Het eerste seizoen van Arne Slot bij Liverpool was een droom: een Premier League-titel die met relatief gemak werd gewonnen. Maar de campagne van 2025-26 is veranderd in een nachtmerrie, met het geluid van boegeroep dat rond Anfield weerklinkt na een 1-1 gelijkspel tegen Chelsea – een resultaat dat de malaise samenvat. De ontevredenheid voelde als de laatste dagen van Roy Hodgsons ambtstermijn 15 jaar geleden, waardoor de toekomst van Slot onder strenge loep komt te liggen.
Het patroon van het niet kunnen uitschakelen van zwakke tegenstanders is een kenmerk geworden van dit Liverpool-team. Manchester United arriveerde in oktober met slechts één punt uit drie uitwedstrijden en vertrok met een 3-0 overwinning. Nottingham Forest, begin van het seizoen zwak in uitwedstrijden, behaalde in november een overtuigende 3-0 overwinning op Anfield. Burnley, dat acht van de tien uitwedstrijden in de competitie had verloren, behaalde in januari een gelijkspel. En misschien wel het meest beschamende: een naar degradatie neigend Tottenham dat een serie van vijf nederlagen had, stal in maart een punt met een late gelijkmaker. Het gelijkspel tegen Chelsea, waarbij Liverpool vroeg op voorsprong kwam door Ryan Gravenberch maar daarna in passiviteit verviel, was de laatste aflevering in een seizoen van gemiste kansen.
Liverpool's uitvorm is eveneens zorgwekkend, met slechts één punt verzameld uit zeven reizen naar teams in de top negen. Een verlies bij laagvlieger Wolves begin maart benadrukte verder de kwetsbaarheid van het team. Statistisch gezien is de achteruitgang opvallend: 11 competitienederlagen is het hoogste aantal sinds 2014-15, en het team gemiddeld slechts 1,67 goals per wedstrijd – het laagste in een decennium. Schoten in het strafschopgebied zijn gedaald tot 9,9 per wedstrijd, terwijl ze 11,4 schoten per wedstrijd tegenkrijgen, het slechtste cijfer sinds 2013-14.
Toch zijn er dwingende argumenten voor geduld. Slot leverde in zijn debuutseizoen de Premier League-titel, een prestatie die niet kan worden genegeerd. Ondanks de teleurstellingen van dit seizoen staat Liverpool nog steeds op koers voor een top-vier plaatsing en Champions League-kwalificatie – nauwelijks een ontslagwaardig resultaat. Bovendien werden ze uit de bekers gekegeld door geduchte tegenstanders: Crystal Palace en Paris Saint-Germain spelen allebei Europese finales, en Manchester City wint mogelijk nog de competitie.
Slots verleden biedt ook geruststelling. Bij Feyenoord, na het winnen van de Eredivisie in 2022-23, kon zijn team de titel niet behouden, niet vanwege een terugval maar vanwege een uitzonderlijke PSV-ploeg onder Peter Bosz. Cruciaal is dat de onderliggende cijfers van Feyenoord dramatisch verbeterden, met expected goals die van 66,3 naar 95,2 sprongen in het volgende seizoen. Dit suggereert dat Slots voorkeursstijl van proactief spel resultaten kan opleveren en dat de huidige passieve prestaties een afwijking zijn. Dit is de eerste significante neergang in zijn trainerscarrière, en hij zou de kans moeten krijgen om te leren en bij te sturen.
De zware zomerwerving van de club is ook ondermijnd door blessures en aanpassingsproblemen. Alexander Isak brak zijn been net toen hij in zijn ritme kwam, terwijl Hugo Ekitiké een vreselijke achillesblessure opliep. Jeremie Frimpong heeft al meer wedstrijden gemist door blessures bij Liverpool dan in vier en een half jaar bij Bayer Leverkusen. Florian Wirtz heeft slechts flitsen van zijn Leverkusen-briljantie getoond, en zelfs Milos Kerkez, nu een betrouwbare aanwezigheid, had een trage start. Met meer geluk op het gebied van fitheid en een volledige voorbereiding om zijn ideeën te integreren, zou Slot deze selectie nog kunnen vormen naar zijn visie.
Het product op het veld biedt echter weinig bewijs van verbetering. Liverpool heeft dit seizoen niet meer dan drie opeenvolgende competitiewedstrijden gewonnen, en zelfs hun overwinningen waren vaak moeizaam. De productie van Mohamed Salah is drastisch gedaald en de aanvallende statistieken van het team zijn op hun slechtst in jaren. De passieve aanpak waarvan Slot zelf beweert dat hij er niet van houdt, blijft weer de kop opsteken, wat wijst op een falen in het vertalen van instructies naar uitvoering.
De onrust onder de fans kan niet worden genegeerd. Het boegeroep na de wedstrijd tegen Chelsea was geen geïsoleerd incident; het weerspiegelde maanden van groeiende frustratie. Het verlies van gevestigde namen zoals Trent Alexander-Arnold, Luis Díaz en het tragische verlies van Diogo Jota verstoorde de balans van de selectie, en de nieuwe aanwinsten hebben het gat niet opgevuld. Hoewel blessures een rol spelen, moet de manager oplossingen vinden uit de beschikbare middelen, en de aanhoudende tactische problemen roepen vragen op over zijn aanpassingsvermogen.
De defensieve prestaties zijn ook alarmerend, vooral op Anfield. Een 3-0 nederlaag in de League Cup tegen Crystal Palace was de grootste thuisnederlaag in een nationale beker sinds 1934, en een 4-1 pak slaag in de Champions League van PSV benadrukte de kwetsbaarheid van het team. De negen nederlagen in twaalf wedstrijden in alle competities eerder dit jaar was de slechtste reeks van de club sinds de jaren 1950. Zelfs toen ze tegen Chelsea leidden, zakte het team terug en nodigde het druk uit, een beslissing die supporters verbijsterde en uiteindelijk twee punten kostte.
De beslissing waar de leiding van Liverpool voor staat, is of dit seizoen een uitschieter is veroorzaakt door een perfecte storm van blessures en overgang, of een voorbode van diepere problemen. Slots titelwinst biedt een aanzienlijke buffer, maar geduld in het voetbal is eindig. De zomer zal cruciaal zijn: met terugkerende geblesseerde spelers en de mogelijkheid om de selectie verder te versterken, lijkt het bestuur geneigd hun manager te steunen. Maar als het trage, ongeïnspireerde voetbal doorgaat naar volgend seizoen, zal het koor van ontevredenheid alleen maar luider worden. Voorlopig blijft de vraag hangen: kan Arne Slot dit keren, of is de magie van zijn eerste seizoen al aan het vervagen?
Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.
