Inter przedstawił miażdżące oświadczenie intencji na Stadio Olimpico w sobotę, demolując Lazio 3-0 w meczu, który służył jako ostateczna próba generalna przed zbliżającym się finałem Pucharu Włoch. Zaledwie cztery dni przed tym, jak obie strony zmierzą się ponownie z trofeum na szali, nowo koronowani mistrzowie Serie A pokazali, że nie mają zamiaru odpuszczać. Gole Lautaro Martíneza, Luki Sucicia i Henricha Mchitarjana poprowadziły Nerazzurrich do zwycięstwa, podczas gdy czerwona kartka Alessia Romagnoliego dopełniła nędznego wieczoru Biancocelestich.
Mecz praktycznie rozstrzygnął się w ciągu pierwszych dziesięciu minut. Lautaro, wciąż unoszący się na fali kolejnego triumfu w Scudetto, wykorzystał ospałą obronę i bez przeszkód uderzył z woleja po zaledwie sześciu minutach. To gol określił ton: Inter był ostrzejszy, bardziej głodny i bezlitosny w wykorzystywaniu biernego startu Lazio. Spadkobierca Mauro Icardiego nadal umacniał swoją legendę jako strzelca wielkich meczów, a jego wczesny gol osuszył energię z gospodarzy, którzy wydawali się nieprzygotowani na intensywność mistrzów.
Problemy Lazio pogłębiły się przed przerwą, gdy Sucic podwoił prowadzenie w 39. minucie oszałamiającym strzałem z dystansu. Pomocnik zebrał piłkę przed polem karnym i oddał precyzyjny strzał, który zostawił bramkarza Marco Mottę bezradnym. Gol ten podkreślił taktyczną wyższość Interu pod wodzą Cristiana Chivu, którego zespół kontrolował zarówno posiadanie piłki, jak i terytorium, czyniąc daremnymi próby odpowiedzi graczy Sarriego.
Punkt zwrotny nastąpił krótko przed godziną. Romagnoli, już na żółtej kartce za nieczysty wślizg na Yannim Bonnym, wpadł w kolejny faul, który sędzia Rosario Abisso początkowo ukarał tylko żółtą kartką. Jednak po obejrzeniu incydentu na monitorze przy linii bocznej, Abisso podniósł karę do bezpośredniej czerwonej kartki. VAR potwierdził powagę przewinienia, pozostawiając Lazio z dziesięcioma graczami i gasząc wszelkie nikłe nadzieje na comeback.
Osłabieni gospodarze zdołali stworzyć moment zagrożenia, gdy Taty Noslin zmusił André Onanę do ostrej interwencji po sprytnej wymianie podań z Boulaye'em Dią. Jednak defensywa Interu, dowodzona przez Francesco Acerbiego i Alessandro Bastoniego, pozostała nieugięta. Liczbowa przewaga tylko jeszcze bardziej obnażyła deficyty defensywne Lazio, a gracze Chivu bezwzględnie to wykorzystali. Mchitarjan dołożył trzeciego gola z opanowanym wykończeniem na kwadrans przed końcem, wieńcząc szybką kontrę, która rozniosła obronę Lazio w strzępy.
Nawet gdy mecz był już dawno rozstrzygnięty, Inter nadal atakował. Nastolatek Matteo Mosconi, któremu dano późny debiut w Serie A, był o włos od zdobycia czwartego gola, gdy jego strzał z ostrego kąta zmusił Mottę do dobrej interwencji. Bliski gol odzwierciedlił przepaść w klasie i pewności siebie między obiema drużynami.
Wynik ma ogromną wagę psychologiczną przed środowym finałem Pucharu Włoch na tym samym obiekcie. Ostatni raz, gdy te dwie drużyny spotkały się w krajowym finale pucharu, miał miejsce w 2000 roku, gdy dwumecz finałowy wygrało Lazio Svena-Görana Erikssona. Tym razem format to pojedyncze spotkanie, a przekonujący występ Interu sugeruje, że są miażdżącymi faworytami. Taktyczny plan Chivu — wysoki pressing, szybkie przejścia i kliniczne wykończenie — obnażył każdą słabość w systemie Sarriego.
Lazio będzie potrzebowało radykalnej odmiany, aby uniknąć powtórki. Sarri musi naprawić dezorganizację defensywną, która dała Lautaro czas i przestrzeń, oraz znaleźć sposób na ochronę pomocy przytłoczonej energią Interu. Nieobecność Romagnoliego będzie odczuwalna w lidze, ale pozostaje on uprawniony do gry w finale Pucharu Włoch, stawiając Sarriego przed dylematem kadrowym po tak błędnym występie. Derby della Capitale z Romą w przyszłym tygodniu wiszą w powietrzu, ale cała uwaga skupia się teraz na finale.
Dla Interu zwycięstwo przedłuża ich poścudetowską błogość. Chivu rotował kluczowymi graczami, ale nie zauważył spadku jakości, co jest złowróżbnym sygnałem dla przeciwników. Nerazzurri skupiają się teraz na domowym meczu z Veroną, zanim wrócą do Rzymu na finał. Ich gablota na trofea zawiera już tytuł mistrza Serie A; Puchar Włoch ukoronowałby niezwykłą kampanię.
Historia uczy, że forma ligowa często przekłada się na sukces w pucharze, a dowody były wyraźne na Olimpico. Triumf Interu w pierwszym z tych dwóch spotkań w stolicy był brutalnym przypomnieniem o ich przewadze. Lazio musi teraz znaleźć odpowiedzi nie tylko w taktyce, ale także w mentalności, jeśli chce odwrócić narrację, którą sam Sarri nazwał "strzałem ostrzegawczym". Na podstawie raportu z Tuttosport.com - Calcio.
