Arsenal beëindigde eindelijk hun 22-jarige wacht op een Premier League-titel met een relaxte 2-1 overwinning bij Crystal Palace, een wedstrijd die meer een kroning was dan een competitie. Met het kampioenschap al dagen eerder veiliggesteld na de overwinning van Bournemouth op Manchester City, speelde Mikel Arteta's ploeg met de vrijheid van kampioenen, terwijl hun fans genoten van de Selhurst Park-zon en de spelers voor de aftrap een erehaag kregen. De gelegenheid had een feestelijke sfeer, een groot contrast met de spanning die zoveel van hun recente campagnes had gekenmerkt.
De dominantie van de Gunners werd onderstreept door hun efficiëntie bij stilstaande fases, een eigenschap die een kenmerk is geworden onder Arteta. Noni Madueke en Gabriel Jesus zorgden voor de doelpunten, waarbij Jesus' treffer mogelijk een afscheidscadeau was te midden van sterke geruchten over een zomervertrek. Madueke's 19e Premier League-doelpunt uit een corner—voorbereid door een gekopte bal van Kai Havertz—lokte gezangen van 'Set-piece FC' uit het uitvak, een trotse knipoog naar de nauwgezette planning die het hele seizoen cruciale doelpunten heeft opgeleverd. Jesus had eerder een duidelijke kans gemist, maar herstelde zich door af te ronden na een pass van Gabriel Martinelli, na een slimme flick van de 16-jarige debutant Max Dowman.
Arteta gebruikte de wedstrijd als een tactische speeltuin voor de Champions League-finale van volgende week tegen Paris Saint-Germain. Hij gaf Christian Nørgaard een eerste competitie basisplaats en zette Martín Zubimendi als rechtsback, een experiment dat cruciaal zou kunnen blijken gezien de onzekerheid over de fitheid van Achraf Hakimi bij de tegenstander. Het zien van Zubimendi in die rol was opvallend, terwijl Jurriën Timber nog steeds racet om fit te worden; het herstel van de Nederlander—of het gebrek daaraan—zou Arteta kunnen dwingen tot een gedurfde defensieve herschikking. Nørgaard wordt, net als Jesus, ook in verband gebracht met een vertrek, waardoor zijn opname een mogelijke etalage is voor gegadigden.
Dowman's opname greep de verbeelding. Met 16 jaar en 144 dagen werd hij de jongste speler ooit die een Premier League-wedstrijd startte, een record dat nog opmerkelijker werd gemaakt door het feit dat hij de dag ervoor zijn laatste GCSE-examen had afgerond. De jongeling werd uitgefloten door de Palace-aanhang nadat hij in het strafschopgebied was gevallen, maar zijn bijdrage aan het openingsdoelpunt toonde een volwassenheid die zijn jaren te boven ging. Naast hem maakte Rio Cardines ook indruk op zijn seniorendebuut voor Palace, waar hij inviel als linksback, ondanks dat dit niet zijn natuurlijke positie is. Beide clubs hadden duidelijk een oog op de toekomst, zelfs terwijl ze zich voorbereidden op Europese finales.
Blessureschrikken temperden de middag. Adam Wharton hinkte het veld af slechts tien minuten nadat hij als invaller in de rust was gekomen, en ging rechtstreeks de tunnel in. Zijn mogelijke afwezigheid zou een grote klap zijn voor Palace voor hun Conference League-finale tegen Rayo Vallecano in Leipzig. Voor Arsenal was de terugkeer van Mikel Merino na vier maanden afwezigheid met een voetblessure—zo ernstig dat hij aanvankelijk een scootmobiel nodig had—een tijdige boost. Merino's kalmte en visie op het middenveld zouden doorslaggevend kunnen zijn in Boedapest, vooral als Arteta het spel wil controleren tegen de dynamische aanval van PSG.
Palace's eigen focus ligt volledig op hun eerste Europese finale onder Oliver Glasner, die de club deze zomer naar verwachting zal verlaten. The Eagles kwamen laat terug, met Jean-Philippe Mateta die een troostdoelpunt maakte en Yéremy Pino die een gelijkmaker zag afgekeurd worden wegens buitenspel, maar de uitslag voelde als bijzaak. Het verhaal voor de wedstrijd werd gedomineerd door kaartchaos—meer dan 35.000 bots probeerden stoelen te kopen, en een handvol Arsenal-fans in veiligheidshesjes werden verwijderd—maar de middag verliep zonder grote incidenten. Eberechi Eze kreeg een warm onthaal tegen zijn oude club, maar hem werd een afscheidsdoelpunt ontzegd door een scherpe redding van Dean Henderson.
Vanuit een competitieperspectief was de overwinning een symbolische estafettestok. Arsenal's vijfde titel onder Arteta's project—en de eerste sinds de Invincibles—bevestigt hun status als de nationale maatstaf. De opstellingen en resultaten op de laatste dag bevestigden ook de Europese kwalificaties: Manchester United, Aston Villa en Liverpool zullen Arsenal vergezellen in de Champions League; Bournemouth en Sunderland nemen Europa League-plekken in; Brighton gaat naar de Conference League. Crystal Palace kan zich verbeteren naar de Europa League door woensdag te winnen, wat extra inzet toevoegt aan Glasner's emotionele afscheid.
Eigenaar Stan Kroenke's zeldzame verschijning op de tribune voegde een laag van validatie toe. Zijn aanwezigheid, terwijl hij zijn investering een trofee zag opleveren, symboliseerde de langetermijnplanning die Arsenal terug naar de top heeft gebracht. De relaxte aard van deze prestatie—bijna een testimonial-sfeer—mag de betekenis niet verdoezelen. Voor een club die twintig jaar lang geen competitie succes had, vertegenwoordigde de middag afsluiting en een nieuw begin. Terwijl Arteta zich nu voorbereidt op de ultieme test in Hongarije, zal deze kroning in Zuid-Londen herinnerd worden als de dag waarop Arsenal belofte omzette in zilverwerk. Gebaseerd op berichtgeving van The Guardian.
