Niezwykła historia Mjällby AIF zyskała kolejny chwalebny rozdział w czwartek, gdy podnieśli Puchar Szwecji po ciężko wywalczonym zwycięstwie 2-1 nad Hammarby IF. Triumf następuje zaledwie sześć miesięcy po tym, jak klub zaskoczył szwedzki futbol, zdobywając tytuł Allsvenskan, umacniając swoją pozycję jako najbardziej przekonującego słabszego w kraju.
Pochodzący z małej, byłej wioski rybackiej w południowej Szwecji, Mjällby operuje z 12. największym budżetem w najwyższej lidze. Ich sukces ligowy z zeszłego października przeczył wszelkiej logice, zwracając uwagę całej Europy. Teraz to zwycięstwo pucharowe potwierdza, że ich wzrost nie jest dziełem przypadku.
W finale zmierzyli się z Hammarby, drużyną, która w zeszłym roku zajęła drugie miejsce w lidze i obecnie znajduje się na tej samej pozycji po siedmiu rundach nowego sezonu. Mjällby natomiast miało wolniejszy start i zajmuje szóste miejsce, co sprawiło, że spotkanie było prawdziwym testem ich hartu ducha.
Mjällby objęło prowadzenie w 19. minucie za sprawą Elliota Strouda, jednej z kluczowych postaci z kampanii mistrzowskiej. Pomocnik, który w zeszłym roku był instrumentalny dzięki swoim biegom i kreatywności, pokazał swoją mentalność wielkich meczów, zdobywając bramkę wcześnie i wyprowadzając swoją drużynę na prowadzenie.
Prowadzenie było jednak krótkotrwałe. Hammarby odpowiedziało niemal natychmiast, gdy Paulos Abraham wyrównał w 22. minucie, wprowadzając nowe napięcie do rywalizacji. Szybkie wyrównanie groziło wybiciem Mjällby z rytmu, ale mistrzowie zachowali spokój.
Tuż przed gwizdkiem na przerwę Jacob Bergstrom przywrócił prowadzenie Mjällby. Napastnik, który był kolejnym ważnym trybem w niezapomnianej kampanii z zeszłego sezonu, zdobył zwycięskiego gola. Jego trafienie w 45. minucie okazało się ostatnim słowem, ponieważ druga połowa nie przyniosła już bramek.
Choć relacja z meczu nie opisuje wydarzeń z drugiej połowy, wynik wskazuje na odporną defensywę Mjällby. W obliczu Hammarby, które jest jednym z najskuteczniejszych ataków w lidze w tym sezonie, utrzymali się, aby zdobyć puchar.
Dla osób związanych z klubem uczucie musi być mieszanką niedowierzania i ogromnej dumy. „Wygrać ligę z takimi środkami, jakie mamy, było wyjątkowe, ale zdobyć puchar tak szybko potem to jak sen” – tak kibic Mjällby mógłby podsumować nastroje. Poczucie baśni rozwijającej się w czasie rzeczywistym jest wyczuwalne.
To zwycięstwo to drugie wielkie trofeum Mjällby w niecałe pół roku. Dla klubu o ich statusie gromadzenie sreber w takim tempie jest prawie niespotykane. Podkreśla szerszą narrację o konkurencyjności w szwedzkim futbolu, gdzie mądre transfery i duch zespołu mogą przezwyciężyć różnice finansowe.
Choć krajowy puchar nie zawsze gwarantuje europejskie puchary, to zwycięstwo dodatkowo umacnia pozycję Mjällby jako siły w szwedzkim futbolu. Co ważniejsze, wrywa tę grupę graczy w folklor, dowodząc, że zeszłoroczny triumf ligowy nie był jednorazowym cudem.
W miarę postępu sezonu Allsvenskan Mjällby będzie dążyć do przełożenia tego pucharowego sukcesu na formę ligową. Zajmując szóste miejsce, mają straty do nadrobienia, ale z wiarą i rozpędem po czwartkowym triumfie, wspinaczka w tabeli jest realistycznym celem.
Baśń trwa dalej dla małego klubu z wielkim sercem. Ze starych doków rybackich na narodową scenę, podróż Mjällby jest dowodem na nieprzewidywalne piękno futbolu. Na podstawie doniesień L'Equipe.
