W miarę zbliżania się finału Ligi Konferencji w Lipsku, Oliver Glasner traktuje swoje pożegnanie z Crystal Palace jako misję przywrócenia tego, co klub stracił: miejsca w Lidze Europy. Ostatni mecz Austriaka w środowy wieczór przeciwko Rayo Vallecano niesie ciężar sezonu zdefiniowanego przez administracyjną niesprawiedliwość, a on chce, aby jego zawodnicy zdobyli nagrodę, która według nich słusznie im się należała.
Glasner, który potwierdził swoje odejście z końcem sezonu w styczniu, ujawnił, że drużyna zorganizowała dla niego prywatne pożegnanie w poniedziałek. W emocjonalnym przemówieniu wezwał ich do zwycięstwa nie tylko dla trofeum, ale także aby zapewnić sobie kwalifikację do Ligi Europy na następny sezon—miejsce, które odebrano Palace w tym roku. "Powiedziałem, że najlepsze byłoby wygranie jutrzejszego meczu, ponieważ wtedy zawodnicy graliby w Lidze Europy w przyszłym roku i dostalibyśmy to, co powinniśmy byli dostać w tym roku," powiedział Glasner dziennikarzom. Dodał, że oglądanie ich rywalizacji w tych rozgrywkach uczyniłoby go "naprawdę szczęśliwym," podkreślając nastawienie, które zaszczepił.
Degradacja wynikała z przepisów UEFA dotyczących wieloklubowej własności. John Textor, większościowy udziałowiec Palace, kontroluje również Lyon, a oba kluby zakwalifikowały się do Ligi Europy. UEFA uznała, że Textor posiada kontrolę nad oboma, zmuszając jeden do spadku do Ligi Konferencji. Palace, mimo wygrania Pucharu Anglii i uzyskania bezpośredniego wejścia, zostało zepchnięte do trzeciego poziomu rozgrywek. To była gorzka pigułka, a szansa na jej naprawienie jest teraz w zasięgu ręki.
Krajowa forma Palace pod wodzą Glasnera była historią odporności. Po zeszłorocznym triumfie w FA Cup rozpoczęli kampanię od pokonania Manchesteru City w Tarczy Wspólnoty. W Europie przeszli trudną ścieżkę Ligi Konferencji, aby dotrzeć do finału. Trzecie trofeum w 12 miesięcy zapisałoby nazwisko Glasnera w klubowej historii i dostarczyłoby namacalnego dowodu na kulturę zwycięstwa, którą pielęgnował.
Kapitan Dean Henderson odzwierciedlił waleczny duch menedżera, przyznając, że utrata Glasnera to "ogromna strata." Mówił o poprawionej więzi między zawodnikami a kibicami od czasu przybycia Glasnera: "Kiedy dołączyłem, wydawała się odległa. Zbudowaliśmy tę relację i może nam naprawdę pomóc jutrzejszej nocy." W kwestii kondycyjnej Adam Wharton i Chris Richards trenowali we wtorek, ale Glasner pozostał tajemniczy co do ich roli w wyjściowym składzie, pozostawiając Rayo Vallecano w niepewności.
Rayo Vallecano pod wodzą Iñigo Péreza to ostateczny słabszy zespół. Działając na około jednej piątej budżetu Palace, polegają na zbiorowym wysiłku i wyraźnej tożsamości wykuwanej w robotniczej dzielnicy Vallecas w Madrycie. Pérez nie unikał kontrastu, nazywając Palace "wymarzonym rywalem" i chwaląc ich wspólne cechy piłkarskie. "Poza porównaniami finansowymi musimy reprezentować Vallecas. Zachowanie naszej tożsamości będzie właściwym podejściem," powiedział.
Następstwo menedżerskie dodaje kolejną warstwę niepewności. Palace podobno celuje w Andoni Iraolę, odchodzącego menedżera Bournemouth, ale ma konkurencję ze strony AC Milan i Bayer Leverkusen. Jeśli Iraola odmówi, szef Lens Pierre Sage—który poprowadził francuską drużynę do drugiego miejsca w Ligue 1—jest solidnym planem B. Ktokolwiek przejmie, odziedziczy drużynę wyszkoloną w filozofii wysokiego pressingu Glasnera i kibiców głodnych kolejnych europejskich nocy.
Osobista mantra Glasnera—że sukces mierzy się wydobywaniem najlepszego z każdego zawodnika—przekształciła Palace ze średniaka w pretendenta do trofeów. Jego nadzieja, że jego były zespół pewnego dnia wygra Ligę Europy, nie jest próżnym marzeniem, ale odzwierciedleniem ustalonych standardów. "Stworzyliśmy mentalność, w której ostatecznie zawsze odnosimy sukcesy," powiedział, nie gwarantując corocznych trofeów, ale utrzymując, że fundament jest trwały.
Szacunkowo 15 000 kibiców Palace przybyło do Lipska, a replika trofeum jest wystawiona na lipskim Marktplatz. Prezes Steve Parish został zauważony, jak cieszy się przedmeczowym słońcem, spokojna postać pośród gorączki. Podróżujący wierni byli stałym źródłem energii podczas tej europejskiej przygody, a ich obecność może przechylić szalę w zaciętym finale.
Między bajkowym zakończeniem Glasnera stoi drużyna Rayo zdeterminowana, by napisać własną historię. Dla Péreza to szansa pokazania ducha hiszpańskiego futbolu na kontynentalnej scenie. Dla Palace chodzi o odkupienie i udowodnienie, że ich rodowód w Lidze Europy jest autentyczny. Niezależnie od wyniku, podróż klubu od administracyjnej porażki do finału jest historią odporności.
Końcowy gwizdek oznacza nie tylko koniec meczu, ale koniec ery. Odejście Glasnera, po którym nastąpi nowa nominacja, będzie głęboko odczuwalne. Ale jeśli jego zawodnicy posłuchają jego ostatniego wezwania, mogą dać mu idealne pożegnanie i przygotować się na jaśniejszą europejską przyszłość. Na podstawie doniesień Guardiana.
