Była gwiazda Formuły 1 Mark Webber wyraził swój głęboki podziw dla zmarłego Alessandro Zanardiego, legendarnego kierowcy, który został mistrzem paraolimpijskim po pokonaniu druzgocących obrażeń. Webber zastanawiał się nad niezwykłą drogą Zanardiego, podkreślając jego ogromne serce, niezachwianego ducha i charakterystyczny uśmiech, który wnosił do każdego wyzwania.
Kariera Zanardiego obejmowała wiele serii wyścigowych najwyższej klasy. Ścigał się w Formule 1 z zespołami takimi jak Lotus, a później odniósł wielki sukces w IndyCar. Krótki powrót do F1 z Williamsem w 1999 roku został naznaczony strasznym wypadkiem w Niemczech w 2001 roku, który fundamentalnie zmienił bieg jego życia. Ta tragedia jednak stworzyła podwaliny pod jego niesamowitą przemianę w złotego medalistę paraolimpijskiego, osiągnięcie, które Webber opisuje jako potężne źródło inspiracji dla całego świata sportu.
Webber podkreślił, że Zanardi był nie tylko genialnym rywalem, ale także wyjątkowo ciepłą osobą. Przypomniał sobie mocny moment podczas ceremonii Autosport Awards, gdzie Zanardi otrzymał jedną z najgłośniejszych owacji na stojąco, jakie Webber kiedykolwiek widział. Miało to miejsce, gdy Zanardi prowadził BMW za pomocą sterowania ręcznego, co było dowodem jego umiejętności adaptacyjnych.
Australijski kierowca porównał odporność Zanardiego z odpornością swoich przyjaciół z sił specjalnych, którzy również stracili kończyny. Webber był uderzony graniczącą z uporem determinacją Zanardiego do znalezienia drogi powrotnej do kokpitu. Opisał sposób myślenia Zanardiego jako nieustanne rozwiązywanie problemów: identyfikowanie wyzwania, szukanie rozwiązania technologicznego i po prostu domaganie się, aby postawiono go z powrotem na torze wyścigowym.
Webber przyznał, jak ogromną trudność psychiczną i fizyczną napotkał Zanardi, rywalizując na wysokim poziomie tylko za pomocą rąk. Podkreślił, że choć nikt nie mógł w pełni pojąć wymaganej siły psychicznej, było jasne, że Zanardi musiał zaakceptować swoją nową rzeczywistość, a następnie przesuwać granice tego, co możliwe. Jego celem było zbliżenie się do osiągów, które kiedyś uzyskiwał przy pełnej sprawności ruchowej, pilotując samochód do absolutnych granic dzięki sile górnej części ciała i sile woli.
To zaakceptowanie i późniejszy pęd do doskonałości, według Webbera, było "absolutnie niesamowitym osiągnięciem." Dziedzictwo Zanardiego, zapamiętane przez jego rówieśników, to niezwykła odwaga, pozytywne nastawienie w obliczu ogromnych przeciwności i trwały wpływ, który sięgał daleko poza tor wyścigowy, w sferę ludzkiej inspiracji.
Na podstawie raportowania z Чемпионат.com.