W oszałamiającej niespodziance finału pucharu, drugoligowa drużyna Torreense po raz pierwszy w swojej 109-letniej historii zdobyła Puchar Portugalii, pokonując w niedzielę broniącego tytułu Sporting Lizbona 2-1 po dogrywce. Późny rzut karny wykonany przez reprezentanta Republiki Zielonego Przylądka, obrońcę Stopirę, przypieczętował historyczne zwycięstwo, które nie tylko zakończyło posuchę trofeów sięgającą założenia klubu w 1914 roku, ale także zapewniło miejsce w przyszłorocznej Lidze Europy.
Mecz rozpoczął się eksplozywnie, gdy Kevin Zohi już po trzech minutach wyprowadził Torreense na prowadzenie. Urodzony we Francji napastnik dopadł do luźnej piłki w polu karnym i umieścił ją obok bramkarza Sportingu Antonio Adána, uciszając kibiców zdecydowanie faworyzowanej lizbońskiej drużyny. Wczesne prowadzenie Torreense nadało ton napiętej, taktycznej walce, w której underdog bronił się zaciekle i groźnie kontratakował.
Sporting, który po zeszłorocznym triumfie w pucharze szukał drugiego z rzędu zwycięstwa w tych rozgrywkach, dominował w posiadaniu piłki, ale miał trudności z przełamaniem zdyscyplinowanej niskiej obrony Torreense. Ich wysiłki zostały w końcu nagrodzone na początku drugiej połowy, kiedy hiszpański napastnik Luis Suarez — nie mylić z urugwajską legendą — wyrównał wynik. Gol przywrócił równowagę i zdawał się przesuwać impet w stronę ciężkiej wagi Primeira Liga.
Obie drużyny miały szanse na rozstrzygnięcie w regulaminowym czasie, ale mecz przeciągnął się do dogrywki. Decydujący moment nadszedł w 98. minucie, kiedy Maximiliano Araujo, urugwajski lewy obrońca Sportingu, został uznany za faulującego napastnika Torreense w polu karnym. Sędzia wskazał na wapno i pokazał czerwoną kartkę, redukując Sporting do dziesięciu zawodników i dając Torreense złotą okazję.
Stopira podszedł i chłodno wykorzystał rzut karny, posyłając Adána w złą stronę, wywołując dziką radość wśród zawodników Torreense i ich małej, ale głośnej grupy kibiców. Gol był słuszną nagrodą dla drużyny, która walczyła przez kilka rund z rywalami z najwyższej klasy rozgrywkowej i uosabiała magię piłki pucharowej.
Dla Torreense ten triumf znaczy znacznie więcej niż puchar. Klub z Torres Vedras, miasta 25 mil na północ od Lizbony, gra na stadionie o pojemności zaledwie 2500 miejsc — daleko mu do blasku José Alvalade czy Estádio da Luz. Ich jedyny wcześniejszy występ w finale pucharu miał miejsce w 1956 roku, kiedy przegrali z Porto. Teraz, 67 lat później, zapisali się w historii portugalskiego futbolu.
Zwycięstwo niesie również znaczące nagrody finansowe i sportowe. Kwalifikacja do Ligi Europy UEFA przyniesie lukratywne dochody i szansę sprawdzenia się z europejskimi rywalami, co jest niewyobrażalną perspektywą dla klubu, który większość swojego istnienia spędził w niższych ligach portugalskiego futbolu. Może to przyspieszyć ich rozwój i przyciągnąć nowe talenty.
Co więcej, jak w bajce, Torreense wciąż ma szansę na awans do Primeira Liga. W czwartek zmierzą się z Casa Pia w rewanżowym meczu barażowym o awans, gdzie po pierwszym meczu jest 0-0. Zwycięstwo ukoronowałoby niezwykły sezon podwójną radością — grą w najwyższej lidze i europejskich pucharach.
Dla Sportingu porażka jest gorzką pigułką do przełknięcia. Po zajęciu drugiego miejsca w lidze i posiadaniu drużyny pełnej gwiazd, byli zdecydowanymi faworytami. Porażka odbiera im szansę obrony tytułu pucharowego i kończy obiecującą kampanię w rozczarowujący sposób. Trener Rúben Amorim będzie musiał odpowiedzieć na pytania o niemoc swojej drużyny w przełamaniu odpornego rywala i kosztowny brak dyscypliny w dogrywce.
Dramat czerwonej kartki Araujo i zwycięskiego karnego Stopiry będzie powtarzany przez lata, umacniając ten finał jako jedną z największych sensacji w historii Pucharu Portugalii. Nawiązuje to do podobnych historii Dawida z Goliatem w historii tych rozgrywek i sprawia, że nazwa Torreense zostanie zapamiętana obok tych legendarnych underdogów.
Patrząc w przyszłość, natychmiastowe skupienie Torreense przenosi się na baraż o awans. Balansowanie między euforią związaną z wygraniem pucharu a potrzebą zapewnienia sobie miejsca w najwyższej lidze wystawi na próbę mentalność zespołu, ale impet z tego zwycięstwa może okazać się decydujący. Cokolwiek się stanie, ten sezon już zmienił tożsamość klubu z drugoligowych przeciętniaków na narodowych bohaterów.
Na podstawie raportów BBC Sport.
