26-osobowa kadra Arabii Saudyjskiej na zbliżające się Mistrzostwa Świata, które odbędą się od 11 czerwca do 19 lipca, zawiera uderzającą anomalię: Saud Abdulhamid jest jedynym wybranym zawodnikiem, który gra poza granicami królestwa. Prawy obrońca, obecnie wypożyczony z AS Roma do RC Lens, stanowi jedyny wyjątek w grupie, która w pozostałej części pochodzi wyłącznie z saudyjskiej ligi krajowej. Taki nietypowy skład podkreśla głębokie zaangażowanie kraju w rozwój własnej ligi, jednocześnie rodząc pytania o międzynarodowe doświadczenie jego reprezentantów.
Ogłoszenie składu w poniedziałek od razu zwróciło uwagę na koncentrację lokalnych talentów. Wszyscy oprócz jednego gracze reprezentują kluby Saudi Pro League, a nawet drugi poziom krajowego futbolu jest reprezentowany przez bramkarza Mohammeda al-Owaisa, który gra dla Al Ula w Saudi Second Division. Taka jednostronna kompozycja podkreśla zarówno sukces saudyjskiego projektu krajowego, jak i ograniczony eksport piłkarzy reprezentacji narodowej do najlepszych europejskich lig. W czasach, gdy wiele czołowych reprezentacji narodowych ma większość składu z elitarnych klubów zagranicznych, podejście Arabii Saudyjskiej jest śmiałym stwierdzeniem samodzielności.
Podróż Abdulhamida oferuje rzadką europejską historię. Po przeprowadzce do Romy w 2023 roku 24-latek miał trudności z regularną grą w Serie A, co skłoniło go do wypożyczenia do Lens zeszłego lata. Klub z Ligue 1 wynegocjował opcję wykupu saudyjskiego reprezentanta, klauzulę, która może sprawić, że transfer stanie się stały, jeśli zrobi wrażenie we Francji. Na razie jego obecność w składzie na Mundial przypomina, że saudyjskie talenty mogą rywalizować za granicą – ale także, że takie przykłady są nieliczne. Jego adaptacja do francuskiej gry, która wymaga zarówno technicznej finezji, jak i fizyczności, może być kluczowym atutem, gdy Arabia Saudyjska zmierzy się z elitarnymi przeciwnikami.
Szerszy kontekst saudyjskiego futbolu rozjaśnia znaczenie tego składu. Saudi Pro League agresywnie pozyskiwała globalne gwiazdy w ostatnich oknach transferowych, jednak rdzeń reprezentacji narodowej pozostaje w dużej mierze nietknięty przez wymagania europejskiego futbolu. To podejście skoncentrowane na kraju przyniosło mieszane rezultaty na światowej scenie: szczyt w postaci historycznego zwycięstwa 2-1 nad ostatecznym mistrzem Argentyną podczas Mistrzostw Świata 2022 został przyćmiony późniejszym odpadnięciem w fazie grupowej. Ten turniej udowodnił, że dobrze zorganizowany, rodzimy skład może walczyć ponad swoje możliwości, ale pozostają pytania, czy pułap nie jest ograniczony bez regularnej dawki ekspozycji na europejskim najwyższym poziomie.
Zmiana trenera dodaje kolejną warstwę intrygi. Hervé Renard, charyzmatyczny Francuz, który zaplanował zwycięstwo nad Argentyną, odszedł w 2023 roku, by objąć francuską reprezentację kobiet. Po krótkim okresie tymczasowym, w kwietniu mianowano Georgiosa Donisa, aby poprowadził Zielone Sokoły przez Mundial. Donis, który wcześniej trenował w Grecji, na Cyprze i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, dobrze zna kulturę piłkarską regionu. Jednak przystąpienie do Mistrzostw Świata z niewielkim czasem na przygotowania to trudne zadanie. Grecki taktyk musi szybko zaszczepić swoją filozofię, opierając się na rdzeniu zbudowanym przez Renarda.
