Włoska Federacja Piłkarska (FIGC) znajduje się na rozdrożu, a wybory prezydenckie 22 czerwca mają ogromne znaczenie dla przyszłości reprezentacji mężczyzn. Giovanni Malagò, były szef Włoskiego Komitetu Olimpijskiego (CONI) i czołowy kandydat na lidera FIGC, wykorzystał swoją platformę w Sky, aby uciszyć rosnącą machinę plotek wokół następnego commissario tecnico. Jego przesłanie było jednoznaczne: skupić się na instytucjonalnym resetowaniu, a nie na indywidualnych nazwiskach.
Komentarze Malagò pojawiają się po tym, co nazwał 'disastro di Zenica' – katastrofalnej nocy, podczas której nadzieje Włoch na awans do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2026 rozwiały się, a szerzej, reprezentacja narodowa zniknęła z międzynarodowej sceny piłkarskiej. Porażka w Bośni i Hercegowinie była kolejnym punktem kulminacyjnym dla narodu, który opuścił Mistrzostwa Świata w 2018 i 2022 roku, a teraz stoi w obliczu długiego okresu wygnania. Wobec nieobecności Azzurrich na światowej scenie, presja na wybór odpowiedniego trenera nigdy nie była wyższa.
„Uważam, że tylko nieodpowiedzialna osoba mogłaby dziś coś zapowiadać” – powiedział Malagò stacji Sky. „Musimy mieć wynik wyborów i zrozumieć dostępność. Co do jednego nie mam wątpliwości: jeśli wezmę na siebie ten ciężar i zaszczyt, to powinien to być ktoś, kto podejmie ścieżkę, gdzie wszyscy muszą stanąć na wysokości zadania.” Uwagi te były bezpośrednim odrzuceniem mediów, które łączą zarówno Claudio Ranieriego, jak i Antonio Conte z tą rolą, przy czym ten ostatni ma opuścić Napoli pod koniec sezonu.
Ranieri, ukochany 74-latek, który słynnie poprowadził Leicester City do tytułu Premier League i niedawno prowadził Cagliari, pozostaje sentymentalnym faworytem wśród wielu tifosi. Conte natomiast to sprawdzony zwycięzca, który przekształcił Juventus i Inter Mediolan przed swoją kadencją w Napoli, ale jego skoncentrowany na klubie, intensywny styl może nie pasować do długoterminowego projektu, który widzi Malagò. Kandydat FIGC podkreślił, że następnego trenera nie można oceniać „normalnymi kryteriami, jakie trener mógłby stosować na rynku klubowym”, co wskazuje na pragnienie kogoś zaangażowanego w odbudowę od podstaw.
Ten projekt reprezentacji narodowej to nie tylko znalezienie głównego trenera; chodzi o wskrzeszenie kultury piłkarskiej, która nie spełniała oczekiwań na światowej scenie. Kolejne nieudane kwalifikacje Włoch do Mistrzostw Świata ujawniły problemy strukturalne, od rozwoju młodzieży po przejście talentów do seniorskiej kadry. Ktokolwiek przejmie stery, będzie musiał pracować z pokoleniem zawodników, którzy jeszcze nie udowodnili się w wielkich turniejach, co czyni tę rolę długoterminowym zobowiązaniem, a nie szybką naprawą.
Przyszłość polityczna samego Malagò dodaje kolejną warstwę niepewności. Klauzula okresu karencji, która mogłaby go zdyskwalifikować, była przedmiotem dyskusji, ale on odrzucił te obawy, stwierdzając: „Fakty są jasne z wielu punktów widzenia”. Jeśli zostanie wybrany, natychmiast stanie przed decyzją o wyborze następnego CT – wyborem, który może zdefiniować jego prezydenturę i trajektorię włoskiej piłki nożnej na następny cykl.
Poza piłką męską, Malagò wspomniał również o rozwoju piłki kobiecej we Włoszech, nazywając ją „ruchem wielkiego wzrostu i wielkiej osobowości”. Podkreślił obowiązek przyciągania interesariuszy i poszerzania publiczności, sugerując, że jego agenda FIGC obejmie silne wsparcie dla widoczności i inwestycji w kobiecą piłkę. To podwójne skupienie odzwierciedla współczesne wymagania stawiane prezesowi federacji, ale bezpośrednim priorytetem pozostaje naprawa seniorskiej reprezentacji mężczyzn.
W miarę zbliżania się wyborów FIGC, hałas wokół potencjalnych trenerów będzie tylko narastać. Jednak interwencja Malagò służy jako przypomnienie, że proces zaczyna się od zarządzania, a nie plotek. Jego nacisk na podejście zorientowane na projekt sugeruje, że efektowne nazwiska mogą nie wystarczyć; nowe kierownictwo FIGC będzie wymagać transformacji kulturowej, która wpisuje się w zrównoważoną wizję.
Włoska piłka nożna czeka teraz na 22 czerwca, kiedy to zostanie wybrany nowy prezes FIGC i będzie można rozpocząć prawdziwą pracę. W międzyczasie nazwiska Conte i Ranieriego będą krążyć, ale ich los zależy od kandydata, który jasno dał do zrozumienia, że cierpliwość i planowanie zwyciężą nad pośpiechem. Katastrofy w Zenicy nie można cofnąć, ale reakcja na nią ukształtuje tożsamość piłkarską Włoch na lata.
Na podstawie raportów Tuttosport.