To było marzenie scenarzysty na Metropolitano w niedzielę, gdy Antoine Griezmann, żywa legenda Atlético Madryt, dostarczył ostatni decydujący moment przed wierną publicznością. W swoim 500. występie dla klubu Francuz posłał precyzyjne dośrodkowanie, które Ademola Lookman skierował głową do siatki, dając jedynego gola w wygranym 1-0 meczu z Gironą. Ta asysta, jego 100. dla Los Colchoneros, była idealnym wykrzyknikiem w bogatej krajowej karierze, gdy Griezmann przygotowuje się do kontynuowania swojej podróży z Orlando w Stanach Zjednoczonych.
Miejsce Griezmanna w historii Atlético jest wyryte w kamieniu. Odejdzie jako najlepszy strzelec w historii klubu z 212 golami, liczbą górującą nad legendami przeszłości. W niedzielę po raz 500. założył koszulkę, co jest kamieniem milowym plasującym go na czwartym miejscu na liście występów, za nieskazitelnym Koke, Adelardo Rodríguezem i bramkarzem Janem Oblakiem. Jego gabinet trofeów obejmuje tytuł Ligi Europy w 2018 i finał Ligi Mistrzów w 2016, a także dwa wicemistrzostwa La Liga i finał Pucharu Króla. Był talizmanem najbardziej udanej ery Diego Simeone, łącząc kunszt z zaangażowaniem wojownika.
Sam mecz był mikrokosmosem znaczenia Griezmanna. Girona desperacko walcząca o przetrwanie sprawiła, że stawka była wysoka dla obu stron. W 22. minucie Griezmann otrzymał piłkę na lewym skrzydle, ocenił opcje i posłał podanie, które zignorowało ciasny kąt – idealnie zakręcone na głowę Lookmana. Asysta nie tylko przełamała impas, ale także ucieleśniała wizję i technikę, które zdefiniowały jego dekadę w Madrycie. Kilka minut wcześniej prawie sam zdobył gola, ale został zatrzymany przez spektakularną obronę Paulo Gazzanigę.
Osiągnięcie 100 asyst to wyczyn, którego dokonuje tylko garstka graczy w hiszpańskiej ekstraklasie, a zrobienie tego w jednym klubie wiele mówi. Kreatywność Griezmanna często pozostawała w cieniu w porównaniu z jego dorobkiem bramkowym, ale liczby nie kłamią – jest jednym z najbardziej kompletnych napastników współczesnego futbolu. Jego 100. asysta była także symboliczna dla jego ewolucji: niegdyś czysty strzelec, dojrzał do roli rozgrywającego zdolnego do rozmontowywania obrony z każdego miejsca na boisku.
Druga połowa była bardziej trzeźwiącym widowiskiem, gdy Girona rzuciła się do przodu w poszukiwaniu wyrównania. Atlético utrzymało się, ale Griezmann miał niewiele okazji do powiększenia swojego dorobku – zduszony desperacją gości i pragmatycznym ustawieniem Simeone. Było to przypomnienie, że futbol rzadko serwuje bajkowe zakończenia, ale końcowy gwizdek jedynie przygotował scenę dla innego rodzaju dramatu.
Przez 45 minut po meczu Metropolitano zamieniło się w katedrę wdzięczności. Klub przygotował ceremonię odpowiednią dla statusu Griezmanna: emocjonalną składankę wideo obejmującą lata triumfów, rozwinięcie gigantycznego transparentu z jego wizerunkiem oraz rundę honorową, która wyraźnie poruszyła zawodnika. Kibice, którzy kiedyś czuli się zdradzeni jego krótkim odejściem do Barcelony w 2019, teraz śpiewali jego imię z niepohamowaną pasją. To było, w każdym sensie, publiczne pojednanie i ostatni akt miłości.
To, że następny rozdział Francuza zostanie napisany w Orlando, jest faktem już wplecionym w narrację wieczoru. Przeprowadzka do Major League Soccer została potwierdzona, a program meczowy nawet odnosił się do niego jako 'le futur joueur d'Orlando.' Choć niektórzy mogą postrzegać MLS jako krok w dół, jest to zgodne z nowoczesnym trendem europejskich gwiazd przenoszących się do Stanów Zjednoczonych, aby zakończyć karierę na własnych warunkach. Dla Atlético oznacza to konieczność przestrojenia: klub musi zastąpić nie tylko strzelca, ale i duchowego lidera, podobnie jak miało to miejsce, gdy odeszli Gabi czy Diego Godín.
Griezmann pozostawia tożsamość nierozerwalnie związaną z Atlético Simeone: drużynę zbudowaną na determinacji, ale zdolną do momentów wzniosłego piękna, gdy on był na boisku. Jego więź z tłumem odrodziła się tak całkowicie, że wielu fanów prawdopodobnie przepłynie Atlantyk, aby zobaczyć go grającego jeszcze raz. Jego następny gol lub asysta nie będą liczone do statystyk w Madrycie, ale legenda będzie tylko rosnąć wraz z dystansem.
Dla Ligi jego odejście usuwa jedną z definiujących gwiazd – zawodnika, który jednym dotknięciem mógł zmienić układ sił w każdym meczu. Rywalizacja z Barceloną i Realem Madryt traci warstwę intrygi, a atrakcyjność ligi w Ameryce Północnej będzie teraz promować go w innym stroju. To strata dla hiszpańskiego futbolu, ale świadectwo trwałego uroku Griezmanna, że jego transfer traktowany jest jako międzynarodowa wiadomość.
Ostatecznie niedziela była o pożegnaniach. Griezmann zszedł z boiska Metropolitano po raz ostatni jako zawodnik Atlético, z podniesioną głową, gdy kultowe echo hymnu stadionu wciąż rozbrzmiewało. Jego 500. mecz, 100. asysta i ceremonia pożegnalna trwająca trzy kwadranse sprawiły, że nie było to zwykłe zwycięstwo nad Gironą. To był końcowy rozdział nowoczesnego klasyku. Na podstawie raportów z L'Equipe.
