W ramach znaczącego rozwoju dyplomatycznego Stany Zjednoczone i Iran zbliżają się do krótkoterminowego porozumienia mającego na celu zakończenie trwającego konfliktu. Według źródeł i urzędników wypowiadających się dla Reutersa, powstający plan koncentruje się na tymczasowym memorandum, a nie kompleksowym układzie pokojowym, co podkreśla głębokie podziały między oboma narodami. Ta proponowana struktura miałaby na celu zatrzymanie walk i ustabilizowanie żeglugi przez strategicznie ważną Cieśninę Ormuz, choć pozostawiłaby najbardziej kontrowersyjne kwestie, w szczególności program nuklearny Iranu, do przyszłych negocjacji.
Struktura proponowanej umowy rozwija się w trzech odrębnych fazach. Po pierwsze, formalnie zakończyłaby wojnę, w której zakrojone na szeroką skalę działania wojenne zostały wstrzymane po zawieszeniu broni ogłoszonym 7 kwietnia. Po drugie, zajęłaby się kryzysem w Cieśninie Ormuz, krytycznym punkcie węzłowym dla globalnych dostaw ropy. Wreszcie, ustanowiłaby 30-dniowe okno na negocjacje w sprawie szerszego, bardziej trwałego porozumienia. Wysoki pakistański urzędnik zaangażowany w mediację między obiema stronami podkreślił ich priorytet: "Naszym priorytetem jest ogłoszenie trwałego końca wojny, a pozostałe kwestie mogą zostać rozwiązane, gdy wrócą do bezpośrednich negocjacji."
Prezydent Donald Trump przyjął optymistyczny ton w kwestii perspektyw zawarcia porozumienia. Mówiąc dziennikarzom w Białym Domu, oświadczył: "Oni chcą zawrzeć umowę... to bardzo możliwe," a później dodał: "to szybko się skończy." Ten optymizm pojawia się pomimo faktu, że propozycja pozostawiłaby niespełnione główne żądania USA, a konkretnie zawieszenie przez Iran programu nuklearnego i pełne ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz.
Z drugiej strony irańscy urzędnicy wyrazili sceptycyzm. Rzecznik Ministerstwa Spraw Zagranicznych Iranu wskazał, że Teheran odpowie w odpowiednim czasie, podczas gdy poseł Ebrahim Rezaei określił propozycję USA jako "bardziej amerykańską listę życzeń niż rzeczywistość". Wprowadzając dalsze wątpliwości, przewodniczący irańskiego parlamentu, Mohammad Baqer Qalibaf, zdawał się kpić z doniesień o postępach, pisząc w mediach społecznościowych, że "Operacja Trust Me Bro nie powiodła się" i przedstawiając negocjacje jako amerykańską iluzję po niepowodzeniu w ponownym otwarciu cieśniny.
Konflikt, który rozpoczął się 28 lutego izraelskimi i amerykańskimi uderzeniami na Iran, miał dalekosiężne implikacje regionalne. Izrael, który również walczył z wspieranym przez Iran Hezbollahem w Libanie, ogłosił w czwartek, że dzień wcześniej zabił dowódcę Hezbollahu w nalocie na Bejrut. Był to pierwszy izraelski atak na stolicę Libanu od czasu uzgodnienia zawieszenia broni w zeszłym miesiącu. Zaprzestanie izraelskich ataków w Libanie to kolejny kluczowy żądanie Iranu w negocjacjach z Waszyngtonem.
Nadzieje na nawet częściowe porozumienie już poruszyły rynki światowe. W czwartek globalne indeksy giełdowe osiągnęły rekordowe poziomy, podczas gdy ceny ropy gwałtownie spadły w wyniku zakładów, że zakłócenia w dostawach mogą się zmniejszyć. Potencjalne ponowne otwarcie Cieśniny Ormuz, kluczowej arterii dla międzynarodowego handlu ropą, jest głównym czynnikiem napędzającym ten optymizm rynkowy.
Chociaż podobno blisko jest jednostronicowe memorandum formalnie kończące konflikt, utrzymują się znaczne różnice. Podstawowe spory dotyczące irańskich ambicji nuklearnych – w tym losu zapasów wysoko wzbogaconego uranu i czasu trwania ewentualnego zawieszenia prac nuklearnych – pozostają nierozwiązane. Obie strony zmniejszyły swoje ambicje dotyczące kompleksowego porozumienia, uznając, że jakakolwiek umowa na tym etapie byłaby tymczasowym krokiem w kierunku bardziej stabilnej przyszłości.
Na podstawie doniesień z g1.