Arabia Saudyjska została umieszczona w Grupie H wraz z Republiką Zielonego Przylądka, Hiszpanią i Urugwajem. Terminarz prezentuje strome wyzwanie: Republika Zielonego Przylądka może być postrzegana jako najłatwiejszy przeciwnik, ale w ostatnich turniejach okazała się trudna. Hiszpania, globalna potęga, będzie dominować w posiadaniu piłki i dyktować tempo, wymagając stałej koncentracji od saudyjskiej obrony. Urugwaj, z potężną linią ataku prowadzoną przez doświadczone gwiazdy, przetestuje odporność defensywy Donisa. Aby awansować, Arabia Saudyjska będzie musiała prawdopodobnie pokonać Republikę Zielonego Przylądka i zdobyć przynajmniej remis w jednym z pozostałych dwóch meczów – co jest trudnym zadaniem, biorąc pod uwagę dysproporcję talentów grających w Europie w przeciwnych składach.
Rola Abdulhamida staje się w tym kontekście kluczowa. Jako jedyny zawodnik przyzwyczajony do tempa i taktyki europejskiego futbolu na co dzień, może być istotnym ogniwem w przekazywaniu instrukcji Donisa przeciwko wysoko wykwalifikowanym przeciwnikom. Jego doświadczenie w Lens, gdzie mierzył się z takimi drużynami jak Paris Saint-Germain i rozwijał swoje umiejętności defensywne w taktycznej lidze, może zapewnić dodatkowy wymiar, gdy Arabia Saudyjska będzie się okopywać przeciwko tiki-tace Hiszpanii lub nieustannemu pressingowi Urugwaju. Zdolność prawego obrońcy do czytania gry i szybkiego przechodzenia z obrony do ataku może odzwierciedlać cechy, które uczyniły go jednym z nielicznych, którzy wyrwali się z ligi krajowej.
Poleganie składu na zawodnikach z ligi krajowej rodzi również pytania taktyczne. Choć Saudi Pro League podniosła jakość, intensywność fazy grupowej Mistrzostw Świata to inna para kaloszy. Zawodnicy, którzy nie sprawdzali się regularnie przeciwko najlepszym w Lidze Mistrzów lub pięciu najlepszych ligach europejskich, mogą odczuć ten skok jako szok. Nie należy umniejszać oczywistym umiejętnościom technicznym w saudyjskiej kadrze – gracze tacy jak Salem Al-Dawsari, który strzelił zwycięskiego gola przeciwko Argentynie, pozostają zabójczy – ale brak zróżnicowanych środowisk klubowych może okazać się przeszkodą w dostosowaniu się do różnych stylów Hiszpanii i Urugwaju. Nie można jednak lekceważyć spójności wynikającej z przeważająco krajowego składu. Wielu z tych zawodników dorastało razem i wypracowało wzajemne zrozumienie, którego często brakuje zagranicznym, niespójnym kadrom. Pod rządami Renarda ta jedność została przekuta w uparty blok defensywny i szybkie przejścia. Donis będzie miał nadzieję wykorzystać tego samego ducha.
Patrząc na turniej jako całość, szanse Arabii Saudyjskiej zależą od tego, czy uda się odtworzyć magię z 2022 roku, jednocześnie rozwiązując problemy, które doprowadziły do wczesnego odpadnięcia. Obecność gracza takiego jak Abdulhamid wskazuje na mały, ale znaczący krok w kierunku zasypania przepaści między futbolem krajowym a europejskim. Jeśli będzie w stanie przenieść swoją klubową formę na arenie międzynarodowej, Zielone Sokoły mogą po raz kolejny przeciwstawić się oczekiwaniom. W miarę zbliżania się Mistrzostw Świata, wszystkie oczy będą zwrócone na to, jak Donis uformuje skład, który jest zarówno znajomy, jak i nieco nieznany. Jedyny gracz z Europy jest symbolem ewoluującej piłkarskiej tożsamości Arabii Saudyjskiej – takiej, która odniosła sukces na arenie krajowej, ale wciąż szuka potwierdzenia na światowej scenie. To, czy ten wyjątek stanie się trendem w przyszłych turniejach, zależy od tego, jak Abdulhamid i jego koledzy z drużyny poradzą sobie w nadchodzących tygodniach.
Na podstawie doniesień L'Equipe.
