Po wygaśnięciu kontraktu Dusana Vlahovicia i odejściu z Juventusu jako wolny agent, Bianconeri stają w obliczu kryzysu w ataku, który wymaga pilnego rozwiązania. Odejście Serba nie tylko pozbawiło drużynę niezawodnego strzelca, ale także ujawniło brak głębi w linii ataku. Jednak wśród niepewności pojawia się znajome nazwisko: Randal Kolo Muani, francuski napastnik, którego wcześniejszy pobyt w Turynie pozostawił trwałe wrażenie. Dążenie klubu do jego pozyskania komplikuje teraz nowa konkurencja z zagranicy.
Historia Kolo Muaniego z Juventusem jest krótka, ale błyskotliwa. Podczas swojego wypożyczenia w sezonie 2025-26 wystąpił 22 razy w Serie A i Klubowych Mistrzostwach Świata, zdobywając 10 bramek i trzy asysty. Jego ruch, gra kombinacyjna i wykończenie w kluczowych momentach sprawiły, że szybko stał się ulubieńcem fanów. Ten poziom gry jest dokładnie tym, czego Bianconeri desperacko potrzebują, zwłaszcza po luce pozostawionej przez Vlahovicia. Nie jest tajemnicą, że Juventus próbował go ponownie pozyskać latem, ale negocjacje z Paris Saint-Germain załamały się. Teraz, z pełnym oknem transferowym, klub przygotowuje kolejną ofensywę.
Krajobraz się jednak zmienił. Galatasaray, świeżo po utracie Mauro Icardiego na rzecz wolnego agenta, wkroczyło do gry z poważnymi zamiarami. Tureckie media donoszą, że mistrzowie Super Lig aktywnie poszukują wzmocnień w ataku, nawet pomimo że Victor Osimhen już prowadzi linię ataku. Atut Galatasaray jest wieloaspektowy: mogą zaoferować gwarantowaną grę w Lidze Mistrzów, gorącą atmosferę na Rams Park oraz perspektywę walki o wiele trofeów. Dla zawodnika, którego niedawny pobyt w Tottenhamie był rozczarowaniem, szansa na regularne występy w najważniejszych europejskich rozgrywkach ma ogromne znaczenie.
Paris Saint-Germain jest jasne w swoim stanowisku. Po dużych inwestycjach w Kolo Muaniego po jego przełomie we Eintrachcie Frankfurt, są teraz gotowi zminimalizować straty. Wycena, jak podają źródła, wynosi od 25 do 30 milionów euro – kwota, która wydaje się rozsądna, biorąc pod uwagę jego kontrakt do 2028 roku, ale także odzwierciedla jego rozczarowujące wypożyczenie do Spurs. W Anglii zdobył zaledwie jednego gola w Premier League w 30 występach, choć cztery bramki w Lidze Mistrzów w dziewięciu meczach sugerowały jego potencjał na większych scenach. Gotowość PSG do sprzedaży z relatywnym rabatem jest zarówno błogosławieństwem, jak i ostrzeżeniem: sugeruje, że postrzegają zawodnika jako zbędnego, ale także otwiera drzwi dla klubów takich jak Juventus i Galatasaray do negocjacji.
Potrzeby Juventusu nie można przecenić. Produkcja ofensywna w zeszłym sezonie była niespójna, a odejście Vlahovicia bez opłaty zwiększa presję finansową i sportową, aby ten transfer się powiódł. Kolo Muani to znana wielkość, ktoś już dostosowany do taktycznych wymagań Massimiliano Allegriego. Co więcej, jego wiek – 27 lat – oznacza, że zbliża się do szczytu kariery. Jednak brak klubu w Lidze Mistrzów wisi jako potencjalna przeszkoda. Bianconeri mogą zaproponować długoterminowy projekt zbudowany wokół niego, ale bez natychmiastowego uroku europejskich nocy działają z jedną ręką związaną z tyłu.
