne warunki meczowe i scenariusze turniejowe, a nie tylko forma klubowa. Młodsi napastnicy kadry otrzymają również wyraźny sygnał: nic nie jest gwarantowane, a wyspecjalizowane atuty mogą przeważyć nad minutami spędzonymi na boisku.
Gdy reprezentacja Anglii przygotowuje się do eliminacji mistrzostw świata z Rumunią i Finlandią, wszystkie oczy będą zwrócone na ostrość treningową Toneya. Ryzyko jest oczywiste: jeśli będzie miał braki w szybkości, śmiały zakład Tuchela może spektakularnie się nie udać. Ale potencjalna nagroda – świeży, zmotywowany napastnik z unikalnymi narzędziami – może usprawiedliwić ten eksperyment. W świecie międzynarodowej piłki z wysoką stawką to właśnie takie nieoczekiwane decyzje oddzielają wielkich od dobrych.
Ostatecznie wybór Toneya przez Tuchela to wyrachowany zakład na naukę, strategię i instynkt przetrwania. Niemiecki taktyk nigdy nie bał się przeciwstawiać konwencjom, a kibice Anglii muszą teraz zaufać, że jego analiza danych klimatycznych, raportów kontuzjowych i statystyk rzutów karnych przyniesie efekty. Jeśli Toney strzeli gola lub wykorzysta ważny rzut karny, pięciominutowy występ zostanie zapomniany. Jeśli nie, pytania staną się tylko głośniejsze.
Na podstawie doniesień Sky Sports.