Nieoczekiwane zainteresowanie Galatasaray dodaje taktycznej warstwy do sagi. Ambicja tureckiego klubu była widoczna w ostatnich oknach transferowych – pozyskali nazwiska takie jak Osimhen i są gotowi dalej inwestować. Dołączenie Kolo Muaniego zapewniłoby im potężny duet w ataku, odciążając nigeryjską gwiazdę. Co ważne, z punktu widzenia PSG, sprzedaż do Galatasaray może być prostsza: mniej historycznych rywalizacji i prosta transakcja gotówkowa mogą przemówić do paryskich hierarchów.
Juventus jednak nie polega wyłącznie na Kolo Muanim. Doniesienia wskazują, że bacznie obserwują Alexandra Sørlotha z Atlético Madryt jako alternatywę. Norweg, który odnalazł się w Hiszpanii po wędrownych etapach, oferuje inny profil: fizycznego napastnika do gry tyłem do bramki. Jednak sentymentalny i praktyczny pociąg Kolo Muaniego jest oczywisty. Jego pobyt w Turynie udowodnił, że dobrze radzi sobie we włoskiej lidze, a jego chemia z zespołem była autentyczna. Dział rekrutacji klubu musi rozważyć koszty wojny licytacyjnej przeciwko ryzyku całkowitej porażki.
Dla samego zawodnika ta decyzja ma znaczenie dla całej kariery. Powrót do Juventusu oferowałby łuk odkupienia i szansę na stanie się centralną postacią, jaką był we Frankfurcie. Galatasaray z kolei zapewniłoby nowe środowisko z mniejszą presją na natychmiastowe powtórzenie dawnych sukcesów, otoczone sprawdzonymi zwycięzcami. Jego doświadczenie w Tottenhamie, gdzie rzadko znajdował rytm w bezwzględnym tempie Premier League, może skierować go do ligi i klubu, w którym już udowodnił swoją wartość.
Kwestie finansowe również odegrają rolę. Żądana cena PSG wynosząca 25-30 milionów euro nie jest trywialna, ale dla obu klubów – Juventusu i Galatasaray – mieści się w granicach możliwości, zwłaszcza jeśli zostanie skonstruowana z dodatkami uzależnionymi od wyników. Mistrzowie Ligue 1 są zmotywowanymi sprzedawcami, a ich gotowość do negocjacji może obniżyć cenę jeszcze bardziej. Juventus, po stracie Vlahovicia za darmo, nie może pozwolić sobie na kolejny błąd na rynku. Pozyskanie Kolo Muaniego po obniżonej cenie byłoby sprytnym posunięciem, ale tylko jeśli uda im się sfinalizować transakcję szybko.
Nadchodzące tygodnie będą kluczowe. Ponieważ okno transferowe jest oficjalnie otwarte, pośrednicy pracują za kulisami, aby znaleźć rozwiązanie satysfakcjonujące wszystkie strony. Dla fanów Juventusu powrót Kolo Muaniego byłby czymś więcej niż tylko transferem – byłby oświadczeniem, że klub pozostaje ambitny pomimo niedawnych niepowodzeń. Pojawienie się Galatasaray jako konkurenta tylko zwiększa dramaturgię, zapewniając, że ta historia będzie dominować w nagłówkach przez cały czerwiec.
Ostatecznie wynik może sprowadzać się do tego, gdzie Kolo Muani wierzy, że może najlepiej ożywić swoją karierę. Jego czas w czarno-białych barwach był krótki, ale słodki; drugi rozdział może być jeszcze słodszy. Tymczasem giganci Süper Lig oferują inną przygodę. Podczas gdy negocjacje trwają, jedno jest jasne: Juventus musi działać zdecydowanie, albo ryzykować utratę kolejnego celu na rzecz rywala z lepszymi perspektywami krótkoterminowymi.
Na podstawie raportów Tuttosport.